Τρίτη 25 Απριλίου 07:47      9°-21° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ζακυνθινός Διονύσης


Προάγγελος πιθανής μετωπικής ρήξης



Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής συνήθιζε να λέει ότι στην πολιτική «υπάρχουν πράγματα που λέγονται και δεν γίνονται και πράγματα που γίνονται και δεν λέγονται».
Προφανώς ο Αλέξης Τσίπρας δεν ενστερνίζεται ως προς το δεύτερο την άποψη αυτή, εάν κρίνουμε από την τελευταία δημόσια τοποθέτηση του με αποδέκτες τους δανειστές της χώρας.
«Θα τηρήσουμε το πρόγραμμα μέχρι κεραίας. Δεν θα ρωτήσουμε όμως κανέναν για να δώσουμε τα χρήματα σε αυτούς που έχουν ανάγκη, όταν έχουμε υπέρβαση των στόχων», είπε ο πρωθυπουργός χαρακτηριστικά μιλώντας στη Νίσυρο.
Σαφές μήνυμα, δηλαδή, ότι «δεν δίνουμε λογαριασμό σε κανέναν» για το τι θα κάνουμε με τα όποια λεφτά περισσεύουν, αν περισσεύουν.
Παράλληλα, «φωτογραφίζοντας» το γνωστό άρθρο του Πολ Τόμσεν, αναπληρωτή διευθυντή του Ευρωπαϊκού Τμήματος του ΔΝΤ, ο Αλέξης Τσίπρας ανέφερε ότι «ανόητοι τεχνοκράτες έχουν παραδεχθεί ότι έχουν κάνει λάθος τους αριθμούς».
Κατά πόσο, όμως, είναι σωστό, ορθολογικό, ο Πρωθυπουργός της χώρας (που βρίσκεται σε εξαιρετικά δεινή θέση) να διατυπώνει δημοσίως επικριτικούς χαρακτηρισμούς για τους δανειστές της με τους οποίους βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις και από τους οποίους εξαρτάται άμεσα η χρηματοδότηση της;
Ας σημειωθεί ότι την ίδια μέρα η Ντέλια Βελκουλέσκου βρισκόταν πάλι σε γνωστό ξενοδοχείο της Αθήνας για ένα νέο γύρο διαπραγματεύσεων με την Κυβέρνηση, με τα εργασιακά να βρίσκονται στο επίκεντρο τους.
Επομένως, μόνο τυχαία δεν ήταν η χρονική στιγμή που επέλεξε το ΔΝΤ για να δημοσιοποιήσει τις θέσεις του επί του ελληνικού ζητήματος.
Κατόπιν αυτών, είναι αυτονόητη η διαπίστωση πως μπορεί ο πρωθυπουργός να θεωρεί ότι τα στελέχη του Ταμείου είναι «ανόητοι τεχνοκράτες», ωστόσο μάλλον δεν είναι σώφρον να εξωτερικεύει την άποψη του αυτή, ιδίως τη συγκεκριμένη στιγμή, ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι στην προκειμένη περίπτωση το έκανε για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης.
Η προαναφερόμενη προσέγγιση υπαγορεύεται βέβαια από την κοινή πολιτική λογική, η οποία υποχωρεί σε μια ενδεχόμενη σκοπιμότητα, αυτή της ανοικτής ρήξης στην οποία φαίνεται ότι έχει καταλήξει το Μέγαρο Μαξίμου, εάν ο κόμπος φτάσει στο χτένι.
Διότι από μια άλλη οπτική γωνία, η ολομέτωπη επίθεση που εξαπέλυσε τελευταία η κυβέρνηση (και διά του εκπροσώπου της) εναντίον του ΔΝΤ, σε συνδυασμό και με τη διένεξη του Ευκλείδη Τσακαλώτου με την εκπρόσωπο του Ταμείου για το άρθρο του Τόμσεν, μπορεί να ερμηνευθεί κάλλιστα ως μια επιπλέον κίνηση - προάγγελος μετωπικής σύγκρουσης της κυβέρνησης με τους δανειστές, η οποία θα οδηγήσει εν τέλει στις κάλπες.
Σε μια τέτοια περίπτωση, αυτές θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι θα στηθούν στις αρχές του 2017, με τη χώρα ωστόσο να είναι επί ξύλου κρεμάμενη.






Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [07:47:58]