Ο Γιώργης Κοντοπόδης στο Επίκεντρο+: Προ των πυλών της τρέλας ή της λογικής
Ο Γιώργης Κοντοπόδης, ο οποίος υποδύεται τον Ζαχαρία, μιλά στην «Π» για όσα τον γοήτευσαν στο έργο, τις πιο φορτισμένες στιγμές του και τις δικές του λούπες.
Και αν η πραγματική τρέλα δεν βρίσκεται μέσα στους τοίχους ενός ψυχιατρείου, αλλά έξω από αυτούς;». Αυτό είναι το ερώτημα που θέτει η «Λούπα» της Εύης Κολιαδήμα. Η θεατρική παράσταση, σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Λιακόπουλου, έρχεται στο «Επίκεντρο+» τη Δευτέρα 25 Μαΐου (19:30 και 21:30). Ο Γιώργης Κοντοπόδης, ο οποίος υποδύεται τον Ζαχαρία, μιλά στην «Π» για όσα τον γοήτευσαν στο έργο, τις πιο φορτισμένες στιγμές του και τις δικές του λούπες.
-Τι σας ιντριγκάρει στον ρόλο του Ζαχαρία, του «λογικού» της ιστορίας, ο οποίος επισκέπτεται τον «τρελό» τρόφιμο του ψυχιατρείου, τον Ατσίγαρο;
Αυτό που με ιντριγκάρισε περισσότερο στο έργο της Εύης Κολιαδήμα είναι πραγματικά το πού τελειώνει το όριο της τρέλας και πού αρχίζει το όριο της λογικής. Είναι πράγματα που, ούτως ή άλλως, όλοι οι άνθρωποι σκεφτόμαστε διαρκώς. Οσον αφορά πράξεις, δεδομένα μας ή κινήσεις μας, πολλές φορές χαρακτηρίζουμε ως «τρελά» διάφορα πράγματα που πράττουμε. Ομως το να έχεις μπροστά σου ένα κείμενο, το οποίο σε φέρνει προ των πυλών της τρέλας ή προ των πυλών της λογικής, είναι για μένα ιδιαίτερα δελεαστικό.
-Υπήρξε κάποια σκηνή που σας δυσκόλεψε ή σας φόρτισε περισσότερο, συναισθηματικά ή σωματικά;
Οι πιο φορτισμένες σκηνές του έργου θεωρώ ότι είναι οι βουβές: τα μουσικά περάσματα, οι παύσεις, τα κοιτάγματα και τα βλέμματα. Γιατί αυτά είναι που φανερώνουν την εξέλιξη και που ορίζουν το «παραπέρα» του ήρωα. Και αυτά είναι που έπρεπε να δουλέψω χωρίς τη βοήθεια κειμένου, παρά μόνο με τη βοήθεια του σκηνοθέτη μας, Αλέξανδρου Λιακόπουλου.
-Ο Ζαχαρίας είναι εγκλωβισμένος στα «πρέπει», ζώντας σε μια ατέρμονη επανάληψή τους – εξ ου και ο τίτλος «Λούπα». Εσείς έχετε καταφέρει να σπάσετε τη δική σας λούπα; Και αν ναι, κατά πόσο έχει συμβάλει το θέατρο σε αυτό;
Θα έλεγα ότι εγώ είμαι λάτρης της λούπας, αλλά της κατ’ επιλογήν λούπας. Θεωρώ τη συνήθεια κάτι αρκετά όμορφο στη ζωή μας, όταν όμως είναι -επαναλαμβάνω και επιμένω- κατ’ επιλογήν. Και σαφέστατα η ύπαρξη του θεάτρου στη ζωή μου δεν μου επιτρέπει να πέφτω συχνά σε λούπες έξω από αυτές που επιλέγω.
-Η παράσταση θίγει το ευαίσθητο θέμα της ψυχικής υγείας. Ποια «κουμπιά» θα θέλατε να πατήσει στον θεατή; Ποιους δρόμους, ίσως, να φωτίσει;
Θα σας πω ότι, ξεκινώντας την παράσταση, δεν είχα την παραμικρή ιδέα ούτε για το ποιους δρόμους μπορεί να φωτίσει στο μυαλό και την καρδιά των θεατών, ούτε ποια κουμπιά επιθυμούμε να πατήσει. Το μόνο που κάναμε το μόνο που μας ζήτησε ο σκηνοθέτης μας-είναι να παραθέσουμε τα θέματα τα οποία θίγει το έργο και, από εκεί και πέρα, ο κάθε θεατής να επιλέξει ποια θα πάρει στο σπίτι του για να σκεφτεί.
-Σ’ έναν κόσμο, όπου η τρέλα τείνει να γίνει κανονικότητα, ποια είναι για εσάς η σωτήρια λέμβος προς την έξοδο;
Τρέλα… τρέλα… τρέλα… μέχρι να σβήσει ο κόσμος -που σίγουρα θα σβήσει κάποια στιγμή. Οπότε ας σβήσει με τρέλα.
*Παίζουν : Γιώργης Κοντοπόδης, Μιχάλης Μαραγκός, Εύα Μιχάλη, Μαρία Παπαπάνου. Τσέλο επί σκηνής: Εφη Αληγεωργίου.
Τιμές εισιτηρίων: 18 ευρώ, 15 ευρώ (φοιτητικό, ανέργων, ΑΜΕΑ), 10 ευρώ (ατέλεια). Προπώληση: ticketservices.gr/ Πληροφορίες – Κρατήσεις: 6931158784.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
