ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η Ελλάδα είχε μαζέψει πολλή βρώμα

Η Ελλάδα είχε μαζέψει πολλή βρώμα



ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΔΑΡΖΕΝΤΑ *


Η Grasse στην Νότια Γαλλία είναι μια ήσυχη κωμόπολη λίγο πάνω από τις Κάννες . Μεσογειακό κλίμα. Ελιές, πεύκα, ζέστη, πέτρινα σπίτια .
Και εδώ, ένα ήρεμο μεσημέρι του Ιουλίου βρήκα ένα μικρό γαλλικό καφέ με όμορφη jazz και περιποιημένο εσπρέσο.
Η Grasse είναι σχεδόν Ελλάδα, όπως περιέγραψα παραπάνω.
Εχει βέβαια και κάποιες διαφορές. Αυτές που ξέρετε βασικά και μας κρατούν από το να γίνουμε πραγματικά Ευρώπη.
Περιποιημένοι δρόμοι, δημόσιοι χώροι πεντακάθαροι, παρτέρια πανέμορφα με φρέσκα λουλούδια, άψογο οδόστρωμα, τέλεια σήμανση όπως και όλη η νότια Γαλλία άλλωστε.
Οι αστυνομικοί μάλιστα περιπολούν πάνω σε Segway για να μην κουράζονται στα καλντερίμια της πόλης.
Ενώ ρουφάω αργά τον καφέ μου ως γνήσιος Ανατολίτης, αναρωτιέμαι τι είναι αυτό που έκανε αυτήν την μικρή πόλη κορυφή της παγκόσμιας αρωματοποιίας.
Και το βρήκα. Η βρώμα της.
Ολη η περιοχή στον μεσαίωνα ήταν κέντρο βυρσοδεψίας. Ομως το δέρμα των ζώων μυρίζει πολύ άσχημα.
Στην Ευρώπη της αναγέννησης γίνονται μόδα, των αριστοκρατών, τα δερμάτινα γάντια οι ζώνες και οι τσάντες. Το δέρμα όμως μύριζε έντονα σε αυτά τα προϊόντα και έκανε και τους αριστοκράτες που τα φορούσαν να μυρίζουν άσχημα επίσης.
Εως την στιγμή που ο βυρσοδέψης Galimard σκέφτηκε κάτι. Αρωμάτισε ένα ζευγάρι γάντια και τα δώρισε στην Αικατερίνη των Μεδίκων. Το προϊόν σάρωσε. Οι αριστοκράτες τρελάθηκαν.
Τα αρωματικά δερμάτινα προϊόντα της Grasse εκτοξεύτηκαν σε πωλήσεις και οι βυρσοδέψες άρχισαν να καλλιεργούν τριαντάφυλλο, γιασεμί, μιμόζα, λεβάντα και άλλα λουλούδια προκειμένου να καλύψουν την αυξημένη ζήτηση.
Ο Galimard από βρωμερός βυρσοδέψης έγινε μοσχομυριστός αρωματοποιός.
Και ολόκληρη η πόλη μαζί του άρχισε να παράγει αρώματα.
Μια αγορά με τζίρο δισεκατομμυρίων και ανάλογο prestige.
Έτσι η μικρή ασήμαντη πόλη της Προβηγκίας έγινε το κέντρο της παγκόσμιας αρωματοποιείας. Από την δυσοσμία της.
Η Ελλάδα είχε και έχει μαζέψει πολύ βρώμα. Ας μην γελιόμαστε. Εδώ και δεκαετίες η χώρα ζέχνει κρατισμό, πελατειακό κράτος, ρουσφέτι και παλαιοκομματισμό. Ο Σύριζα απλά ήταν η τελευταία προσπάθεια αυτού του έρατος.
Ευελπιστώντας να έχουμε βρει τον δικό μας Galimard.
Και ελπίζοντας να είμαστε κοντά στο σημείο που και η δική μας πολιτική δυσοσμία θα γεμίσει αρώματα και ευωδιές.

* Ο Αντώνης Δαρζέντας είναι παιδίατρος.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[12:57]  Η μήτρα του θηρίου στην καρδιά της...
[11:42]  Χωρίς υποδομές, πώς να ελπίζουμε σε...
[09:45]  Τουρκία, κράτος εκτός νόμου
[χθες 15:53]  Η Νέα Δημοκρατία επιδιώκει...
[χθες 14:50]  Η νεανική επιχειρηματικότητα...
[χθες 10:23]  Η σημασία των αρνητικών επιτοκίων
[χθες 09:49]  Σαχάρ Κογιαρντί, μια σύγχρονη...
[χθες 12:23]  H λαϊκή κουλτούρα του «Τραμπάκουλα»








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [15:55:35]