ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Πόσο πραγματική είναι η Ιστορία που μαθαίνουμε στο σχολείο;

Πόσο πραγματική είναι η Ιστορία που μαθαίνουμε στο σχολείο;



Ενα Σάββατο μεσημέρι συζητούσα με την αναδεξιμιά μου, τη Βασιλεία, για τον «Χρυσό αιώνα» του Περικλή.
Η κουβέντα ξεκίνησε από το μέτρο της παραμονής της τσάντας και φυσικά των βιβλίων ένα ή δύο σαββατοκύριακα στο σχολείο... Η Βασιλεία με ρωτάει με ύφος:
-Μπορείς να μου πεις τώρα πώς θα διαβάσω για το διαγώνισμα της Ιστορίας που έχουμε τη Δευτέρα;
Απαντώ…
-Υπάρχουν και άλλοι τρόποι να «διαβάσεις» Ιστορία, εκτός από το βιβλίο της… Ιστορίας…
Η Βασιλεία…
-Δηλαδή;
-Υπάρχει το διαδίκτυο, υπάρχουν άλλα σχετικά βιβλία… Ποιο κεφάλαιο έχετε για επανάληψη στην Ιστορία; Ρωτάω.
-Τον «χρυσό αιώνα», απαντάει η Βασιλεία…
-Και γιατί ονομάστηκε έτσι; Ρωτάω…
-Γιατί φτιάξανε αγάλματα καλυμμένα με χρυσό και φτιάξανε και τον Παρθενώνα... Απαντάει η Βασιλεία.
-Αλλος λόγος; Ξαναρωτάω.
Η Βασιλεία ανασηκώνει τους ώμους και δείχνει απορία. Είναι ένα ευφυές παιδί που απορροφάει σαν σφουγγάρι κάθε τι ενδιαφέρον… Κι όμως το μόνο που συγκράτησε για τον χρυσό αιώνα ήταν τα χρυσά αγάλματα… άντε και τον Περικλή… Καμιά σύνδεση με τους Περσικούς πολέμους, με την Αθήνα, ηγεμόνα -πόλη της Ελλάδας… Τίποτα για το Κοινό Ταμείο… Καμιά αναφορά στο είδος της δημοκρατίας και το διαχωρισμό των πολιτών…
Οταν μιλήσαμε γι' αυτά τα θέματα, η Βασιλεία ρώτησε γεμάτη απορία:
-Εμείς γιατί δε μαθαίνουμε για όλα αυτά; Γιατί δεν μιλάει το βιβλίο μας για τη γυναίκα του Περικλή, την Ασπασία και τη θέση της γυναίκας στην αρχαία Αθήνα;
Τι θα μπορούσα να απαντήσω σ' αυτό, σ' ένα παιδί εννέα ετών περίπου; Να της πω πως η Ιστορία που μαθαίνουμε στο σχολείο, η ιστορία του μοναδικού βιβλίου, δεν είναι η πραγματική Ιστορία; Οπως δηλαδή συνέβησαν τα γεγονότα;
Να της απαντήσω με τα λόγια της Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ, ότι «είναι οι πτυχές του παρελθόντος που έχουν επιλέξει οι ηγέτες και η Πολιτεία να κρατήσουν και να παρουσιάσουν»; Οτι είναι στην ουσία η Ιστορία που μας βολεύει; Η self-esteem history; Εκείνη, δηλαδή, που τονώνει την αυτοεκτίμησή μας;
Μίλησα στη Βασιλεία για τους χορηγούς, στην κλασική Αθήνα, που πλήρωναν τα «θεωρικά», ένα είδος φόρου, προκειμένου να παρακολουθήσουν οι φτωχοί θέατρο…
-Δεν το πιστεύω ότι οι πλούσιοι πλήρωναν για τους φτωχούς! Μου είπε. Σήμερα κανείς δεν θα πλήρωνε τα χρέη των άλλων!
Κι εγώ… δεν ξέρω για ποιο πράγμα να λυπηθώ περισσότερο: Για την Ιστορία που δεν διδάσκεται ή για την έλλειψη αλληλεγγύης στην εποχή μας!

της Σοφίας Χριστοπούλου




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [21:45:04]