ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


 ΣΧΕΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ - ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ: Παράγοντες διαχείρισης και σεβασμού του διαφορετικού

ΣΧΕΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ - ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ: Παράγοντες διαχείρισης και σεβασμού του διαφορετικού





ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΤΑΜΕΛΟΥ *


Οι σχέσεις κράτους-εκκλησίας χαρακτηρίζονται από ασάφεια, που μετατρέπεται, στην πράξη, σε αναζήτηση τρόπου συνύπαρξης. Αυτό βολεύει ή γίνεται ανεκτό κι από τις δύο πλευρές λόγω αμοιβαίου οφέλους. Οι δύο πλευρές δεν είναι κάτι αφηρημένο, είναι οι άνθρωποι των δύο θεσμών και ο τρόπος δράσης τους. Ενδιάμεσα, βρίσκεται η κοινωνία, ειδικά οι πιστοί, που χρησιμοποιούνται, συνήθως, ως πολιορκητικός κριός κι από τις δύο πλευρές, κυρίως για οικονομικά ή πολιτικά (κομματικά ή εκκλησιαστικά) οφέλη.
Το να θέτει κανείς ζήτημα αναθεώρησης αυτής της σχέσης σημαίνει ότι κάτι έχει αλλάξει στην επιλογή της ασάφειας. Αν αυτό ισχύει, τότε για να καταλάβουμε το πρόβλημα πρέπει να άρουμε την ασάφεια. Το μείζον ερώτημα είναι λοιπόν ποια είναι η υπέρτατη εξουσία στην οργάνωση, διοίκηση και λειτουργία της κοινωνίας. Ποιος καθορίζει την πολιτειακή συγκρότηση, τη λειτουργία της κοινωνίας και τη συγκρότηση του ατόμου. Ιστορικά, δύο ήταν οι εκδοχές: αρχικά η θρησκεία, στη συνέχεια το κράτος, που στο πέρασμα του 20ου αιώνα, γινόταν όλο και πιο εκκοσμικευμένο. Είναι σαφές ότι δεν μπορούν να συνυπάρχουν δύο παράλληλα συστήματα εξουσίας, με δύο συστήματα δομών, δύο συστήματα δικαίου, κτλ.
Ένα δεύτερο διακύβευμα αναδεικνύεται το περιουσιακό και το οικονομικό. Ιστορικές αιτίες μπορούν να ερμηνεύσουν τις απαρχές του. Η ουσία του όμως είναι σήμερα η εξής: ποιος πληρώνει; Η μια πλευρά υπονοεί ότι από τη στιγμή που πληρώνει μπορεί να αποφασίζει προς όφελός της, αλλιώς δεν έχει λόγους να πληρώνει (ή δεν έχει πια να πληρώνει). Η άλλη πλευρά, διατείνεται ότι για ιστορικούς λόγους η πρώτη πλευρά τής οφείλει και είναι υποχρεωμένη να πληρώνει για να μπορεί η ίδια να προωθεί τους σκοπούς της. Πρόκειται για δύο αποκλίνουσες λογικές.
Επιπλέον, μια κοινωνία δεν είναι ενιαία, χωρίζεται σε ομάδες με διαφορετικές οπτικές και προθέσεις. Συνεπώς, όποια εκδοχή της σχέσης κράτους-εκκλησίας προταχθεί, κάποια ομάδα θα είναι παραπονεμένη. Εδώ, έχει σημασία η γενικότερη παιδεία και η νοηματοδότηση της δημοκρατίας ως παράγοντες διαχείρισης και σεβασμού του διαφορετικού.
Σχετικά με τη μισθοδοσία των ιερέων: αν έχουμε καταλάβει καλά, οι άνθρωποι/πιστοί/εργαζόμενοι του θεσμού εμπιστεύονται περισσότερο το κράτος από την εκκλησία για τη μισθοδοσία τους. Αν αυτό αληθεύει, τότε η εκκλησία πρέπει να προβληματιστεί.

* Ο Γιώργος Σταμέλος είναι Καθηγητής Εκπαιδευτικής Πολιτικής
στο Πανεπιστήμιο Πατρών.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [11:14:03]