15 χρόνια χωρίς τον Μιχάλη Κακογιάννη: Ο δημιουργός που σύστησε την Ελλάδα στον παγκόσμιο κινηματογράφο

Δεκαπέντε χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τον θάνατο του Μιχάλη Κακογιάννη, ενός από τους σημαντικότερους δημιουργούς του ελληνικού και παγκόσμιου κινηματογράφου, που κατάφερε να αναδείξει την Ελλάδα και τον πολιτισμό της μέσα από ταινίες που άφησαν εποχή.

Ο σπουδαίος Ελληνοκύπριος σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός έφυγε από τη ζωή στις 25 Ιουλίου 2011, σε ηλικία 90 ετών, έχοντας ήδη κατακτήσει μια ξεχωριστή θέση στην ιστορία της έβδομης τέχνης.

Με το έργο του απέδειξε ότι οι ελληνικές ιστορίες, οι ανθρώπινοι χαρακτήρες και η αρχαία τραγωδία μπορούν να αγγίξουν θεατές σε κάθε γωνιά του πλανήτη, συμβάλλοντας καθοριστικά στη διεθνή προβολή του ελληνικού πολιτισμού.

Ο «Αλέξης Ζορμπάς» που έγινε παγκόσμιο σύμβολο

Η κορυφαία στιγμή της καριέρας του ήρθε το 1964 με την ταινία «Αλέξης Ζορμπάς», βασισμένη στο μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη.

Η ταινία απέσπασε τρία βραβεία Όσκαρ, ενώ ο ίδιος ο Κακογιάννης προτάθηκε για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας και Διασκευασμένου Σεναρίου. Παράλληλα, η μουσική του Μίκη Θεοδωράκη και το εμβληματικό συρτάκι καθιερώθηκαν ως διαχρονικά σύμβολα της Ελλάδας σε ολόκληρο τον κόσμο.

Οι ταινίες που σημάδεψαν τον ελληνικό κινηματογράφο

Στη σπουδαία φιλμογραφία του ξεχωρίζουν ακόμη η «Στέλλα» (1955), που ανέδειξε διεθνώς τη Μελίνα Μερκούρη, το «Κορίτσι με τα Μαύρα» (1956), αλλά και η «Ηλέκτρα» (1962), η οποία τιμήθηκε στο Φεστιβάλ Καννών και προτάθηκε για Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας.

Ακολούθησαν οι «Τρωάδες» (1971) και η «Ιφιγένεια» (1977), ολοκληρώνοντας μια σπουδαία κινηματογραφική τριλογία βασισμένη στις αρχαίες ελληνικές τραγωδίες, που αναγνωρίστηκε διεθνώς για την καλλιτεχνική της αξία.

Η παρακαταθήκη του

Ο Μιχάλης Κακογιάννης έδωσε μακρά μάχη με σοβαρά αναπνευστικά και καρδιολογικά προβλήματα πριν φύγει από τη ζωή, όμως το έργο του παραμένει ζωντανό.

Δεκαπέντε χρόνια μετά τον θάνατό του, οι ταινίες του συνεχίζουν να προβάλλονται και να διδάσκονται σε κινηματογραφικές σχολές, ενώ η συμβολή του στη διάδοση της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς εξακολουθεί να αναγνωρίζεται διεθνώς.

Το όνομά του παραμένει άρρηκτα συνδεδεμένο με την εξωστρέφεια του ελληνικού κινηματογράφου και με μια δημιουργική πορεία που απέδειξε ότι η ελληνική τέχνη μπορεί να αποκτήσει παγκόσμια απήχηση.