ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Τρεις δοξασμένοι και κατατρεγμένοι

Τρεις δοξασμένοι και κατατρεγμένοι



Μέρος Δ΄
Δεν ήταν μόνο οι πολιτικοί και οι στρατιωτικοί αλλά και οι φιλόσοφοι αυτοί που γνώριζαν τις εξορίες και τους διωγμούς, αν και η πολιτική δράση τους ήταν κυρίως η αιτία των διώξεων όλων ανεξαιρέτως, έστω και εάν μερικές φορές ήταν συγκαλυμμένη πίσω από την κατηγορία της θρησκευτικής ασέβειας ή της ηθικής παράβασης. Ο Πλάτωνας, που με τη φιλοσοφική σκέψη και το έργο του επέδρασε στη διαμόρφωση του δυτικού πολιτισμού χιλιάδες χρόνια μετά από τη γέννησή του, είχε την τύχη να δει το μεγάλο δάσκαλό του Σωκράτη να πίνει το κώνειο. Ήταν εκείνος που επέδρασε καταλυτικά στον μαθητή του και τον έστρεψε στη φιλοσοφία, καθώς πιθανότατα η αρχική φιλοδοξία του ήταν η πολιτική.
Ο ΠΛΑΤΩΝΑΣ
Ο Πλάτωνας είχε αριστοκρατική καταγωγή με ρίζες που έφταναν έως το Κόδρο. Αντιδρώντας στις πολιτικές αντιπαλότητες της Αθήνας και στην άνοδο των δημοκρατικών, οι οποίοι δεν συμπαθούσαν ιδιαίτερα τη φιλοσοφία και οδήγησαν στο θάνατο το Σωκράτη, κατέφυγε στα Μέγαρα, όπου και έζησε για δέκα περίπου χρόνια. Η πολιτική του φιλοσοφία και η πεποίθησή του, ότι οι σοφοί θα μπορούσαν να διοικήσουν καλύτερα από τους πολιτικούς και να κάμουν ευτυχισμένους τους πολίτες, τον οδήγησαν στις Συρακούσες με την ελπίδα ότι υπήρχαν εκεί οι κατάλληλες συνθήκες για να εφαρμόσει τις σκέψεις του. Ενεπλάκη, όμως, στις τοπικές πολιτικές αντιδικίες, κατηγορήθηκε για συνομωσία και έχασε την ελευθερία του. Κατέληξε να πωλείται ως σκλάβος στο παζάρι της Αίγινας και γλύτωσε κατά τύχη, όταν ένας φίλος του τον αναγνώρισε και τον εξαγόρασε.
Επέστρεψε στις Συρακούσες δύο ακόμα φορές, θεωρώντας ότι η κατάσταση είχε εξομαλυνθεί και ήταν κατάλληλη για να εφαρμοστεί στην πράξη ο πολιτικός στοχασμός του. Στο δεύτερο ταξίδι του παρέμεινε για ένα διάστημα αιχμάλωτος και στο τρίτο αποφάσισε να φύγει απογοητευμένος, χωρίς να επιτύχει τους σκοπούς του.
Ηταν άραγε επίμονος, αδιόρθωτος ή ρομαντικός; Ή απλώς ένας υπηρέτης των τυράννων βασιλέων, όπως μερικοί αρχαίοι βιογράφοι του βρήκαν να του προσάψουν; Ευτύχησε να πεθάνει ελεύθερος στην Αθήνα έχοντας ιδρύσει την πρώτη φιλοσοφική σχολή, την Ακαδημία, η οποία λειτούργησε για αιώνες μετά το θάνατό του.
Ο ΗΡΟΔΟΤΟΣ
Για πολιτικούς λόγους γνώρισε την εξορία και ο Ηρόδοτος, ο πρώτος που συνέγραψε ένα αληθινά ιστορικό κείμενο, ώστε μερικούς αιώνες αργότερα ο Κικέρωνας να τον χαρακτηρίσει ως πατέρα της Ιστορίας. Ηταν εύπορος και καταγόταν από την Αλικαρνασσό της Μικράς Ασίας. Σε μικρή ηλικία συμμετείχε σε αποτυχημένη προσπάθεια ανατροπής του τυράννου της πόλης και εξορίστηκε για περισσότερο από δέκα χρόνια στη Σάμο μαζί με ολόκληρη την οικογένειά του. Μετά από την επιστροφή του εξαναγκάστηκε και πάλι να φύγει, αλλά η φυγή του αυτή αποδείχθηκε δημιουργική για τη μετέπειτα πορεία του. Αποφάσισε να ταξιδέψει ώστε να διευρύνει τις γνώσεις του και είναι αλήθεια ότι στο σύγγραμμά του υπάρχουν ποικίλες πληροφορίες, που θα μπορούσαν να τον χαρακτηρίσουν επίσης ως γεωγράφο και περιηγητή.
Ο ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ
Αλλά και ο μεγαλύτερος ιστορικός της αρχαιότητας και θεμελιωτής της ιστορικής επιστήμης, ο Θουκυδίδης, είχε ανάλογη πορεία με αυτήν του Ηροδότου. Καταγόταν από την Αθήνα και ήταν και αυτός αρκετά εύπορος, αφού φέρεται ως ιδιοκτήτης χρυσορυχείων στη Θράκη, απέναντι από τη Θάσο. Έτσι, όταν κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου εκλέχθηκε στρατηγός, του ανατέθηκε η διοίκηση ενός μικρού στόλου που αγκυροβολούσε στη Θάσο. Για κακή του τύχη οι Σπαρτιάτες επιτέθηκαν στη γειτονική Αμφίπολη, πόλη με μεγάλη στρατηγική αξία για τους Αθηναίους. Καθώς οι επιτιθέμενοι γνώριζαν την παρουσία του αθηναϊκού στόλου και ότι οι αμυνόμενοι είχαν ζητήσει τη συνδρομή του, έσπευσαν να προσφέρουν ευνοϊκούς όρους συνθηκολόγησης, οι οποίοι έγιναν δεκτοί. Όταν έφτασε εκεί ο Θουκυδίδης είχαν όλα κριθεί και η πόλη είχε χαθεί.
Αν και δεν ήταν υπαίτιος αυτής της καταστροφής, οι Αθηναίοι τον εξόρισαν για είκοσι χρόνια. Ο ίδιος αναφέρει το ατυχές αυτό γεγονός στο έργο του, την ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου. Θεωρεί ωστόσο την εξορία του ως το βασικό λόγο που τον βοήθησε να κατανοήσει καλύτερα και να περιγράψει ακριβώς τα γεγονότα. Και πράγματι, ως εξόριστος απέκτησε τη δυνατότητα να έρθει σε επαφή και με την αντίπαλη πλευρά, τους Λακεδαιμόνιους και τους συμμάχους τους, και να συγγράψει με αντικειμενικό τρόπο ένα ιστορικό κείμενο, στο οποίο στηρίζονται οι αρχές της ιστορικής επιστήμης. Δεν ξέρουμε πόσο στοίχισε στον Θουκυδίδη η άδικη και πολύχρονη εξορία του, αλλά ήταν οπωσδήποτε η γενεσιουργός αιτία ενός ανεκτίμητου έργου.
Την επόμενη εβδομάδα: Αχαϊκές επιγραφές, μνείας άξιες
Του ΙΩΑΝΝΗ ΜΟΣΧΟΥ, Αρχαιολόγου





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[10:17]  Ας μιλήσουμε επί της ουσίας για την...
[09:00]  Μαγικά ραβδάκια υπάρχουν μόνο στα...
[χθες 11:07]  Τα Δώρα των Τριών Μάγων
[χθες 09:50]  «Κούλης»: Το λεκτικό bulling και...
[χθες 09:03]  Και γιατί να ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ;
[χθες 12:51]  Φυσικές οι γκρίνιες... για τη...
[χθες 11:53]  Για να λέει η ΕΡΤ ότι διέκοψε το...
[χθες 10:46]  Ένας ηγέτης από το μέλλον








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [13:28:48]