ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η Ευρώπη χρειάζεται να επινοήσει ξανά τη σχέση της αμοιβαιότητας με τους πολίτες

Η Ευρώπη χρειάζεται να επινοήσει ξανά τη σχέση της αμοιβαιότητας με τους πολίτες



ΤΟΥ ΦΟΙΒΟΥ ΚΑΡΑΚΙΤΣΟΥ *

Η ανακάλυψη μιας φωλιάς τρομοκρατίας στο οικονομικό πανεπιστήμιο της Αθήνας (ΑΣΟΕΕ), οι κατά καιρούς εκφράσεις βίας σε άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα (σχολεία, πανεπιστήμια κ.α.), η αδυναμία να καθαρίσει η περιοχή στα Εξάρχεια, κάτι που συνδέεται άμεσα, καθώς και πάλι αφορά μερίδα νέων της κοινωνίας, μας αφήνει με έντονο προβληματισμό. Είναι τουλάχιστον εκκωφαντική η διαπίστωση πως όλα αυτά συμβαίνουν σε χώρους λαμπρούς, που θα έπρεπε να παράγουν πολίτες υψηλής αξίας και πολύτιμων ιδεών, σαν θεμέλια της αυριανής κοινωνίας.
Είναι εύκολο να μιλάμε για μπαχαλάκηδες και να στριμώχνουμε πίσω από μια λέξη τους ταραξίες μιας κατά τα άλλα τακτοποιημένης κοινωνίας (sic).
Το ζήτημα που κάποιος πρέπει να ζυγίσει δεν είναι πόσοι είναι αυτοί οι ταραξίες αλλά τι αποδοχής τυγχάνουν, κρυφής και φανερής, τι αίσθημα δικαίωσης προκαλούν και σε ποιους. Το πρόβλημα είναι βαθύτερο και δεν είναι Ελληνικό αλλά Ευρωπαϊκό. Καθώς δεν πρέπει να ξεχνάμε τα κίτρινα γιλέκα στη Γαλλία, τις έντονες αντιδράσεις των φοιτητών στη Βαρκελώνη για το δημοψήφισμα της Καταλονίας, την αντίδραση των Άγγλων με το Brexit, την αδυναμία των Ισπανών να έχουν αυτόνομη κυβέρνηση μετά από 4 εκλογικές αναμετρήσεις σε τέσσερα χρόνια κτλ. Είναι φανερό πως η πολιτική έχει χάσει το στόχο της, αυτόν της ανάδειξης των ανθρώπινων υψηλών, της κατανόησης της ανθρώπινης ανάγκης πριν αυτή μετατραπεί σε αντίδραση και τελικά σε απόρριψη. Ο ορθός λόγος φαίνεται να χάνει τη μάχη απέναντι στον υλισμό που τον κατατρώει, ο νατουραλισμός επικρατεί. Οι πολίτες δεν εμπιστεύονται σε καμία περίπτωση πως όλα όσα συμβαίνουν και αποφασίζονται είναι για το δικό τους καλό και όχι για το συμφέρον μόνο των λίγων.
Αυτή η αδιαφορία, η αδυναμία του συστήματος να κατανοήσει τις ανησυχίες και τις ανάγκες και να τις εντάξει σε έναν ισότιμο σχεδιασμό προκαλεί αντιδράσεις και εκτροπές. Φαίνεται να ζούμε μια νέα ντανταϊστική εποχή, με κύριους εκφραστές αυτή τη φορά τους νέους που αντιστέκονται στη νέα τάξη πραγμάτων που τους επιβάλλεται. Αντιστέκονται σε κάθε ιδεολογική αγκύλωση πολιτικού ορθολογισμού, αντιστέκονται στη βαρβαρότητα ενός συστήματος που τους ξεχνά και τους αφήνει καταπιεσμένους στο περιθώριο, να προσπαθούν χωρίς όπλα απέναντι στα κυρίαρχα ιδανικά της εποχής. Εκείνα τα σύμβολα δύναμης που κανείς αποκτά μόνο μέσα από τα κέντρα του πλούτου, μέσα από τα ακριβά πανεπιστήμια και τις σπουδές που δεν είναι για όλους. Οι εξάρσεις βίας δεν πρέπει να μας ξεγελούν και να μας κάνουν να λέμε, να οι κακοί. Είναι η πιο γκροτέσκο έκφραση, ο θυμός κατά του συστήματος και η απαξίωση σιγοβράζουν σε πολύ περισσότερους.
Και όσο στις αξίες στριμώχνονται ολοένα και περισσότερο τα προϊόντα σύμβολα και ο πόρος, τόσο περισσότεροι νέοι θα περιθωριοποιούνται και θα κυριαρχεί η αμφισβήτηση και η διάθεση για το γκρέμισμα και την απόρριψη των αρχών και των αξιών, τόσο θα φουντώνουν οι αγώνες κατάρριψης των ιδανικών που στερεώνουν μια κοινωνία, θα διακρίνεται ο παραλογισμός της βίας, θα επικρατεί η αναρχία. Και πρέπει να κατανοήσουμε πως οι μαζικές παραιτήσεις από τις παραπάνω βασικές αρχές και τα ιδανικά και η άμβλυνση των αναστολών του ατόμου που μεταφέρονται στο συλλογικό, αναπροσαρμόζουν την κοινωνική ηθική στα κατώτερα δημιουργώντας βαριά κοινωνική ασθένεια.
Εδώ χρειάζεται μεγάλη προσοχή. Οι πράξεις βίαιης καταστολής αντί της κατανόησης του προβλήματος στα βαθύτερα του, θα δημιουργήσουν μόνο ίδιες αλλά και μεγαλύτερες αντιδράσεις βίας. Όταν ένας σκύλος γαβγίσει σε έναν άλλο, αυτός θα του γαβγίσει πίσω. Οι βαθύτερες κοινωνικές διαμαρτυρίες δεν αντιμετωπίζονται κατασταλτικά και με βία.
Οι διαμορφωτικές δυνάμεις της Ευρωπαϊκής πολιτικής που τη βαραίνουν άμεσα και κατευθείαν, δεν είναι άλλες από την κυριαρχία της οικονομίας απέναντι στην αξία του ανθρώπου, μεταστοιχειώνοντας τη σε ένα μόρφωμα που στέκεται μακριά από το ζωντανό σχήμα του ορθού λόγου. Το πνεύμα εκμηδενίστηκε, οι ποιητές χάθηκαν, οι ζωγράφοι μπήκαν στα μουσεία. Η Ευρωπαϊκή πολιτική εξέλιξε το ρόλο της αποκλειστικά σε φύλακα της ιδιοκτησίας και μόνο, ακολουθώντας υποτακτικά τις ανώτερες πιέσεις που έρχονται πέρα από τον Ατλαντικό.
Η σχέση αμοιβαίας εμπιστοσύνης μεταξύ εξουσίας και λαού είναι ανάγκη να συμβεί τώρα, δημιουργώντας το καταπίστευμα εκείνο που θα μας οδηγήσει με ασφάλεια και με δρόμους ανάπτυξης οικονομικής και πνευματικής στις κοινωνίες του μέλλοντος.

* O Φοίβος Καρακίτσος είναι επιχειρηματίας - συγγραφέας





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 14:20]  Οταν οι πατρινοί έγιναν λουτρόφιλοι
[χθες 14:20]  Περί του μνημονίου Τουρκίας –...
[χθες 12:54]  Στην αίθουσα αναμονής
[χθες 11:12]  Λογιστής - οικονομολόγος στο...
[χθες 15:10]  Ο πόλεμος των κόσμων ...
[χθες 11:13]  Η μεγάλη αντιπαράθεση των οπαδών...
[χθες 10:00]  Φέρτε πίσω τα Χριστούγεννα…
[χθες 08:56]  Η απώλεια…








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [02:49:46]