Δευτέρα 24 Σεπτεμβρίου 12:42      19°-31° Πάτρα
ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Μάγνης


Μακαβρία η οδός



Και όμως αυτό που είπε σωστό ήταν. Και δεν είναι μακάβριος όποιος κάνει υπολογισμούς πάνω στη βεβαιότητα του θανάτου. Το προβληματικό είναι αυτό που υπονοείται με αυτό που είπε. Και θα ήταν προβληματικό είτε το έλεγε είτε όχι, για τον απλό λόγο ότι αποτελεί μελλοντική πραγματικότητα. Που θα είναι το δεύτερο μέρος της κρίσης.
Τα ασφαλιστικά συστήματα συγκροτούνται στη βάση αναλογιστικών μελετών. Οι οποίες, με τη σειρά τους, δομούνται πάνω σε στατιστικούς υπολογισμούς επί του προσδόκιμου ζωής. Ενας πολίτης σήμερα, κατά μέσο όρο, ζει τόσα χρόνια. Αύριο, όμως, υπολογίζεται ότι θα ζει περισσότερα. Μεθαύριο, ακόμα πιο πολλά. Συνεπώς, όταν ο πρωθυπουργός λέει ότι η περικοπή των συντάξεων δεν συνιστά αναγκαιότητα, γιατί αφορά μια πεπερασμένη ηλικιακή κατηγορία που θα συμπληρώσει κάποια (στατιστικά υπολογισμένη) στιγμή τον βιολογικό της κύκλο, λέει κάτι λογικό, και μαθηματικά ορθό: Το μέτρο δεν είναι διαρθρωτικό. Δεν θα αποφέρει ιδιαίτερα ωφέλη μακροπρόθεσμα. Δεν υπονόησε ότι επειγόμαστε να αποβιώσει κόσμος για να γλιτώσουμε λεφτά. Είπε ότι κάποια στιγμή το ζήτημα αυτό θα κλείσει κατά την αλάνθαστη πρόβλεψη των στατιστικών υπολογισμών. Τώρα, εάν δεν θέλουμε να συζητάμε ότι θα πεθάνουμε μια μέρα και ότι για τους ηλικιωμένους η μέρα αυτή είναι σχετικά πιο κοντινή, τότε ας κατηγορούμε τον πρωθυπουργό "για τη γκάφα του". Σημειωτέον ότι οι ίδιοι οι ηλικιωμένοι μιλούν για τη στιγμή που θα κλείσουν τα μάτια, άλλο αν μέσα τους προσεύχονται η στιγμή αυτή να μην έρθει καθόλου. Συνεπώς, αμφιβάλλουμε αν θα ενοχλήθηκαν. Πιο πολύ τους ενοχλεί το ύψος της σύνταξής τους και ο ΕΝΦΙΑ τους. Και ο γιατρός που δεν βρίσκουν. Και ότι δεν έχει τίποτα να δεις στην τηλεόραση. Και ότι τα παιδιά τους δεν έρχονται να τους δουν. Και ότι ο Ερντογάν ξεσαλώνει. Και ότι οι διαρρήκτες αλωνίζουν.
Το προβληματικό έγκειται στη δεύτερη ανάγνωση του πρωθυπουργικού επιχειρήματος: Δεν χρειάζεται να περικόψουμε (κι άλλο) τις συντάξεις. Οι πολίτες που τις εισπράττουν θα εκλείψουν, και θα έρθει η επόμενη φουρνιά συνταξιούχων, των οποίων οι απολαβές θα είναι χαμηλότερες, άρα η εξίσωση θα βγει, και να είναι οι δανειστές μας ήσυχοι.
Η εξίσωση θα βγει. Η ζωή του συνταξιούχου θα βγαίνει; Κουνάνε το κεφάλι τους οι συμπατριώτες που απέχουν λιγότερο ή περισσότερο από τη συνταξιοδότηση. Οι μικρότεροι διερωτώνται αν θα υπάρξει γι' αυτούς σύνταξη ποτέ. Οι μεγαλύτεροι προσβλέπουν σε μερικά κατοστάρικα. Ακούμε δίπλα μας κόσμο να δηλώνει πως η συνταξιοδότηση θα είναι μια ταπεινωτική λύτρωση. Λύτρωση, γιατί θα έχουν μπορέσει να κόψουν το νήμα, έχοντας πολεμήσει μια δεινή κατάσταση στις δουλειές τους, επί τουλάχιστον μια δεκαετία. Ταπεινωτική, γιατί θα πρόκειται για ένα οικτρό αντίτιμο για μια ολόκληρη ζωή που θα έχουν διαθέσει στους επαγγελματικούς στίβους, το οποίο δεν θα επαρκεί για τίποτα πέρα από τα απολύτως στοιχειώδη. Πολλοί σκέφτονται ότι πρέπει να παραμείνουν στη δουλειά. Οι εργοδότες θα συμφωνούν; Οι νεότεροι συνάδελφοι; Το σώμα τους; Ο εγκέφαλός τους;
Βαθμιαία θα περάσουμε στο PART II της κρίσης. Η ξηρασία της περιόδου της ύφεσης, θα πλήξει την κοινωνία μέσα από την τραγική ανεπάρκεια των ασφαλιστικών πόρων για τις γενιές των οποίων η ηλικιακή κλίμακα αντιστοιχεί στην χρονική έκταση της καταβύθισης και των συνεπειών της. Αν υπήρχε εδώ ένας μελετητής των στατιστικών, θα υπολόγιζε ότι η κρίση θα εκταθεί επί τουλάχιστον μια 20ετία ακόμα. Και αν ακόμα αύριο το πρωί τα μάγια της Κίρκης μεταμόρφωναν την οικονομική κατάσταση, για αρκετό καιρό ένα μέρος του παραγόμενου προϊόντος θα κατευθύνεται προς στήριξη των γενεών της διακεκαυμένης περιόδου. Χωρίς να υπολογίζουμε το χρέος και τις δόσεις του.
Οι παλιοί θα το θυμούνται αυτό: Οταν πρωτοπιάσαμε σπίρτα στα χέρια μας, οι δάσκαλοι μας έλεγαν ότι μέρος της τιμής του, ως φόρος, διατίθεται για τις πολεμικές αποζημιώσεις της ήττας του 1897. Που είχε συμβεί εβδομήντα χρόνια πριν, δηλαδή, από την ημέρα του μαθήματος. Εκτοτε, κάθε φορά που πιάνουμε σπίρτα, βλέπουμε τούρκους σπαχήδες να προελαύνουν, και μας καίγονται τα δάχτυλα.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [12:42:12]