ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Μια οικονομία που να δουλεύει για τους ανθρώπους

Μια οικονομία που να δουλεύει για τους ανθρώπους



Τι δεν πρέπει να ισχύει σε μία κοινωνία
Η Αϋν Ραντ, στο βιβλίο της «Ο Ατλας Επαναστάτησε» αναφέρει: «Αν διαπιστώσετε ότι οι συναλλαγές σας δεν γίνονται με οδηγό την κοινή συναίνεση αλλά τον καταναγκασμό, αν διαπιστώσετε ότι για να παράγετε χρειάζεστε την άδεια ανθρώπων που δεν παράγουν τίποτα, αν διαπιστώσετε ότι το χρήμα ρέει σε ανθρώπους που εμπορεύονται χάρες και όχι αγαθά, αν διαπιστώσετε ότι οι άνθρωποι πλουτίζουν περισσότερο με την δωροδοκία και την επιρροή παρά με την εργασία κι ότι οι νόμοι δεν προστατεύουν εσάς αλλά την διαπλοκή, αν διαπιστώσετε ότι η διαφθορά ανταμείβεται και η τιμιότητα έχει γίνει αυτοθυσία, τότε μπορείτε να συμπεράνετε ότι η κοινωνία σας είναι καταδικασμένη».

Το κράτος πρέπει να αλλάξει συθέμελα
Αυτή είναι η μεγάλη πρόκληση, για να συγχρονιστούμε με την εποχή μας και τα σύγχρονα ευρωπαϊκά κράτη. Μετά από δύσκολες εποχές, η χώρα πήρε ριζοσπαστικές αποφάσεις και χρειάζονται εξίσου ριζοσπαστικές αλλαγές και ριζοσπαστικά μέτρα προκειμένου να επανέλθει η κοινωνία σε κανονικότητα και ισορροπία. Παραγωγική «επανάσταση», ώστε η χώρα να συγχρονιστεί με την παραγωγική ικανότητα της εποχής της, μετεξέλιξη της περιφερειακής αυτοδιοίκησης σε περιφερειακή διακυβέρνηση ώστε να μειωθεί η κακονομία, η πολυνομία και η γραφειοκρατία, αλλά και μετάβαση στην Ψηφιακή Περιφέρεια ώστε να παρέχονται υπηρεσίες γρηγορότερες, ασφαλέστερες ποιοτικότερες και με το λιγότερο δυνατό κόστος είναι οι μεγάλες προκλήσεις της νέας εποχής.

Να καταπολεμήσουμε την Κρατική Δουλοκτησία
Κάθε φορά, από όποια θέση και όποιον ρόλο, έρχεται κανείς σε επικοινωνία με τις κρατικές λειτουργίες, ένα και μόνο είναι το συμπέρασμα: πρόκειται για κρατική δουλοκτησία. Πρέπει να ονομάσουμε τα πράγματα όπως είναι, αν θέλουμε να έχουμε μια ελπίδα να τα αλλάξουμε. Το κράτος και η δουλοκτητική φύση του υπήρξε το εργαλείο οικονομικού, κοινωνικού και πολιτικού ελέγχου εις βάρος των ανθρώπων. Η μετάβαση σε ένα κράτος που θα είναι προσανατολισμένο στα δικαιώματα και τις ελευθερίες, προϋποθέτει μια πολιτισμική επανάσταση μέσα στο κράτος. Δεν αρκεί η αλλαγή της διοικητικής λειτουργίας, των διατάξεων και των ρυθμίσεων. Χρειάζεται μια αλλαγή βάθους και ποιότητας στις στάσεις, τις συμπεριφορές και τις συνειδήσεις. Μόνο αυτό θα θεμελιώσει μια ποιοτικά νέα σχέση.
Και θα οδηγήσει στην αναγκαία ριζική, τολμηρή αποκέντρωση. Η Περιφερειακή Διακυβέρνηση είναι το όχημα που θα μας οδηγήσει με ταχύτητα στο νέο αναπτυξιακό μοντέλο, προς όφελος της κοινωνίας και της οικονομίας.

Επενδυτικό περιβάλλον
Και βέβαια η ελληνική οικονομία αυτήν τη στιγμή χρειάζεται μια επενδυτική έκρηξη και γρήγορες κινήσεις σε όλα τα μέτωπα με στόχο τη δημιουργία ενός σταθερού και ελκυστικού πλαισίου για την προσέλκυση επενδύσεων.
Η επιχειρηματικότητα όπως την αντιλαμβάνομαι είναι μια σύνθετη διαδικασία που προϋποθέτει σύγχρονες και ασφαλείς υποδομές, ισχυρές συμμαχίες με τα Πανεπιστημιακά και Ερευνητικά Ιδρύματα αλλά και σαφείς επιχειρηματικές κατευθύνσεις από πλευράς της εκάστοτε κυβέρνησης σε ότι αφορά στη φορολογία, την ασφάλιση και τις διαδικασίες αδειοδότησης, πρόκρισης και επιλογής των επενδύσεων. Δυστυχώς σήμερα, η νέα μορφή επιχειρηματικότητας είναι η «βιομηχανία» ελληνικής φοροαποφυγής στη Βουλγαρία. Αυτό είναι το μεγαλύτερο εθνικό έγκλημα που στερεί έσοδα από το κράτος αλλά στερεί και κοινωνικό μέρισμα στους αδύνατους.

Παραγωγική «επανάσταση»
Χρειαζόμαστε επειγόντως μια «παραγωγική επανάσταση» σε συνδυασμό με μια «αντίσταση ποιότητας». Η ανανέωση του παραγωγικού μοντέλου της χώρας μας, αποτελεί κοινωνική επιταγή. Η πατρίδα μας χρειάζεται να παράξει, να αυξήσει τον εθνικό πλούτο, ώστε να μπορεί στη συνέχεια να διανείμει κοινωνικό μέρισμα, να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας. Αν δεν παράξεις δεν μπορείς να έχεις μοντέλο κοινωνικής δικαιοσύνης. Η παραγωγή είναι συνώνυμο της κοινωνικής ευημερίας και προϋπόθεση για να αποκτήσει η χώρα οικονομική ανεξαρτησία και να επέλθει ισορροπία και κανονικότητα στην κοινωνία. Αυτός είναι εθνικός στόχος και πρέπει να είναι η βασική προτεραιότητα όλων μας, καθημερινά. Στην προσπάθεια για εθνική αναγέννηση είμαστε συνοδοιπόροι. Είμαστε όλοι στην ίδια εθνική κατεύθυνση.

Ποιες είναι οι προϋποθέσεις για ανάπτυξη
Απαιτείται καλή ποιότητα θεσμών γιατί η αυξημένη κοινωνική ανισότητα σε συνθήκες κακής ποιότητας θεσμών, υπονομεύει την κοινωνική συνοχή και εντείνει τις κοινωνικές αντιπαραθέσεις οι οποίες επηρεάζουν αρνητικά την οικονομική δραστηριότητα. Για μια χώρα όπως η Ελλάδα, η οικονομική ανάπτυξη προϋποθέτει ένα σταθερό μακροοικονομικό περιβάλλον, καλούς θεσμούς κοινωνικής οργάνωσης, συνεργασία με το κοινωνικό κεφάλαιο, αποδοτικό και αποτελεσματικό δημόσιο τομέα, ένα μείγμα δημοσιονομικής πολιτικής που δεν θα στρεβλώνει τα κίνητρα και θα είναι αναπτυξιακό, σύγχρονο σύστημα εκπαίδευσης, αποτελεσματικό σύστημα υγείας, ανταγωνιστικές υποδομές, κίνητρα για την αύξηση της αποταμίευσης και των επενδύσεων όπως επίσης και για την διαμόρφωση ενός εξωστρεφούς εξαγωγικού προτύπου εγχώριας παραγωγής.

Πότε και πώς πρέπει να γίνουν οι μεταρρυθμίσεις
Οι μεταρρυθμίσεις πρέπει να είναι ριζικές, ολοκληρωτικές. Οι μεταρρυθμίσεις πρέπει να υλοποιούνται άμεσα χωρίς καμία χρονοτριβή γιατί ελλοχεύει ο κίνδυνος της αναστροφής των μεταρρυθμιστικών πράξεων, είτε λόγω έλλειψης πολιτικής βούλησης είτε λόγω μεταρρυθμιστικής κόπωσης όπως και ο κίνδυνος της χρονικής ασυνέπειας ειδικά σε χώρες που χαρακτηρίζονται από μεγάλη κοινωνική και οικονομική ανομοιογένεια και χαμηλή ποιότητα κοινωνικού κεφαλαίου.

Για μια οικονομία που δουλεύει για τους ανθρώπους
1. Μείωση των φορολογικών συντελεστών
2. Αναμόρφωση και μείωση του ασφαλιστικού κόστους
3.Σταθερότητα πολιτική, οικονομική, φορολογική και κοινωνική
4.Αναπτυξιακός νόμος στοχευμένος, με χρονοδιαγράμματα και ταχύτητα υλοποίησης
5.Ταχύτητα στην απονομή δικαιοσύνης
6.Πάταξη της γραφειοκρατίας, της κακονομίας, της πολυνομίας
7.Χρηματοδότηση διαθέσιμη για όλες τις επιχειρήσεις και τραπεζική χρηματοδότηση
8. Παραγωγή καινοτομίας
9.Μείωση των τιμών των παραγωγικών συντελεστών
10.Βελτίωση της κοινωνικής προστασίας και των ευάλωτων οικονομικά ομάδων
11.Βελτίωση ποιότητας θεσμών
12.Στρατηγική προστασίας των κρίσιμων υποδομών (δίκτυα ενέργειας, υδροδότησης, συστήματα αεροδρομίων) για διατήρηση των ζωτικών λειτουργιών της κοινωνίας, την υγεία, τη δασική προστασία, την ασφάλεια και την ευημερία των πολιτών.
13. Ακόμη, πρέπει να δοθεί επειγόντως ανάσα στις επιχειρήσεις που βρίσκονται σε οικονομική δυσπραγία, με ευκαιρίες ανασυγκρότησης, κάτι που ισχύει ήδη στην Ευρώπη και έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό και δημιουργικό.
*O Κώστας Αγοραστός είναι πρόεδρος της Ενωσης Περιφερειών Ελλάδος ΕΝΠΕ), περιφερειάρχης Θεσσαλίας και αναπληρωτής καθηγητής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 15:50]  Ο ρους της ιστορίας και οι...
[χθες 14:15]  «Το σκηνικό ενός προαναγγελθέντος...
[χθες 12:43]  Μάνα είναι, κάτι ξέρει παραπάνω
[χθες 11:37]  Το επόμενο άθλημα των νοσοκομείων:...
[χθες 16:00]  Η Δημοτική Αρχή δεν παίζει με το...
[χθες 15:10]  Παιδική χαρά στην Πάτρα : είδος...
[χθες 13:10]  Αυτοδιοίκηση χαμένη στη μετάφραση
[χθες 10:49]  Τα πλήκτρα του πιάνου








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [09:05:35]