ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ΜΑΓΝΗΣ


Το μυστικό της μακροζωίας



Οταν φεύγει ένας άνθρωπος σε προχωρημένη ηλικία, οι συζητήσεις των ιατροφιλόσοφων που καθένας μας κρύβει μέσα του και τα τελευταία χρόνια αμολάμε σε καθημερινή βάση, στρέφονται σε μια προσπάθεια εξήγησης της αντοχής. Ετρωγε πολύ λάδι; Ζούσε στην Ικαρία; Απέφευγε το κρέας; Δεν κάπνισε ποτέ; Κάπνιζε ένα τσιγάρο κάθε βράδυ; Επινε κόκκινο κρασί; Εργαζόταν σκληρά; Δεν κουράστηκε ποτέ του; Ηταν αδιάφορος και ουδέτερος ψυχικά; Ηταν ευαίσθητος και διαρκώς σε εγρήγορση; Ολα αυτά ή κάτι από όλα αυτά, αλλά είχε και καλά γονίδια εν τέλει, μια απόφανση που εννοεί πως «καλό» είναι το βιολογικό υπόβαθρο που σου επιτρέπει να ζεις πολύ, ανεξαρτήτως πώς σου επέβαλαν τα γονίδια της σκέψης, της δημιουργικότητας, της θετικής νοημοσύνης, να διαθέσεις αυτό το πλεονέκτημα. Ο Μότσαρτ δεν είχε καλά γονίδια, πέθανε νέος, αφήνοντας πίσω του απλώς μερικά παγκόσμια αριστουργήματα. Τι να το κάνεις; Σημασία στη ζωή έχει η ζωή.
Η γιαγιά Βασίλω μας ήταν άγνωστη, όπως βέβαια άγνωστοι της είμαστε και εμείς και προφανώς δεν θα αισθανόταν ότι έχασε πολλά από αυτό. Εφτασε μέχρι τα 108 της, κατοικοεδρεύοντας στο Σανταμέρι. Να δω τους ποιητές πρόλαβα εγώ, τραγουδούσε για τον εαυτό του ο Σαββόπουλος. Δεν ξέρουμε αν η γιαγιά Βασίλω γνώρισε κάποιον σημαίνοντα ή περιθωριακό ποιητή, αυτό που μας δηλώνει όμως η απλή αριθμητική είναι ότι η γιαγιά Βασίλω, γεννημένη κάπου στο 1910, πρόλαβε όλα τα μεγάλα γεγονότα που σφράγισαν την πορεία της χώρας μέχρι τις ημέρες μας. Εχασε μόνο την επανάσταση στο Γουδί, η οποία εν τέλει δεν ήταν παρά μια παραφουσκωμένη διαμαρτυρία. Εζησε, έστω και ως νήπιο, την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, τη δολοφονία του Γεωργίου Α', τον Διχασμό, τον θάνατο του Αλεξάνδρου. Και θα ήταν σχεδόν έφηβη όταν κατέρρευσε το μέτωπο της Μικρασίας. Τριαντάρα γυναίκα θα πέρασε από Κατοχή και σε ώριμη ηλικία τον εμφύλιο. Μεσόκοπη τη βρήκε η δικτατορία, θα είδε και τον Αρμστρονγκ στο φεγγάρι από την τηλεόραση του σπιτιού ή του χωριού, και θα ήταν πλέον γιαγιά όταν αποκαταστάθηκε η δημοκρατία. Ψήφιζε Καραμανλή ή Παπανδρέου; Δεν το ξέρουμε. Ξέρουμε ότι είδε τον αιώνα να αλλάζει και την κινητή τηλεφωνία να κάνει τη έγχρωμη τηλεόραση να θεωρείται τεχνολογική μπασκλασαρία. Και όταν έφτασε στα 100, τη βρήκε η κρίση. Πώς να νιώθει και τι να σκέφτεται άραγε ένας άνθρωπος εκατό χρονών, εάν του πουν ότι η πατρίδα του χρεοκόπησε; Πόση σημασία έχουν ακόμα και τα τεράστια γεγονότα και φαινόμενα, όταν σε πετυχαίνουν στη δύση της ζωής; Μια πιθαμή υπόθεση είναι η ζωή και ο κόσμος του καθενός μας, μια σταγόνα που εξαερώνεται και ξεχνιέται, αλλά το ίδιο ασήμαντα είναι και τα μεγάλα, τρανά ή δραματικά, όταν στον ναό του εαυτού μας αρχίζει να επικρατεί η ησυχία της ματαιότητας, η ψύχρα της αποστασιοποίησης. Καταρρέει η ΕΕ. Μωρ΄τι μας λες.
Η γιαγιά Βασίλω γεννήθηκε όταν η χώρα άρχισε να μεγαλώνει και έσβησε όταν μικρύναμε, όχι σε επικράτεια, αλλά σε φως, ανάστημα και χρώμα προσώπου. Κατά συγκυριακό τρόπο, η τροχιά της ζωής της συμπυκνώνει το λεγόμενο εθνικό μας αφήγημα κατά το διάστημα ενός καθοριστικού αιώνος και κάτι ψιλά. Κάπου αυτές τις ώρες, σε ένα άλλο χωριό, γεννιέται μια άλλη Βασιλική, που θα την πουν Βάλι, Μπίλι, Βασιλεία, ή κάτι τέτοιο, και θα της είναι γραφτό να τραβήξει ένα νήμα ζωής άλλου ενός αιώνα. Θα έχει λέτε πολέμους και καταστροφές, πείνες και χούντες, χρεοκοπίες και νέα ανίκητα μικρόβια; Μπορεί. Αυτά έχουν οι αιώνες. Τρομερά πράγματα όταν σου έρχονται ένα ένα, αλλά άμα σηκώσεις το βλέμμα στο συνολικό ψηφιδωτό του αφηγήματος, τον κόσμο που αφήνει πίσω της η γιαγιά Βασίλω, τα πράγματα μικραίνουν, χάνονται, φαντάζουν απλοί σκιασμένοι κρατήρες σε μια κρύα πέτρινη επιφάνεια. Αφήνεις τον πλανήτη πλήρης. Εφτασες μέχρι τα 108, τρώγοντας ιστορία και πίνοντας φαινόμενα. Αυτό ήταν, γιαγιά, το μυστικό σου.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [23:31:17]