ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Τα παθήματα που δεν έγιναν μαθήματα

Τα παθήματα που δεν έγιναν μαθήματα



Με αφορμή τον θάνατο του Φαίδωνα Στράτου, οι ιστορικές αναδρομές για την «Πειραϊκή - Πατραϊκή» έδωσαν και πήραν.
Από τη γέννηση της, την ανοδική πορεία της και την εποχή της δόξας της, στη στασιμότητα, την παρακμή και την πτώση της, όλες οι σχετικές αναφορές είχαν εξαιρετικό ενδιαφέρον, εννοείται και τοπικής απόχρωσης.
Δεν προλάβαμε να ζήσουμε την ακμή της θρυλικής επιχείρησης, βιώσαμε ωστόσο τις απεγνωσμένες προσπάθειες που καταβλήθηκαν για να σωθεί, ούσα «πεθαμένη».
Οταν ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση για το τέλος της, το πρόγραμμα «εξυγίανσης» που εκπονήθηκε το 1990 και προέβλεπε ένα συνδυασμό μείωσης της παραγωγικής δραστηριότητας και απολύσεων, δεν είχε κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα.
Για τουλάχιστον μια τετραετία, από το 1992 έως το 1996, οι εργαζόμενοι συντηρούσαν (όποτε και όπως μπορούσαν) τα μηχανήματα της, ελπίζοντας ότι με πορείες, διαπραγματεύσεις και καταλήψεις κτιρίων, θα μπορούσαν να την «αναστήσουν».
Δεν υπάρχει δημοσιογράφος στην Πάτρα, άνω των σαράντα, που να μην κάλυψε συνέντευξη Τύπου των συνδικαλιστών της «Πειραϊκής - Πατραϊκής» (από τις πολλές που έδιναν εκείνες τις μέρες) στο χώρο του εργοστασίου, που να μην παρευρέθηκε σε κάποια πορεία τους.
Ακόμη και τότε, όμως, που ένα μεγάλο μέρος της τοπικής κοινωνίας ζούσε για να δει τις μηχανές της να παίρνουν πάλι μπροστά, μια ρεαλιστική προσέγγιση των δεδομένων οδηγούσε στο συμπέρασμα ότι ο στόχος της επαναλειτουργίας ήταν ανέφικτος. Οι καιροί είχαν αλλάξει.
Αλλά όποιος επεσήμαινε το προφανές, αυτομάτως κατατασσόταν στους «εχθρούς» των εργαζομένων που διεκδικούσαν την επιστροφή στη δουλειά τους και αντιμετωπιζόταν με εχθρική διάθεση.
Πέρασαν κάμποσα χρόνια για να το πάρουμε συλλογικά απόφαση ότι η «Πειραϊκή - Πατραϊκή» ήταν μια τελειωμένη υπόθεση. Όπως και αργήσαμε να αντιληφθούμε ότι εξαιτίας των αμετροεπών χειρισμών της τότε τοπικής συνδικαλιστικής ηγεσίας έκλεισε και το εργοστάσιο της «Pirelli».
Ήταν κι αυτός ένας λόγος για να μπει η Πάτρα στα «μαύρα κατάστιχα» του επιχειρείν, να καταγραφεί ως ένας εχθρικός τόπος για την επιχειρηματικότητα με τα γνωστά δυσμενή αποτέλεσμα.
Το «λουκέτο» της «Πειραϊκής - Πατραϊκής», που συνέπεσε περίπου χρονικά με το αντίστοιχο στη Χαρτοποιία του Λαδόπουλου, σφράγισε την αποβιομηχάνιση της αχαϊκής πρωτεύουσας, σηματοδοτώντας το τέλος μιας ολόκληρης εποχής.
Όλα αυτά ανάγονται πλέον σε ένα μακρινό παρελθόν, ωστόσο ένα καλό ερώτημα είναι εάν εκείνα τα παθήματα μάς έγιναν χρήσιμα μαθήματα για το μέλλον.
Κακά τα ψέματα, το γεγονός ότι τρεις δεκαετίες μετά εξακολουθούμε να πορευόμαστε στα τυφλά, χωρίς συγκεκριμένο οικονομικό προσανατολισμό, δεν συνηγορεί σε μια θετική απάντηση.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [12:27:56]