ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Θέατρο: Ποιος είναι τρελός από έρωτα

Θέατρο: Ποιος είναι τρελός από έρωτα



Της ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΚΟΚΚΟΤΑ
Για μια ακόμα φορά η λογοτεχνία τροφοδοτεί το θέατρο και το ενδιαφέρον των ανθρώπων του θεάτρου για τη μεταφορά λογοτεχνικών έργων στη σκηνή εξακολουθεί να βρίσκεται σε πλήρη ανθοφορία. Ο λόγος για τη δραματοποίηση του βραβευμένου με τρία βραβεία κοινού βιβλίου του Στέφανου Δάνδολου «Ιστορία χωρίς όνομα» από τις εκδόσεις «Ψυχογιός», που αφηγείται τον ατελέσφορο και ανικανοποίητο έρωτα της Πηνελόπης Δέλτα για τον Ιωνα Δραγούμη, δύο αινιγματικών και συνάμα εμβληματικών προσωπικοτήτων του 20ου αιώνα που εκτέλεσαν το χρέος τους απέναντι στην ιστορία αλλά και εκτελέστηκαν από αυτήν.
Με υλικό αντλημένο κυρίως από τα διασωθέντα «Ημερολόγια» της Δέλτα, ο συγγραφέας συνδυάζει τη μυθοπλασία με την ιστορικότητα και την αναπαράσταση της εποχής και της κοινωνίας, μέσα στην οποία πάλεψε να ανθίσει το δυνατό ειδύλλιο της μεγάλης συγγραφέως για τον πολιτικό, διπλωμάτη και λόγιο. Μια εποχή πολέμων και μια κοινωνία αυστηρά οριοθετημένων επιταγών και ασφυκτικών συμβάσεων. Η αφήγηση που αναπτύσσεται σε δύο χρόνους, καταλήγει στη σκιαγράφηση μιας λαϊκής αγιογραφίας της Πηνελόπης Δέλτα, που στοχεύει κυρίως στο θυμικό του αναγνώστη και προορίζεται για ευρεία κατανάλωση.
Σε πρώτο αφηγηματικό επίπεδο, η συνάντηση της συγγραφέως με τον υποπρόξενο τότε της Ελλάδας το 1908, στη Βιέννη, σ' ένα σανατόριο-καταφύγιο ταλαιπωρημένων ψυχών με την Πηνελόπη Δέλτα προ του διλήμματος αν θα διαλύσει τον γάμο της - έναν γάμο φυλακή με τον Στέφανο Δέλτα. Η απλή φιλία θα εξελιχθεί σε βαθιά φιλία και αυτή με τη σειρά της, στην πορεία του χρόνου, σε έναν αδιέξοδο έρωτα, σε μια πλατωνική αγάπη δίχως αύριο. Η σαρκική διάσταση της σχέσης παρά το έντονο πάθος ήταν σύντομη, αντίθετα με τη διά βίου διαμάχη ανάμεσα στα «πρέπει» και τα «θέλω», τον μακροχρόνιο εσωτερικό αγώνα ανάμεσα στο υπαγορευμένο από τη λογική καθήκον και την επιταγή της καρδιάς έως την ήττα του θυελλώδους έρωτα, που αν και δεν έσβησε ποτέ, υποτάχθηκε τελικά στις κοινωνικές νόρμες μιας μεγαλοαστικής τάξης.
Το δεύτερο επίπεδο αφήγησης σχετίζεται με την απελπισμένη έξοδο από τη ζωή της Δέλτα και τον τραγικό επίλογο που θέλησε να γράψει μόνη της, αυτοκτονώντας το 1941, την ημέρα εισόδου των ναζιστικών στρατευμάτων στην Αθήνα, έχοντας καθηλωθεί σε διαρκές πένθος ήδη από το 1912, όταν μάθαινε για το δεσμό του Ιωνα Δραγούμη με τη Μαρίκα Κοτοπούλη και για τη δολοφονία του αγαπημένου της το 1920 από κατώτερα βενιζελικά στοιχεία. Η εύθραυστη και ευάλωτη συγγραφέας σηματοδότησε με την αυτοχειρία της έναν τραγικό απολογισμό ζωής, απόρροια της ερωτικής της εμμονής για το Δραγούμη, της καταπόνησής της από την αρρώστια αλλά και του θανάτου της πατρίδας της.
Είχαν προηγηθεί δύο αποτυχημένες απόπειρες αυτοκτονίας, που πιστοποιούν τον έρωτα θανάτου και την καταφυγή της Πηνελόπης Δέλτα σ' αυτόν σε στιγμές αδιεξόδου αλλά και αναδεικνύουν τον διχασμό της ανάμεσα στη σύνεση της λογικής και το παράλογο του πάθους της, τον μετεωρισμό της ανάμεσα στον αντικομφορμισμό του χαρακτήρα της και τον καθωσπρεπισμό της μεγαλοαστικής καταγωγής της, στη γυναικεία της φύση και στους κώδικες «τιμής» και «ηθικής» της κοινωνικής τάξης της. Η «Ιστορία χωρίς όνομα» παρακολουθεί τις εκδηλώσεις του πληγωμένου και ταραγμένου εσωτερικού της κόσμου, φορτίζοντας την ούτως ή άλλως την έντονη συναισθηματική ατμόσφαιρα του έργου.
Ο Κώστας Γάκης οργάνωσε μια παράσταση γεμάτη συναίσθημα, απόλυτα σύστοιχη με το φορτισμένο κλίμα του έργου, διερευνώντας την παθιασμένη ερωτική σχέση ως το βαθύτερο επίπεδό της. Τον ρόλο του αμφιλεγόμενου διπλωμάτη ενδύεται ο Τάσος Νούσιας με τρόπο καίριο και ευθύβολο, αποτελεσματικό και αυθεντικό. Δύο διαφορετικές εποχές της αξέχαστης συγγραφέως μοιράζονται στη σκηνή η Μαρία Παπαφωτίου και η Μπέττυ Λιβανού, πλάθοντας ένα εξαιρετικό ερμηνευτικό δίδυμο. Η πρώτη, φρέσκια και αέρινη, την ανήσυχη νεότητά της και είναι μια αποκάλυψη. Η δεύτερη, φορώντας τα μαύρα ρούχα της, την ωριμότητά της, την οποία ενσαρκώνει με πληρότητα, νηφαλιότητα και ρεαλισμό, έξοχες παύσεις και σιωπές.
Τη διανομή συμπληρώνουν στον ρόλο του απαξιωμένου και θρυμματισμένου συζύγου Στέφανου Δέλτα ο έμπειρος Στάθης Μαντζώρος, του γιατρού Φρίντμαν ο Αργύρης Γκαγκένης, της οικονόμου Μαριάνθης η Ανθή Φουντά και του γραμματέα ο Στέλιος Γιαννακός. Στο θετικό παραστασιακό αποτέλεσμα συνεισφέρουν αδιαφιλονίκητα το συμβολικό σκηνικό (κήπος ολάνθιστος, σπαρμένος με τριαντάφυλλα) του Κωνσταντίνου Ζαμάνη και οι ευκρινείς φωτισμοί του μετρ του είδους Λευτέρη Παυλόπουλου, οι «ζωντανές» μελωδίες παιγμένες στο πιάνο και με κιθάρα του Μιχάλη Κωτσογιάννη καθώς και η υπέροχη video-art του Γιώργου Γεωργόπουλου.
Η παράσταση στη σκηνή του Ιδρύματος «Μιχάλης Κακογιάννης» ανταποκρίνεται στις προθέσεις των συντελεστών της, γοητεύοντας και συγκινώντας το κοινό.


ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [19:58:44]