ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Κατέληγε σε θολωμένη κρίση...

Κατέληγε σε θολωμένη κρίση...



Πριν λίγο καιρό, με είχε ρωτήσει ένας φίλος αν θα κατέβω στο Σύνταγμα. Ηταν λίγες μέρες πριν το συλλαλητήριο για την Μακεδονία.
Συγνώμη, για τη Συμφωνία των Πρεσπών ήθελα να πω. Αχ, αυτή η Συμφωνία. Τι μας έχει κάνει... Εχει αναστατώσει τον ελληνικό λαό. Εχει ξεσηκώσει τα πλήθη. Εχει κινητοποιήσει κόσμο και κοσμάκη και τους έχει βγάλει στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν. Το τρομαχτικό είναι ότι υπάρχει ισχυρότερη αντίδραση για αυτό παρά για πράγματα που επηρεάζουν την καθημερινότητα και το μέλλον τους.
Στην ερώτηση «για ποιο λόγο διαμαρτύρονται;» η απάντηση δεν είναι μία. Διαμαρτύρονται γιατί ξεπουλάνε την πατρίδα, διαμαρτύρονται γιατί ξεπουλάνε την ιστορία, διαμαρτύρονται γιατί «μη, δε θέλω», διαμαρτύρονται γιατί «δε θα σε ρωτήσουμε τι θέλεις, είσαι στενόμυαλος και δε σε γουστάρω».
Ναι, δεν υπάρχει μόνο μία πλευρά. Πέρα από αυτούς που εναντιώνονται στη Συμφωνία, υπάρχουν και αυτοί που εναντιώνονται σε αυτούς που εναντιώνονται στη Συμφωνία. Γιατί; θα ρωτήσεις πάλι. Μακάρι να μπορούσα να δώσω μια ξεκάθαρη απάντηση, αλλά οι λόγοι είναι ποικίλοι. Ο πιο σημαντικός είναι ότι υπάρχει θυμός. Δεν είναι ότι υπάρχουν οι θερμοί υποστηρικτές της Συμφωνίας που δεν δέχονται να ματαιωθεί και κατεβαίνουν κι αυτοί για να υποστηρίξουν τη γνώμη τους. Κυρίως κατεβαίνουν όσοι πιστεύουν ότι η «απέναντι» πλευρά ανήκει σε συγκεκριμένες κατηγορίες ανθρώπων με ανάλογα συγκεκριμένες πεποιθήσεις και όλα τα μέλη της, ανεξαιρέτως, θα πρέπει να τιμωρηθούν.
Δεν πιστεύω, πάντως, πως όλοι τους είναι ίδιοι. Είτε από τη μία, είτε από την άλλη. Δεν κινητοποιούνται όλοι για τον ίδιο λόγο και δεν χρειάζεται να βάζουμε ταμπέλες. Και όσον αφορά τους δεύτερους, θα θεωρήσουν κάποιοι ότι τους αντιπαθώ, ίσως ότι ανήκω σε «αντίθετη» πλευρά από αυτούς και γι' αυτό λέω ό,τι λέω, αλλά κάθε άλλο. Είμαι ή μάλλον ήμουν ένας από αυτούς. Ήμουν και εγώ στους ίδιους χώρους, έχω κατέβει και εγώ σε διαδηλώσεις, πορείες, έχω συμμετάσχει σε συλλογικότητες με αυτά τα άτομα και έχω ακόμα φίλους από εκεί. Αλλά κάποια στιγμή το έχανα, έβλεπα ότι δεν βλέπουμε τα γεγονότα με ψυχραιμία. Υπήρχε διαρκώς μια εκρηκτικότητα που κατέληγε σε θολωμένη κρίση. Η εκρηκτικότητα μπορεί να μην ήταν σπάσιμο περιουσίας και βιαιοπραγίες, αλλά ακόμα και οι λεκτικές επιθέσεις και λογομαχίες χωρίς διαλλακτικότητα μού φαινόντουσαν άσχημες, άδικες. Ποτέ δε μου άρεσαν οι παρωπίδες και ευτυχώς τις έβγαλα. Ο,τι λέω λοιπόν, το λέω εκ πείρας.
Αν συμφωνώ να δοθεί το όνομα ή όχι, είναι άλλη ιστορία. Αυτό που με απασχολεί περισσότερο όμως είναι ένα. Οτι η Συμφωνία έχει δημιουργήσει προβλήματα ήδη. Το μεγαλύτερο αρνητικό αποτέλεσμα αυτής της Συμφωνίας είναι ότι έχει διχάσει το λαό. Οτι δημιουργήθηκαν αντίθετα στρατόπεδα μέσα στην ίδια μας τη χώρα. Αυτή που προσπαθούμε να υπερασπιστούμε, αυτή που παλεύουμε να κρατήσουμε. Αλλά το κάνουμε με λάθος τρόπο και την πληρώνουν οι λάθος άνθρωποι.
Αν αυτή η ενέργεια που δίνουμε στο να επιβάλουμε τη γνώμη μας στον δίπλα επικεντρωνόταν αλλού;
Αν συγκεντρωνόμασταν όλοι μαζί και διεκδικούσαμε κάτι πιο σημαντικό; Τι θα γινόταν;
Αν απαιτούσαμε αξιοπρέπεια στη διαβίωση και όχι εξευτελισμό;
Αν ζητούσαμε αλλά και επενδύαμε προσωπικά ο καθένας στην ανάπτυξη της χώρας μας;
Αν απαιτούσαμε εφόδια για τα παιδιά μας και την παιδεία τους; Τι θα γινόταν;
Αν μας ένοιαζε περισσότερο το μέλλον από ό,τι το παρελθόν;


* Ο Νίκος Βόρδος είναι φοιτητής στο Τμήμα πολιτικών μηχανικών, στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [08:26:43]