ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Μετά τη μάχη στα Καύχηλα

Μετά τη μάχη στα Καύχηλα



Γράφει
ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΑΡΙΤΑΝΤΗΣ*

Σε ένα άρθρο μου στις 12 Φεβρουαρίου 2017 περιέγραφα αναλυτικά στην «Κυριακάτικη Πελοπόννησο» τη μάχη που διεξάγονταν εκείνη τη χρονική περίοδο στα Καύχηλα. Μη μου πείτε πως δεν γνωρίζετε πού είναι τα Καύχηλα! Σε μια αποστροφή του κειμένου μου έγραφα πως τότε πολεμούσαμε πάνω στα τείχη χωρίς να γνωρίζουμε σε ποια μεριά των τειχών βρισκότανε ο εχθρός. Πάνω στην άψη των γεγονότων άλλοι πιστεύανε πως ο εχθρός βρισκότανε μέσα στα τείχη και άλλοι πως ο εχθρός ήταν εξωτερικός. Στην πραγματικότητα, η μάχη στα Καύχηλα ήταν απατηλή, κι ούτε φάνηκε κάποιο τέλος, γιατί το τέλος της θα αργήσει να φανεί. Εμείς όμως πιστέψαμε πως η μάχη τέλειωσε. Ετσι νομίσαμε, κατεβάσαμε τα όπλα και είπαμε να δούμε τα πράγματα με ψυχραιμία κάνοντας νέα αρχή. Το λάθος, βέβαια, δεν είναι ότι θέλουμε να δούμε τα πράγματα με ψυχραιμία, ούτε ότι θελήσαμε να κάνουμε νέα αρχή, - ευτυχώς - αλλά, ότι κατεβάσαμε τα όπλα χωρίς να υπολογίζουμε ότι μετά από κάθε μεγάλη μάχη ακολουθούν οι μετά τη μάχη συνέπειες, δηλαδή, κάτι όπως οι μετασεισμοί που ακολουθούν νομοτελειακά έναν μεγάλο σεισμό. Οι άνθρωποι, γενικώς, αψηφούμε τους μετασεισμούς με την ελπίδα πως η μεγάλη μπόρα πέρασε και μας αναμένουν καλύτερες μέρες.
Ένας γεροπαλαιός - όπως ονομάζουν οι Κεφαλλονίτες τους ηλικιωμένους - είχε διαφορετική άποψη από το πλήθος. Αυτός, ως Κεφαλλονίτης, γνώριζε καλά από σεισμούς και μετασεισμούς. Στράφηκε τότε προς τους συμπολίτες του και τους μίλησε, γνωρίζοντας όμως, πολύ καλά, ότι θα τον αγνοήσουν.
«Μην εφησυχάζετε και κρατείστε μικρό καλάθι. Εχουμε να δούμε πολλά ακόμα. Ο πόλεμος μάς στοίχισε αρκετά χρήματα και το χρέος το κρατούν άλλοι στα χέρια τους. Η μάχη που βιώνουμε έχει ουρά».
Λίγοι τον πίστεψαν γιατί τα Καύχηλα κουβαλάνε μια ιστορική κατάρα. Πριν από τον πόλεμο τους κατατρέχει η δημαγωγία και μετά τον πόλεμο τους διαλύει η διχόνοια.
«Κρατείστε μικρό καλάθι, αδέλφια», τους ξαναφώναξε με δυνατή φωνή.
Μπορεί η μάχη να μην τέλειωσε, όμως, είναι αλήθεια ότι μια απατηλή ηρεμία επικρατεί πάνω στα Καύχηλα. Οι περισσότεροι ελπίζουν και άλλοι είναι επιφυλακτικοί. Κάπως έτσι αισθανόμαστε μετά από έναν υψηλό πυρετό. Είναι όμως ο πυρετός ικανός για να διώξει την ασθένεια;
Αυτά συμβαίνουν σήμερα στα Καύχηλα χωρίς να γνωρίζουμε ακόμα ποιος είναι ο εχθρός. Η απορία μου είναι αν ο εχθρός, που λέμε πως δεν γνωρίζουμε, έχει κατεβάσει κι εκείνος τα δικά του όπλα ή αν παραφυλάει στη γωνιά. Κάποια στιγμή μπορεί να το μάθουμε, αρκεί να είμαστε πιο συνετοί και να θυμόμαστε. Ισως τότε να σας μιλήσω για τρίτη φορά για τα Καύχηλα.
Τώρα αντιγράφω αυτολεξεί την κατακλείδα του προηγούμενου άρθρου μου.
Αστεία πράγματα θα πεις, αφού δεν υπάρχουν Καύχηλα! Ούτε υπήρξαν ποτέ και πουθενά. Ούτε θα μάθουμε ποτέ αν σηκώσαμε κάποιο τείχος απέναντι στον εχθρό. Ισως, όμως, κάποτε μάθουμε σε ποια πλευρά του μικρού τείχους ήταν ο εχθρός. Και τότε η Ιστορία θα το γράψει με το δικό της τρόπο!!!
Εσείς τι λέτε; Υπάρχουν τα Καύχηλα;
*Ο Ιωάννης Χαριτάντης είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 14:20]  Οταν οι πατρινοί έγιναν λουτρόφιλοι
[χθες 14:20]  Περί του μνημονίου Τουρκίας –...
[χθες 12:54]  Στην αίθουσα αναμονής
[χθες 11:12]  Λογιστής - οικονομολόγος στο...
[χθες 15:10]  Ο πόλεμος των κόσμων ...
[χθες 11:13]  Η μεγάλη αντιπαράθεση των οπαδών...
[χθες 10:00]  Φέρτε πίσω τα Χριστούγεννα…
[χθες 08:56]  Η απώλεια…








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [15:30:53]