Τρίτη 28 Φεβρουαρίου 16:28      7°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η Μαρίνα Ριζογιάννη γράφει...


Η πορεία προς την ωριμότητα



Τελικά όλα είναι θέμα ωρίμανσης. Εν προκειμένου πρόκειται για την ατομική μας ωρίμανση. Κατάσταση η οποία είναι επιβεβλημένη στις μέρες μας για να κάνουμε το επόμενο βήμα. Φαίνεται όμως ότι εμείς αν και ηλικιακά και σωματικά ώριμοι επιλέγουμε νοητικά και συναισθηματικά να παραμένουμε ανώριμοι. Και από τη στιγμή που δεν ωριμάζουμε εμείς δεν ωριμάζει και η κοινωνία μας και κατ επέκταση η χώρα μας.
Το να είμαστε ώριμοι σημαίνει να ήμαστε συνειδητοποιημένοι ανάμεσα στις επιλογές που κάνουμε και τα αποτελέσματα που θα έχουμε από αυτές. Σημαίνει να γνωρίζουμε τα όρια μας, αλλά και να ξέρουμε να διεκδικούμε αυτό που οι άλλοι μπορεί να μας αρνούνται. Η συναισθηματική ωριμότητα μας καλεί να αποφασίζουμε και να ήμαστε υπεύθυνοι αυτών των αποφάσεων αλλά και των πράξεων μας προς τον εαυτό μας και προς τους άλλους.
Αντίθετα το να μένουμε επικεντρωμένοι στον εαυτό μας αποτελεί ένα τυπικό χαρακτηριστικό της παιδικής και της εφηβικής ηλικίας. Κι αυτό είναι άκρως επικίνδυνο όταν υιοθετείται από ανθρώπους ηλικιακά ώριμους που καλούνται να διαχειριστούν καταστάσεις και να διαμορφώσουν το αύριο των χώρων ή του τόπου που διαχειρίζονται.
Ένα απλό παράδειγμα από το πραγματικό κόσμο μας αρκεί για να γίνουν αντιληπτές οι παραπάνω επισημάνσεις. Προ δύο περίπου εβδομάδων ο διοικητής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Πάτρας Θεόδωρος Πισιμίσης μέσω του τύπου κατέθεσε πρόταση ενοποίησης του νοσοκομείου που διοικεί με το νοσοκομείο του Αιγίου. Υπενθυμίζουμε ότι κάτι αντίστοιχο είχε τολμήσει να προτείνει ο υποδιοικητής της Υγειονομικής Περιφέρειας Δημήτριος Κωστακιώτης για τα νοσοκομεία Αμαλιάδας και Πύργου.
Δεν θα εξετάσουμε την ωριμότητα ή μη του τρόπου με τον οποίο αυτές έγιναν διότι έχουμε δει στο παρελθόν την τύχη και καλά προετοιμασμένων και εντέχνως σερβιρισμένων αντίστοιχων προτάσεων.
Θα σταθούμε στην ανωριμότητα της κοινωνίας όχι να δεχτεί ένα τέτοιο ενδεχόμενο αλλά να μπει έστω στη διαδικασία της συζήτησης. Σε αντίστοιχες περιπτώσεις η ωριμότητα υπαγορεύει διάλογο, εξέταση όλων των παραμέτρων ζύγισμα των θετικών και αρνητικών συνεπειών, δυνατότητες και προοπτικές. Βέβαια μία γενιά που μεγάλωσε με πολιτικάντικα χάδια και αρρωστημένους τοπικισμούς μοιραία ταμπουρώνεται πίσω από ένα «ΟΧΙ». Το ερώτημα είναι εάν έχουμε σήμερα να συντηρούμε τα μορφώματα αυτής της νοοτροπίας. Της νοοτροπίας που έσπειρε, εν προκειμένω, δομές υγείας χωρίς καμία λογική. Βουλευτικά κατασκευάσματα των σωτήρων της νεότερης Ελλάδας στο πλαίσιο της «φροντίδας» της εκλογικής τους περιφέρειας και χωρίς ποτέ, πλην ελαχίστων περιπτώσεων, να καταφέρουν να υπηρετήσουν το σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκαν.
Αντιθέτως έχουν μετατραπεί σε μία γάγγραινα που απλώνεται και σε ότι υγιές έχει απομείνει. Κι αυτό το γνωρίζουν οι του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου και του «Αγ. Ανδρέα» οι οποίοι φορτώνονται με τις παρενέργειες της υπολειτουργίας των νοσοκομείων Αιγίου, Αγρινίου, Μεσολογγίου, Αμαλιάδας, Καλαβρύτων και….
Εν έτη 2016 και οι ασθενείς ακόμα και των περιοχών στις οποίες εδρεύουν υγειονομικές μονάδες (Κέντρα Υγείας) εξακολουθούν να μεταφέρονται σε καρότσες αγροτικών.
Εν έτη 2016 και μάλιστα σε μία ρημαγμένη χώρα συντηρούνται κλινικές που εμφανίζουν πληρότητα μόλις 10% μόνο και μόνο για να μην ξεβολευτούν κάποιοι. Ποιος κανόνας ωριμότητας το υπαγορεύει αυτό;
Η συζήτηση και ο διάλογος επί των πραγματικών δεδομένων και αναγκών θα καθορίσει είτε την ενίσχυση είτε την αναστολή λειτουργίας μιας δομής και τον τρόπο με τον οποίο αυτό θα γίνει.
Εν κατακλείδι, εάν δεν αποφασίσουμε να ωριμάσουμε είτε θα μείνουμε στον πυθμένα της κατακρεουργημένης χώρας μας ή θα σκύψουμε το κεφάλι στο «γιαταγάνι» των ξένων αφεντικών.








Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [16:28:33]