Σάββατο 15 Δεκεμβρίου 00:40      10°-17° Πάτρα
ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η Μαρίνα Ριζογιάννη γράφει...


Ποιοι είναι όλοι αυτοί;



«Ποιοι είναι όλοι αυτοί που παρελαύνουν αξιώνοντας από εμάς το χαμόγελό μας και τον χαιρετισμό μας; Τι έκαναν για να έχουν θέση πίσω από την Τίμια Κάρα του Αγίου Ανδρέα, σπρώχνοντας μάλιστα ο ένας τον άλλο για να πετύχουν την καλύτερη δυνατή θέση; Ειλικρινά σας λέω, τους κοιτάζω και απορώ πώς αξιώνουν θέση στο βάθρο».
Είναι από τις κουβέντες που σου ψιθυρίζει κάποιος στον δρόμο θέλοντας να βγάλει τον θυμό και την αγανάκτησή του σ' έναν άνθρωπο του Τύπου. Κι όπως διαπιστώσαμε κατά τον προχθεσινό εορτασμό του Αγίου Ανδρέα, η θέα των πολιτικών προσώπων ερέθισε πολλούς που είπαν πολλά.
Η κοινωνία, αν κι έχει μερίδιο ευθύνης λόγω της σιωπής και της ανοχής της, δείχνει να έχει χάσει την ελπίδα της και -το πιο επικίνδυνο- τη διάθεσή της για δημιουργία και διεκδικήσεις, τον δυναμισμό και τη μαχητικότητά της. Δεν περιμένει τίποτα, δεν απαιτεί τίποτα και δείχνει να κάθεται ηττημένη και φοβισμένη στη γωνία της αναμένοντας τι θα της φέρει το αύριο. Δεν έχει ούτε καν τη διάθεση να εκφράσει το παράπονό της, να διαμαρτυρηθεί, να αντιπαρατεθεί με αυτό που τη θυμώνει.
Κι αυτό δείχνει να μην το αντιλαμβάνεται ο κάθε εκπρόσωπος του πολιτικού συστήματος ο οποίος συνεχίζει να διεκδικεί θέση στο παρόν και το μέλλον του τόπου σπρώχνοντας να κερδίσει μία καλύτερη θέση σε μία θρησκευτική εκδήλωση και να πάρει θέση στην πρώτη σειρά της λιτανείας χωρίς καν να πιστεύει αυτό που ακολουθεί. Απλώς για να τον δει ο κόσμος ότι είναι εκεί.
Δεν έχει αντιληφθεί ότι οι πολίτες δεν έχουν πλέον περιθώριο ούτε καν να του ρίξουν ματιά; Ολη τους η δυναμική εξαντλείται στην καθημερινή τους επιβίωση. Σε αυτό που θα τους φέρει το αύριο. Δεν αντιλαμβάνεται ότι η ματιά τους δεν μπορεί να συναντηθεί με τη δική του, καθώς δεν βλέπουν το ίδιο πράγμα; Δεν αισθάνεται ότι έχει πάψει προ πολλού να αποτελεί την ελπίδα τους;
Είναι λυπηρό για μία κοινωνία να χάνει την ελπίδα της. Τουλάχιστον οι Έλληνες διακρίνονταν για την αισιοδοξία τους μέσα στη γενικευμένη απαισιοδοξία που επικρατεί σε επίπεδο Ευρώπης. Αλλά πώς να βγεις από το σκοτεινό πέπλο, όταν ξέρεις ότι με το ξημέρωμα της καινούργιας μέρας ίσως πας ένα ακόμα βήμα πίσω στη ζωή σου;
Αυτά οφείλει να δει το πολιτικό σύστημα, τα παλαιά και νέα μέλη του. Να κατεβεί από το συννεφάκι του. Να δει την πραγματικότητα που επικρατεί στην κοινωνία και με τον αξιοπρεπή και ειλικρινή αγώνα του μέσα σε αυτή να διεκδικήσει μία θέση στο βάθρο. Το ζητούμενο είναι να ανέβει κανείς σε αυτό και οι πολίτες να μην αναρωτιούνται ποιος είναι ή τι θέση έχει εκεί, αλλά να τον έχουν οι ίδιοι ανεβάσει.
Η κοινωνία έχει ανάγκη από πρόσωπα που θα την εμπνεύσουν και θα τη γεμίσουν ελπίδα με τις πράξεις τους και τις θέσεις τους. Το χτύπημα στην πλάτη ανήκει πλέον στο πολιτικό παρελθόν αυτού του τόπου.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [00:40:43]