ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ο Κων/νος Μάγνης γράφει...


Η εύσχημη πρόταση Βενιζέλου



Ολοι ξέρουμε ότι ο Ευ. Βενιζέλος είναι ρητορικά επιδέξιος και ευφυής ως προς τη σύλληψη των καταστάσεων, άλλο αν δεν αρέσει σε όλους το ύφος με το οποίο ξεδιπλώνει αυτές τις αρετές του. Καθώς όμως τελούμε σε κατάσταση χρεοκοπίας, το λιγότερο που πρέπει να μας ενοχλεί είναι το ύφος. Και όμως, πολλοί είναι το πρώτο που εξετάζουν, ίσως επειδή αντιλαμβάνονται την πολιτική ως παράσταση και στις παραστάσεις αξιολογείται ο ηθοποιός για την υποκριτική του. Ενδεχομένως, από ένστικτο, θεωρούμε ότι το ύφος προδίδει ήθος. Ενας άνθρωπος που θεωρεί τον εαυτό του ανώτερο από τους άλλους, είναι σε θέση να τους καταλάβει και να ασχοληθεί με τις «χαμηλότερης στάθμης» αγωνίες τους;
Επί της ουσίας: Ο Ευ. Βενιζέλος συνέλαβε ότι, υπό τις παρούσες συνθήκες, η «ανασυγκροτημένη κεντροαριστερά» θα κληθεί να επωμιστεί την ευθύνη της συμβολής στο επόμενο κυβερνητικό σχήμα. Δεν έπεσε, βέβαια, στην παγίδα να συστήσει μια σύμπραξη με τη ΝΔ, αλλά έθεσε το ζήτημα με τρόπο που όχι απλώς κρατάει τα προσχήματα, αλλά μπορεί να αποτελέσει μηχανή ανύψωσης της «Συμπαράταξης» πέρα από τα όρια των ποσοστών της: Είπε ότι μπορείς να ηγεμονεύσεις πολιτικά όταν διατυπώσεις μια ιδεολογική και προγραμματική φόρμα που μπορεί να κυριαρχήσει στην ατζέντα. Με άλλα λόγια, ας δουλέψουμε το πράγμα ώστε να μην εμφανιστεί ότι «πάμε με τη ΝΔ του Μητσοτάκη», αλλά ότι διαμορφώνουμε εμείς το πλαίσιο της διακυβέρνησης και άρα μετέχουμε στην εξουσία χωρίς εκπτώσεις και υποχωρήσεις ιστορικά ασυμβίβαστες με τη σημειολογία του χώρου μας.
Ολοι ξέρουμε ότι θέμα των επόμενων εκλογών θα είναι το «ποιος με ποιον». Αν είναι ένα πρόβλημα για το ΠΑΣΟΚ και τη Συμπαράταξη μια συνεργασία με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, θα είναι ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα μια σύμπραξη με τον ΣΥΡΙΖΑ, διότι θα αποτελέσει απόλυτη αυτο-ακύρωση αλλά και δεινή ήττα στο επίπεδο της αξιοπρέπειας.
Από την άλλη πλευρά, πρόβλημα είναι και η διαμόρφωση της πεποίθησης στο εκλογικό σώμα ότι μετεκλογικά θα υπάρξει συνεργασία. Οπως μας έλεγε, πραγματιστικά μιλώντας ένας παρατηρητής του χώρου που γνωρίζει από πρώτο χέρι τον κυνισμό του ψηφοφόρου, «θα πει και ο οπαδός: Δεν πάω από μόνος μου στον Κυριάκο;».
Αλλά σάμπως δεν είναι και πρόβλημα το να δηλώνεις αποφασισμένος να αναπτύξεις και να υπερασπιστείς μια μη παραγωγική περιχαράκωση; Για το κοινωνικό σώμα στο οποίο απευθύνεται η Κεντροαριστερά, η πολιτική δεν είναι ρομαντικός προσκοπισμός, αλλά πρέπει να έχει εξουσιαστική προοπτική.
Και όλα αυτά μας επιστρέφουν στον Ευ. Βενιζέλο. Η παρέμβασή του αποτελεί πρόταση για εξυπηρετική πλεύση. Πολιτευόμαστε σαν να διατυπώνουμε εμείς τους όρους μιας συνεργασίας, που θα είναι τέτοιοι που θα αποκλείουν μεν τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ταυτόχρονα δεν θα δίνουν πατήματα να κατηγορηθούμε για ταπεινωτική δεξιοφροσύνη.
Ολα αυτά θα ήταν περιττά εάν η Συμπαράταξη αποκτούσε έναν αρχηγό με ακτινοβολία και λαμπρές διεμβολιστικές ικανότητες, που να εξυπηρετείται κι όλας από τη συγκυρία. Ο Ανδρέας Παπανδρέου της περιόδου 1974-81 δεν θα είχε απογειώσει το ΠΑΣΟΚ εάν δεν ήταν ούριοι οι καιροί έτσι που το κεντροαριστερό να εμφανίζεται ως επαναστατικό και ως αποκατάσταση του δικαίου. Εχει η Συμπαράταξη τέτοια διαθέσιμα πρόσωπα; Εχει άνεμο ευνοϊκό; Εχει κάτι να πει που δεν το έχουμε ακούσει; Εχει κάτι να πει που μπορεί να γίνει; Οι απαντήσεις σ' αυτά δεν πιάνουν και πολύ μεγάλη βαθμολογία. Συνεπώς, η Κεντροαριστερά θα βρει τον εαυτό της στη μετά των εκλογών εποχή, όταν θα έχουμε τη νέα πολιτική σχηματοποίηση. Ο Ευ. Βενιζέλος κοιτάζει προς τα εκεί, αλλά κάποιος πρέπει να κάνει ενδιαμέσως την παλιοδουλειά: Να πάει το κόμμα στην κάλπη με ποσοστό που θα του επιτρέψει να δώσει εικόνα εναλλακτικής δύναμης, έτσι ώστε να πάρει κόσμο που αναζητά την εναλλακτική στέγη, μια βολική «ούτε τον έναν - ούτε τον άλλον» κατάσταση.
Ο ΣΥΡΙΖΑ βέβαια θα κοιτάξει να κατασπαράξει το σχήμα. Η ΝΔ πώς θα το διαχειριστεί; Ως μελλοντικό εταίρο ή ως ανταγωνιστή; Μπορεί ως και τα δύο.
Οπως και να έχει, πάμε για καταστάσεις περίπλοκες. Αλλά από τότε που μπλέξαμε με την κρίση, μόνο περίπλοκη θα ήταν η ζωή μας, καθώς κτίζεται ένας καινούργιος κόσμος από τα συντρίμμια του προηγούμενου και χωρίς να έχουν επινοηθεί καινούργια υλικά.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [10:10:38]