Τρίτη 17 Ιανουαρίου 02:47      3°-10° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η Μαρίνα Ριζογιάννη γράφει...


Ούτε μπρος ούτε πίσω



Επισπεύδεις το ταξίδι της επιστροφής θέλοντας να προλάβεις τυχόν δυσάρεστες εξελίξεις αφού το χιόνι πέφτει ασταμάτητα. Ωρα 3.30 μμ. βολεύεσαι στο άνετο κάθισμα του ΚΤΕΛ κι αφού για μία ακόμα φορά επιδοκιμάζεις την απόφασή σου να μην ταξιδέψεις με το δικό σου αυτοκίνητο, απολαμβάνεις το μοναδικό χιονισμένο τοπίο. «Παίζεις» με τις νιφάδες που χαϊδεύουν τα τζάμια του υπερυψωμένου οχήματος και με την παρέα σου σχολιάζεις πόσο τυχεροί είστε που ταξιδεύετε υπό αυτές τις συνθήκες.
Το θέαμα απολαμβάνει το σύνολο των επιβατών με τα κινητά και τα τάμπλετ να μην σταματούν να απαθανατίζουν το θέαμα. Τα πάντα λευκά. Οι σκεπές φορτωμένες με χιόνι, τα δέντρα υποκλίνονταν υπό το βάρος που κλήθηκαν να σηκώσουν. Κι ενώ ο απίστευτος χορός των πρωτόγνωρων εικόνων εξελίσσεται μπροστά στα έκπληκτα μάτια σου τέρποντας τον νου και την ψυχή, λίγο μετά την Ακράτα, το σταμάτημα του λεωφορείου σε επαναφέρει στην πραγματικότητα.
«Τι συμβαίνει;». Κοιτάζοντας μπροστά διαπιστώνεις ότι ξαφνικά αποτελείς μέρος μιας ατελείωτης ουράς στην παλαιά Κορίνθου - Πατρών. Αλλά και πάλι οι επιβάτες δεν ανησυχούν. Συνεχίζουν να απολαμβάνουν και να φωτογραφίζουν το χιόνι δίπλα στη θάλασσα. Το επιβατικό κοινό δέχτηκε με ικανοποίηση το νέο ξεκίνημα. Αυτή τη φορά με πολύ αργό ρυθμό. Το σταμάτημα - ξεκίνημα επαναλήφθηκε για μερικές φορές ακόμα μέχρι τα Ζαχλωρίτικα. Εκεί, κολλάμε. Τα λεπτά άρχισαν να γίνονται ώρα, και η ώρα ώρες… Το σκοτάδι άρχισε να πέφτει, τα τηλέφωνα αυτή τη φορά δεν άναψαν από τις φωτογραφίες αλλά από τα τηλεφωνήματα ανήσυχων συγγενών και φίλων. Οι πληροφορίες που μας έφταναν εκατοντάδες. Αλλες ανέφεραν λεωφορεία που είχαν ακινητοποιηθεί από τις πρώτες πρωινές ώρες, άλλες για συνεχή ατυχήματα και αδυναμία ελέγχου της κατάστασης... Τουλάχιστον, ο οδηγός του λεωφορείου φρόντιζε τη θερμοκρασία. Ακόμα και τα σκυλάκια που ήταν κλεισμένα στα καλάθια τους δεν ακούστηκαν σε όλη τη διαδρομή.
Οι φοιτητές, το διασκεδάζουν. «Μην ανησυχείτε έχω στα σάκο ωραιότατο κοτοπουλάκι, υπάρχει και μία σπανακόπιτα».
Αλλος συμπλήρωσε ότι είχε τυριά και ψωμί κι άλλος μπιφτέκια.
Οταν κοιτάζεις όμως ότι η ώρα είναι 11 το βράδυ κι έχεις ήδη κλείσει κοντά 6 ώρες αποκλεισμένος χωρίς κανείς να γνωρίζει τι συμβαίνει και ποια προοπτική υπάρχει, το χαμόγελο αρχίζει να παγώνει.
Ολες αυτές τις ώρες δεν πέρασε κανείς από τους αρμοδίους να ενημερώσει. Σύγχυση και διασπορά φημών. Το παγωμένο οδόστρωμα γέμισε από αγανακτισμένους οδηγούς. Οι ακινητοποιημένες νταλίκες, λόγω έλλειψης αλυσίδων, απέκλεισαν το ένα ρεύμα. Η έλλειψη κάποιου αρμοδίου για τη ρύθμιση της κυκλοφορίας είχε σαν αποτέλεσμα να έρθουν αντιμέτωπα στο ίδιο ρεύμα οχήματα που πήγαιναν προς Πάτρα και προς Αθήνα. Κατάσταση που άρχισε να σε προετοιμάζει ότι θα περάσεις τη νύχτα στην παγωνιά. Ο ανδρικός πληθυσμός επιστρατεύτηκε σε ρόλο τροχονόμου. Τα περιθώρια όμως ελάχιστα. Από τη μία πλευρά ο τοίχος της νέας Εθνικής Οδού και από την άλλη τα προστατευτικά κιγκλιδώματα προς την πλευρά της θάλασσας. Ούτε μπρος, ούτε πίσω. Αλλοι έτρεχαν με τα πόδια στο χιόνι για να κρατήσουν τα οχήματα μακριά από το σημείο του αποκλεισμού. Αλλοι να κάνουν μανούβρες. Τελικά μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα ξεκίνησε το ταξίδι της επιστροφής.
Η έλλειψη οργάνωσης και η γύμνια των υπηρεσιών άφησαν στην τύχη τους εκατοντάδες οδηγούς και χιλιάδες επιβάτες. Πόσο δύσκολο ήταν να προβλεφτεί η συγκεκριμένη ανωμαλία όταν μάλιστα οι μετεωρολόγοι προειδοποιούσαν επί ημέρες; Κι αυτό δεν συνέβη σ' ένα δρόμο των ορεινών Καλαβρύτων, αλλά στην εθνική οδό Πατρών-Αθηνών. Πόσο πιο ανοργάνωτοι και αδύναμοι μπορούμε να είμαστε;




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [02:47:25]