ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ΖΕΙ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ; Στα νιάτα που είναι ακόμα έξω από τη «λογική» του συστήματος

ΖΕΙ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ; Στα νιάτα που είναι ακόμα έξω από τη «λογική» του συστήματος



ΤΟΥ ΠΑΣΧΑΛΗ ΚΑΤΣΙΚΑ *

Όλοι γνωρίζουμε τι συνέβη τη νύχτα της 17ης Νοέμβρη. Το Πολυτεχνείο όμως δεν είναι μόνο ό,τι συνέβη εκείνη τη νύχτα. Είναι όσα προηγήθηκαν και μας οδήγησαν σ' αυτή, αλλά κι αυτά που ακολούθησαν.
Είναι η αντικομμουνιστική υστερία, τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων και η δράση των παρακρατικών καθ' όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του '60. Είναι η δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη και η συγκάλυψη των συνενόχων μέσα στον κρατικό μηχανισμό. Το σαθρό πολιτικό σκηνικό, οι ανάξιοι πολιτικοί ηγέτες και η αποστασία. Είναι η γενιά του «114» που καλούσε τους Έλληνες να υπερασπιστούν το Σύνταγμα.
Ενόσω οι Έλληνες ζούσαν στις αρχές του '60 σε συνθήκες που καθιστούσαν αναγκαία την επίκληση του άρθρου 114, ήρθε και η στρατιωτική χούντα να επιβάλλει τη σιωπή. Το πέτυχε «συμμορφώνοντας» μια μερίδα του λαού με τα βασανιστήρια και τις εξορίες.
Η αποκατάσταση της δημοκρατίας πήρε σχεδόν ένα χρόνο.
Έτσι περάσαμε στην μεταπολίτευση με έναν ηγέτη άφαντο κατά την διάρκεια της επταετίας. Για να έρθει το '81 η «αλλαγή» του Ανδρέα Παπανδρέου που κράτησε περίπου 8 χρόνια, ενώ έθεσε τις βάσεις για τη σημερινή κατάντια της χώρας που δεν μπορεί να θρέψει πλέον τον εαυτό της. Μέσω της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής κατάφερε να μετατρέψει τους «τιμημένους αγρότες» σε ευτραφείς εισοδηματίες των επιδοτήσεων.
Κατόπιν ήρθαν οι εκσυγχρονιστές του Σημίτη που μας ενέταξαν πλήρως και πανηγυρικώς στην Ε.Ε. και περάσαμε από τη δραχμούλα στο ευρώ για να γίνονται σήμερα τα παιδιά μας γκαρσόνια στην φθηνά ξεπουλημένη μας γη.
Η αποκατάσταση της δημοκρατίας είναι βεβαίως εμφανής στα χρόνια που ακολουθούν. Τα «περήφανα γηρατειά» κατεβαίνουν στους δρόμους και δέχονται χημικά και ξύλο από τα ΜΑΤ. Η συνδικαλίστρια Κούνεβα δέχεται δολοφονική επίθεση που προσπαθεί να συγκαλύψει η κυβέρνηση της ΝΔ, ενώ το ΠΑΣΟΚ τη βαφτίζει εργατικό ατύχημα. Η πουλημένη συνδικαλιστική ηγεσία ζητιανεύει εξουσία υποθηκεύοντας το δικό μας εργασιακό μέλλον και των παιδιών μας.
Η γενιά που πολέμησε τη χούντα, τώρα ορκίζει το φασισμό στο κοινοβούλιο. Οι Έλληνες ξεχνούν τι σημαίνει ξεριζωμός, συμπόνια, φιλοξενία και βλέπουν ως αποδιοπομπαίους τράγους τους μετανάστες, ενώ γουστάρουν τους ξένους επενδυτές.
Η αποκατάσταση της δημοκρατίας γίνεται εμφανέστατη όταν ενάμιση χρόνο μετά την ψήφιση του πρώτου μνημονίου ξεσηκώνονται οι Έλληνες πολίτες αφού αρχίζουν να νιώθουν την επίπτωση των μέτρων στην τσέπη τους. Η καταρράκωση της αξιοπρέπειάς τους δεν ήταν αρκετή για να τους κινητοποιήσει. Μετά την καθημερινή στρέβλωση της λογικής και της αλήθειας από τα ΜΜΕ και τα απανωτά μνημόνια που ψηφίζονται από όλες τις κυβερνήσεις ανεξαιρέτως (ΠΑΣΟΚ, συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ) το κίνημα των «αγανακτισμένων» πολιτών μετατρέπεται και πάλι σε «απελπισμένων» του καναπέ, που παρακολουθούν τους απαθείς θεματοφύλακες του Συντάγματος να το καταπατούν.
Δεν μένει παρά να εναποθέσουμε τις ελπίδες μας στα νιάτα που δεν έχουν ενσωματωθεί ακόμη στην «λογική» του συστήματος. Στη λογική τού δεν με νοιάζει τι συνέβη τη δεκαετία του '60 γιατί δεν είχα ακόμη γεννηθεί. Ελπίζω παίρνοντας παράδειγμα από τα νιάτα που ξεσηκώθηκαν τότε στη Νομική της Αθήνας, τον Μάρτη του '73, και έδωσαν ώθηση και σε άλλους εργαζόμενους να ξεσηκωθούν, να διεκδικήσουν, να νιώσουν, κάποια στιγμή θα πράξουν το ίδιο για να εμπνεύσουν και να συμπαρασύρουν όλους εμάς από τον καναπέ μας. Γιατί όσο θα υπάρχει η ανάγκη να καταφύγουμε στο σύνθημα «Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία», το Πολυτεχνείο θα ζει.

*Ο Πασχάλης Κατσίκας είναι ποιητής και εργάζεται ως βιβλιοθηκονόμος στο Τμήμα Ελληνικής Φιλολογίας.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [10:22:09]