ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ΜΑΓΝΗΣ


Πάλι δικιά μας είναι



Τι είναι η Αγία Σοφία σήμερα; Διαβάζουμε διάφορους ορισμούς από δυνατούς χειριστές των όρων και των νοημάτων. Συγκλίνουν ασφαλώς στην εκδοχή του συμβόλου. Εκεί αποκλίνουν. Αλλοι μιλούν για οικουμενική διάσταση, την οποία και υμνούν. Πράγματι, τα έργα του πολιτισμού, ανεξάρτητα ποιό ιδεολογικό ή εθνικό ή θρησκευτικό πρόσημο είχαν και με ποιές περιόδους είχαν συνδεθεί, προσλαμβάνουν μια πανανθρώπινη σημασία. Ολα τα πρόσημα εμπεριέχονται στην πολιτισμική ιστορία του ανθρώπου και έχουν επιδράσει στην εξελικτική διαδρομή όλων μας. Ακόμα και αν μας πέφτει δύσκολο να το συνειδητοποιήσουμε ή να το ερμηνεύσουμε, όλοι μας έχουμε κάτι από Ινδιάνο, Φοίνικα, Σουμέριο ή Αφρικανό. Ο πολιτισμός και η ιστορία δεν είναι στατική υπόθεση. Ακόμα και ένα ποίημα Κινέζου να διαβάσεις, γίνεσαι Κινέζος και κολλάς ιό.
Πέρα όμως από την οικουμενικότητα, υπάρχει η ειδική θεώρηση. Μια νοσταλγία επικυριαρχίας και ακμής σε συνδυασμό με την ιερότητα του χώρου, όπως αυτός είναι ταυτισμένος με την πολύχρονη λατρευτική του αποστολή. Η Αγία Σοφία για τον (ορθόδοξο) χριστιανό δεν είναι απλό σύμβολο της χριστιανοσύνης του, αλλά φέρει τη σφραγίδα της συνάντησης της πίστης με την θεία έγκριση: Ο ναός έγινε γιατί ο θεός τον ήθελε. Η Πόλις ήταν η έδρα της αυτοκρατορίας του Κυρίου. Ταυτόχρονα, η εκκλησία συμβολίζει το νόστιμον ήμαρ: Οι χριστιανοί του ορθόδοξου μπλογκ, οι Ελλαδίτες και οι Ελληνες κυρίως, παρά οι Μοσχοβίτες και οι άλλοι Ανατολικοί, ζουν με την αυταπάτη της ανασύστασης του βασιλείου. Είναι ένα τμήμα του εθνικού μας μύθου. Κάτι μέσα μας λέει πως αν σταματήσει να ζει ο καημός του Πάλι Με Χρόνια, Με Καιρούς, θα έχει χάσει το μελάνι της η ταυτότητά μας.
Εάν βρεθείς στην Αγία Σοφία, ταξιδεμένος ως εκεί με πληροφορίες και γνώσεις για Ανθέμιους και Ισίδωρους, και τρούλους επιδέξια σχεδιασμένους, και Ιουστινιανούς, και Θεοδώρες, και Υμνους Ακάθιστους και Υγρα Πυρ και Καλλίνικους μεγάλους εφευρέτες, και αυτόμολους Ουρβανούς κατασκευαστές τρομακτικών βλημάτων, σε περιμένει μια στενοχώρια. Η εκκλησία περιστοιχίζεται από μεταγενέστερα μουσουλμανικά κτίσματα- προσθήκες, απεικόνιση ενός εμπαθούς γινατιού, που είχαν σαν αποτέλεσμα μια αρχιτεκτονική παραφωνία που πληγώνει το οικοδόμημα. Αλλά αυτή η παραφωνία είναι η ιστορική πραγματικότητα της προβληματικής συνύπαρξης δύο κόσμων, που ο ένας διατηρεί την επεκτατική δυναμική του, συνδυάζοντάς την με αφόρητη προπέτεια, και ο άλλος αμύνεται με διπλωματίες και ατελέσφορες εκκλήσεις για συμπαράσταση προς έναν τρίτο κόσμο που αγαπάει να μισεί από εδώ και 1500 χρόνια: Τους παπικούς με τις τιάρες τους και τα φιλιόκβε τους.
Η Αγία Σοφία είναι ένας χώρος ζων και νεκρός μαζί. Νιώθεις πως η ιστορία της δεν προσπαθεί να σου μιλήσει, αποσβολομένη ακόμα από την Αλωση και την εκκωφαντική, ντροπιαστική εκθρόνιση. Η ησυχία της είναι η παραίτηση ενός αιχμαλώτου που δεν περιμένει να ελευθερωθεί και καταλήγει να ξεχνάει το παρελθόν του και να νεκρώνεται κάθε προσδοκία μέλλοντος στην άδεια πλέον ψυχή του. Της λείπει ο αυτοκράτορας ή ο πιστός; Και τα δύο. Της λείπει ο κανονικός ρυθμός του κόσμου που ήξερε. Μιας πόλης αυτοκράτειρας, με τον πατριάρχη και τις λειτουργίες της, τους πολιορκητές και τις εκστρατείες της, τα καράβια και τα εμπόριά της, τα ενδύματα τα πορφυρά, τον Κεράτο και την Προποντίδα και εκείνα τα ωραία ελληνικά, με τους προπομπούς των επωνύμων, ο Λέων ο Σοφός, ο Ιωάννης ο Τσιμισκής, ο Κωνσταντίνος ο Παλαιολόγος.
Περπατώντας στους δρόμους της Πόλης, ωστόσο, θα έρθει να σε βρει αυτό που δεν συνάντησες στην αναίσθητη εκκλησία. Είναι η αίσθηση καταγωγής, που έρχεται σαν αεράκι, σαν μυρωδιά, σαν άκουσμα από φωνές προαιώνιες. Σε ανατριχιάζει και σε συγκινεί ο καθαρισμός της σκόνης της πραγματικής σου ταυτότητας: Ξέχνα όλα όσα νόμιζες, είσαι ένας Ρωμιός, τίποτα παραπέρα αλλά και τίποτα λιγότερο. Και αυτό ζει και θα ζει μέσα στον καθένα μας όσοι μιναρέδες και αν φυτρώσουν, καθώς η ταυτότητα του Ρωμιού εμπεριέχει τον βαλκάνιο και τον ανατολίτη κόσμο ολόκληρο.
Δεν έχουμε ανάγκη να πάρουμε την Πόλη στον αιώνα τον άπαντα. Η Πόλη είναι δική σου, εάν δεις καθαρά τον εαυτό σου και την ιστορία.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [20:18:56]