ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Λαμπρόπουλος


Πάτρα: Λιμάνι, βουνό και αεροδρόμιο...



Ναι στη Νομική. Οταν πρέπει όμως. Και όπως πρέπει.
Μήπως για τη ώρα προέχουν άλλα πράγματα για να έρθει ανάπτυξη σε τούτο τον τόπο;
Και αφήστε το τι λέμε (γράφουμε εν προκειμένω...) εμείς. Ας δούμε τι λένε οι ξένοι επισκέπτες στην πόλη μας.
Ο πρώτος είναι ο Μίχα Γέλοβτσαν εκ Σλοβενίας. Γνώστης του χάντμπολ όσοι λίγοι (Ομοσπονδιακός προπονητής στην πρώην Γιουγκοσλαβική δημοκρατία) και φιλοξενούμενος στα μέρη μας πριν από μερικά χρόνια, όταν μεσουρανούσε ακόμη η μεγάλη ομάδα της Ορμής Λουξ. «Τι μέρος είναι αυτό; Απίστευτος συνδυασμός βουνού και θάλασσας», είχε αναφωνήσει ο πανέξυπνος «Γιούγκος», που φανταστείτε ότι προέρχεται και αυτός από πανέμορφα μέρη, εκεί στην χερσόνησο της Ιστρίας.
Ο δεύτερος είναι ο Ρικ Πιτίνο. Στην πρώτη του επίσκεψη στην Πάτρα τον περασμένο χειμώνα, ως προπονητής της ομάδας μπάσκετ του Παναθηναϊκού, είχε κάνει λόγο για την όμορφη εικόνα του χιονισμένου Παναχαϊκού, αλλά και το φοβερό ηλιοβασίλεμα του Πατραϊκού (σ. ποια Οία...;). «Είστε τυχεροί, ζείτε σε ένα πολύ όμορφο μέρος», μας είχε πει τότε ο πολυνίκης Αμερικανός κόουτς, επαναλαμβάνοντας τα λεγόμενά του και κατά το νέο πέρασμά του από την Πάτρα πριν από δυο μήνες περίπου, για τον δεύτερο τελικό της Basket League με τον Προμηθέα στο «Τόφαλος».
Θάλασσα λοιπόν. Και βουνό. Μια φοβερή γεωγραφία με την οποία μας ευλόγησε ο Θεός. Και η οξυδέρκεια του Πατρέα φυσικά, πολλά, πολλά, πολλά χρόνια πριν από τη γέννηση του Χριστού.
Η Πάτρα, η συμπρωτεύουσα της Ελλάδας επί Οθωνα, η αγαπημένη πόλη του Γεωργίου Α΄, με τον προσωπικό του βασιλικό κήπο στα Ψηλαλώνια. Η πόλη από την οποία έφευγαν για τη Δύση τα πρώτα καράβια με τη νέα σοδειά και την καλύτερη ποιότητα σταφίδας, τα περίφημα Πριμαρόλια, που αναχωρούσαν μέσα σε γιορτές και μουσικές για τα λιμάνια και τις αγορές της Ευρώπης που περίμεναν το πολύτιμο προϊόν. Επιστρέφοντας έφερναν «πλούτον και πολιτισμόν από την Εσπερίαν», χρηματοδοτώντας κατά μεγάλο ποσοστό το νεοσύστατο μετεπαναστατικό ελληνικό κράτος, τις υποδομές του, τα λιμάνια και τις πόλεις του, την καλοζωία και το μέλλον των κατοίκων.
Λιμάνι. Βουνό. Αεροδρόμιο. Οδικό δίκτυο προς Ηλεία και Μεσσηνία. Δεν προέχουν, λοιπόν, όλα αυτά;
Καλά τα συνθήματα και οι ετικέτες, όμως η εποχή του λαϊκισμού, που ταλαιπώρησε την πατρίδα μας τη 10ετία του ΄60, που φούντωσε τη 10ετία του ΄80 και που κορυφώθηκε με το «Για πρώτη φορά Αριστερά» κατά τη Μνημονιακή εποχή, περνάει σιγά-σιγά στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας.
Η Πάτρα θα αποκτήσει ανάπτυξη με ισχυρό Λιμάνι, με υποδομές, με πράσινο, με κρουαζιέρα, με υδροπλάνα, με νέες ακτοπλοϊκές γραμμές (οι Δαλματικές ακτές θα ήταν π.χ. ένας πολύ καλός προορισμός...).
Η Πάτρα μπορεί και πρέπει να αξιοποιήσει και το βουνό της. Δεν είπαμε να δημιουργηθεί ντε και καλά από το πουθενά μια νέα Πορταριά, όμως θα μπορούσαν να γίνουν πάρκα, με μονοπάτια, με τεχνητούς καταρράκτες, με χώρους άθλησης, με ζωολογικό κήπο, με υποδομές, ακόμη-ακόμη και με ξενοδοχεία χωρίς να είναι υποχρεωμένος κάποιος να φτάσει μέχρι τα Καλάβρυτα...
Η Πάτρα χρειάζεται αεροδρόμιο. Και σύγχρονο δρόμο για πρόσβαση σε αυτό, χωρίς να περνάει κανείς από τους στενούς αγροτόδρομους της Λακκόπετρας και του Λάππα...
Και, τέλος, η Πάτρα έχει ανάγκη τη δημιουργία της Πατρών-Πύργου (και ακόμη παραπέρα κάποια στιγμή...), που θα αναβαθμίσει όσο δεν φαντάζεστε όχι μόνο τους νομούς Αχαϊας και Ηείας, αλλά και όλη την Πελοπόννησο και τη Δυτική Ελλάδα. Και ελπίζουμε δίπλα σε αυτόν τον σύγχρονο αυτοκινητόδρομο που θα δημιουργηθεί, στον οποίον θα οδηγούμε σε άνεση και ασφάλεια, θα υπάρχει και μια σιδηροδρομική γραμμή, γιατί το τραίνο εξακολουθεί να παραμένει ένας μοναδικός τρόπος για να ταξιδεύει κανείς.
«Via trita, via tuta», όπως θα έλεγαν οι αρχαίοι Ρωμαίοι για όλα τα παραπάνω. Καλή, λοιπόν, η Νομική και απαραίτητη, αλλά όταν είναι η ώρα της. Αφού πρώτα διαμορφωθεί ένα καινούργιο αναπτυξιακό τοπίο στην περιοχή μας, με νέες υποδομές και καινούργιους δρόμους (ρεαλιστικά και μεταφορικά). Και αν δεν υπάρχουν αυτοί οι «δρόμοι», οφείλουμε να τους φτιάξουμε, όπως είχε αναφωνήσει κάποτε και ο Αννίβας.
ΚΩΣΤΑΣ ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [14:50:32]