ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


γερογιαννης


Απέτυχε ο βούρδουλας



Εμείς θα κάνουμε μια πολύ απλή ερώτηση. Τι θα γινόταν αν η κυβέρνηση γνώριζε από τώρα ότι η πανδημία του κορονοϊού θα διαρκέσει δύο χρόνια; Ηδη κοντεύουμε να «φάμε» τον πρώτο. Τι θα γινόταν αν θα ήταν αναγκασμένη να κάνει έναν σχεδιασμό για τα επόμενα δύο χρόνια ή περισσότερα; Θα ανοιγόκλεινε τα σχολεία; Προφανώς όχι. Θα ανοιγόκλεινε τα καταστήματα; Προφανώς όχι. Θα επέβαλε σκληρό λοκντάουν για δύο χρόνια και θα διέλυε την οικονομική δραστηριότητα; Σίγουρα όχι, θέλουμε να πιστεύουμε.
Δεχόμαστε ότι η κυβέρνηση έχει τις καλύτερες προθέσεις. Θέλει το καλύτερο για τους πολίτες. Λειτουργεί αυτού του τύπου το lockdown στην Ελλάδα, αλλά και σε άλλες χώρες; Λαμβάνοντας υπόψη τις στατιστικές, όχι. Κι αν λειτουργεί για λίγο και μόλις ανοίγουμε η κατάσταση ξεφεύγει, είτε λόγω των πιστών, είτε λόγω των τουριστών, είτε λόγω των νέων, είτε λόγω των ηλικιωμένων (εννοείται ότι πάντα κάποιος άλλος φταίει, εκτός από αυτόν που παίρνει τις αποφάσεις), πού θα πάει όλο αυτό; Δεν πρέπει να υπάρχει ένα εναλλακτικό σχέδιο δράσης;
Δεχόμαστε επίσης και το μεγαλύτερο ελαφρυντικό που έχει η κυβέρνηση, ότι πρόκειται για μία πρωτόγνωρη κατάσταση, που δεν έχει αντιμετωπίσει κανείς στο παρελθόν. Κάπου εδώ μπαίνει ο ηγέτης, αυτός που έχει ένα στρατηγικό σχέδιο για όλες τις περιστάσεις, αυτός που λειτουργεί μακροπρόθεσμα για το συλλογικό συμφέρον χωρίς να λογαριάζει το «τσαλάκωμα» της εικόνας του. Οχι μόνο η Ελλάδα, αλλά ολόκληρος ο κόσμος στερείται από ηγέτες.
Δεν αρκεί να υπάρχει η καλή πρόθεση, χρειάζονται άλλες λύσεις, δραστικές και δίκαιες για όλους από εμπνευσμένους ανθρώπους και όχι τιμωρητικές πρακτικές και βούρδουλας. Αυτό είναι εύκολο και δεν οδηγεί πουθενά. Το επίσης μεγάλο πρόβλημα στην Ελλάδα είναι ότι η αντιπολίτευση είναι εξαφανισμένη και έχει λουφάξει στη γωνιά της περιμένοντας από την κυβέρνηση να φθαρεί μέσα από τα λάθη της, την ώρα όμως που χάνονται ανθρώπινες ζωές. Ποιος να τολμήσει στη χώρα μας να προτείνει το ενδεχόμενο να καθίσουν μαζί στο ίδιο τραπέζι κυβέρνηση και αντιπολίτευση και να πάρουν αποφάσεις; Θα πρέπει να είναι ικανοί, θα πρέπει να το θέλουν, θα πρέπει να μη λογαριάζουν το πολιτικό κόστος, θα πρέπει να είναι ηγέτες.
Στην Ελλάδα, η Πολιτεία θα συμβιβαστεί και θα αποφύγει οποιαδήποτε σύγκρουση με την Εκκλησία ακόμα και αν η δεύτερη δεν υπακούσει σε νόμους, θα μπορείς να ταξιδέψεις στο Ντουμπάι, αλλά όχι στη Ναύπακτο, θα μπορείς να θέτεις τους πολίτες προ των ευθυνών τους, αλλά δεν θα ενισχύεις το ΕΣΥ. Είναι λογικό οι γιατροί και το νοσηλευτικό προσωπικό να μετρούν τις μάσκες που χρησιμοποιούν για να μην ξεμείνουν; Ελεος δηλαδή.
Η ελληνική κοινωνία δεν πρόκειται να αντέξει ένα τρίτο κύμα πανδημίας και φυσικά δεν θα το αντέξει η κυβέρνηση. Το 2021 θα είναι αναγκαστικά χρονιά εκλογών για έναν πολύ απλό λόγο. Οταν τελειώσει ο χειμώνας, θα αποκαλυφθούν τα ερείπια που θα αφήσει πίσω της η πανδημία σε πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό και ψυχολογικό επίπεδο.
Η κυβέρνηση θα βρεθεί κάτω από τρομερή πίεση και σε συνδυασμό με τη φυσιολογική φθορά, δεν θα έχει άλλη επιλογή. Το θέμα είναι, τι γίνεται μετά; Ποιος ή ποιοι θα είναι αυτοί που θα αναλάβουν την ανασυγκρότηση της κοινωνίας και της οικονομίας; Υπάρχουν ή κατασκευάζονται τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές;









Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [19:16:30]