ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Το μοναστήρι των επαναστατών

Το μοναστήρι των επαναστατών



Του ΙΩΑΝΝΗ ΜΟΣΧΟΥ, Αρχαιολόγου
Μέρος Δ΄
Η μονή του Ομπλού αποτέλεσε στρατηγικό χώρο των επιχειρήσεων σε τοπικό επίπεδο από την απαρχή της Επανάστασης του 1821, ιδίως δε στην πολυετή προσπάθεια κατάληψης της πόλης των Πατρών. Ως απομακρυσμένος και απομονωμένος τόπος σε μία ορεινή περιοχή, παρείχε θεωρητικά καλές προϋποθέσεις ασφάλειας και οχύρωσης και τη δυνατότητα οργάνωσης εκεί του ελληνικού στρατοπέδου για την πολιορκία των Πατρών από το Μάιο του 1821. Τα μέσα ωστόσο ήσαν πενιχρά και η άμυνα στο χώρο του μοναστηριού στηριζόταν στην αρχή σε δύο μόλις πυροβόλα.
Η σύνδεση της μονής με τα ιστορικά γεγονότα του Αγώνα ξεκινά σύμφωνα με τις σωζόμενες αναφορές τουλάχιστον από τις παραμονές της προετοιμασίας του, γεγονός που υποδηλώνει ότι υπήρξε αποδοχή και συνέργεια του μοναστηριού από πολύ ενωρίτερα.
Η μυστικότητα της προετοιμασίας δεν άφησε πειστήρια της μακρότερης ίσως εμπλοκής της μονής Ομπλού, στην οποία πρέπει να θεωρούμε ότι προεπαναστατικά ελάμβαναν χώρα μυστικές συναντήσεις σε κορυφαίο επίπεδο πολύ συχνότερα από όσο γνωρίζουμε.
Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
Σε αυτό φαίνεται πως είχαν καίρια ανάμειξη ο Παλαιών Πατρών Γερμανός, στην εκκλησιαστική περιφέρεια του οποίου ανήκε το μοναστήρι, άλλοι προεστοί της περιοχής έως το Αίγιο και τα Καλάβρυτα, αλλά κυρίως ο εκ Πατρών Ιω. Παπαδιαμαντόπουλος, ο οποίος διατηρούσε άριστες σχέσεις με τη μονή. Εχοντας τη μεγαλύτερη οικονομική επιφάνεια στην πόλη, φαίνεται ότι συνεισέφερε προεπαναστατικά ποικιλοτρόπως για την ενίσχυση και ισχυροποίησή της με απώτερο σκοπό τη χρησιμοποίησή της στον Αγώνα. Ο ρόλος δε της μονής στην Επανάσταση φαίνεται ότι είχε προαποφασιστεί και συμφωνηθεί από όλους ενώ οι μοναχοί είχαν αποφασίσει να προσφέρουν τα πάντα στον κοινό και ιερό Αγώνα, ακόμα και να πάρουν τα όπλα.
Πιθανώς δεν είναι άσχετο το γεγονός, ότι δύο χρόνια πριν από την έναρξη της Επανάστασης ο Ιω. Παπαδιαμαντόπουλος μετέφερε το νερό μέσα στο μοναστήρι, ίσως για να υπάρχει αυτάρκεια ύδατος για όσους αγωνιστές θα βρίσκονταν εκεί απειλούμενοι από τους Οθωμανούς. Ο ίδιος είχε αγοράσει πολεμικό υλικό πριν από την σπίθα της Επανάστασης, διατηρούσε σώμα πενήντα ενόπλων και γενικώς η εμπλοκή του στην προετοιμασία δεν πέρασε απαρατήρητη, αφού οι Οθωμανοί επιτέθηκαν κατά της οικίας του, φόνευσαν εκεί τον ανιψιό του, τραυμάτισαν άλλους και πυρπόλησαν τις εγκαταστάσεις του στις 21 του Μάρτη του 1821, ένα γεγονός καθοριστικό για την έναρξη της Επανάστασης στην Πάτρα.
Η ΣΥΝΑΞΗ ΣΤΟΝ ΟΜΠΛΟ
Το απόγευμα της ίδιας ημέρας ο Παπαδιαμαντόπουλος μαζί με τον Νικ. Λόντο ανέβηκαν στη μονή Ομπλού έχοντας ειδοποιήσει να συγκεντρωθούν εκεί όσοι είχαν τη δυνατότητα να φέρουν όπλο. Ο Παπαδιαμαντόπουλος διέθετε τεράστια ακίνητη περιουσία σε διάφορες περιοχές των Πατρών στην οποία θα μπορούσε να καταφύγει μυστικά, ώστε η ενέργειά του να συνταχθεί με άλλους στον Ομπλό να φαίνεται προσχεδιασμένη.
Ορισμένες ελεγχόμενες πληροφορίες αναφέρουν ότι εκεί βρισκόταν ήδη ο Γερμανός, οφειλόμενες πιθανότατα στην διάθεση κάποιων να τον συνδέσουν με την αρχή των επαναστατικών γεγονότων. Την επομένη ο Παπαδιαμαντόπουλος κατέβηκε στην πόλη με όσους είχε συγκεντρώσει και αφού την περιδιάβηκε έφιππος επέστρεψε στον Ομπλό και ενώ οι Οθωμανοί είχαν κλειστεί στο Κάστρο. Τότε ανέβηκε στο μοναστήρι και ο Γερμανός.
Ο Παπαδιαμαντόπουλος είχε εντωμεταξύ ειδοποιήσει τον Ανδρ. Λόντο, που έφτασε από το Αίγιο με 400 ενόπλους, τον Ανδρέα Ζαΐμη, τον Μπενιζέλο Ρούφο και άλλους.
Το ότι ήδη στις 23 του Μάρτη η μονή Ομπλού αποτέλεσε το ορμητήριο των επαναστατών προς την πόλη της Πάτρας και στην επίσημη κήρυξη της Επανάστασης προκύπτει και από μία επιστολή του Ανδ. Ζαΐμη προς τη μονή της Αγίας Λαύρας με την παραπάνω ημερομηνία. Στο σημαντικό αυτό τεκμήριο επιπλήττει τους μοναχούς γιατί δεν έστειλαν τα ζώα της μονής φορτωμένα με αλεύρι στον Ομπλό και παραγγέλνει να επισπεύσουν τη μεταφορά, ώστε να είναι εμμέσως φανερό ότι υπήρχε η σχετική παραγγελία από τις προηγούμενες ημέρες της προετοιμασίας και ότι η αρωγή της μονής του Ομπλού στην Επανάσταση ήταν προκαθορισμένη και συγκεκριμένη. Ωστόσο, ο ιστορικός ρόλος του μοναστηριού στα επαναστατικά γεγονότα των Πατρών μάλλον δεν είναι ευρύτερα γνωστός και αυτό συνιστά μία μεγάλη αδικία κατά τη διασπορά της ιστορικής αλήθειας.
Το στρατόπεδο διατηρήθηκε στον Ομπλό μέχρι τις 28 Ιουνίου, όταν ο Ισούφ πασάς πυρπόλησε το μοναστήρι αλλά και πάλι συγκροτήθηκε και διατηρήθηκε εκεί τα επόμενα έτη. Διέμειναν σε αυτό κατά διαστήματα και το χρησιμοποίησαν ως ορμητήριο ο Μαυροκορδάτος, ο Ανδρ. Λόντος, ο Ανδ. Ζαΐμης, ο Κανακάρης, ο Καλαμογδάρτης και άλλοι πολλοί, μεταξύ των οποίων και η εξέχουσα μορφή του επαναστατικού αγώνα στην Πάτρα, ο Παν. Καρατζάς, πρωτοπαλίκαρο του ηλικιωμένου Ιω. Παπαδιαμαντόπουλου.
Ο ΦΟΝΟΣ ΤΟΥ ΚΑΡΑΤΖΑ
Ο Καρατζάς πλήρωσε τα πάθη μεταξύ των αγωνιστών και κυρίως τη μισαλλοδοξία τους και δολοφονήθηκε το Σεπτέμβριο του 1821 από ελληνικό βόλι στην είσοδο του μοναστηριού. Η δικαιολογία ήταν ότι κορόιδεψε εισερχόμενος εκείνους που τον κατηγορούσαν για τον ακούσιο θάνατο συναγωνιστή του, αλλά η αλήθεια είναι ότι χωρίς να φέρει κανέναν τίτλο και ως απλός άνθρωπος του λαού ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στην πόλη, αφού χάρις σε αυτόν οι Οθωμανοί παρέμεναν έως τότε κλεισμένοι στο Κάστρο.
Η συνέχεια την επόμενη εβδομάδα.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 10:43]  Τρία ερωτήματα στην Περιφέρεια για...
[χθες 22:43]  Η απραξία μας κάνει συνένοχους
[χθες 11:56]  Του Ηγέτη το κάστρο, το άρμα και...
[χθες 10:58]  Υπέροχα τα Ψηλαλώνια κι αυτό το...
[χθες 09:13]  Πέρασε η εποχή όπου ο βουλευτής...
[χθες 15:05]  Το μοναστήρι ως στρατόπεδο
[χθες 11:11]  Η αγωνία των αναπληρωτών κάθε...
[χθες 11:53]  Λαμπρές κι άσημες θαλασσοδαρμένες...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [07:44:26]