Κηδεία Μάρως Κοντού: «Αντί για καλημέρα, σου λέω οριστικά καληνύχτα» – Ο επικήδειος Κακλαμάνη που ράγισε τη Μητρόπολη και αποχαιρέτησε 30 χρόνια φιλίας

Οι επικήδειοι λόγοι για τη Μάρω Κοντού μετέτρεψαν την εξόδιο ακολουθία στη Μητρόπολη Αθηνών σε έναν βαθιά προσωπικό αποχαιρετισμό. Πίσω από τη μεγάλη πρωταγωνίστρια, τη διαδρομή στο θέατρο και τον κινηματογράφο και την «Ελενίτσα» που αγάπησε ολόκληρη η Ελλάδα, οι άνθρωποί της μίλησαν για τη φίλη, τη γυναίκα και τη «μαμά» που γνώρισαν μακριά από τις κάμερες.

Ο Νικήτας Κακλαμάνης στάθηκε απέναντι στη στενή του φίλη και αποχαιρέτησε μια σχέση τριών δεκαετιών. Η Άντζελα Γκερέκου μίλησε για τη γυναίκα που τη στήριξε στις δυσκολότερες στιγμές της, ενώ ο Σπύρος Μπιμπίλας την ευχαρίστησε για όσα άφησε πίσω της. Λίγο αργότερα, η σορός της Μάρως Κοντού βγήκε από τη Μητρόπολη μέσα σε θερμό χειροκρότημα.

Η «καληνύχτα» του Νικήτα Κακλαμάνη

Ο Νικήτας Κακλαμάνης άνοιξε τον επικήδειό του με μια εικόνα που πάγωσε τον ναό: η καθημερινή «καλημέρα» που αντάλλασσαν επί δεκαετίες έπρεπε πλέον να γίνει μια οριστική «καληνύχτα».

Αποχαιρέτησε τις συναντήσεις τους, τις ατελείωτες συζητήσεις για το θέατρο, τον κινηματογράφο και την πολιτική, αλλά και τη σχέση που ξεκίνησε από τον δικό του θαυμασμό και εξελίχθηκε σε μια βαθιά, αμοιβαία φιλία.

Στον λόγο του σκιαγράφησε τη Μάρω Κοντού ως μια γυναίκα ελεύθερη, ανεξάρτητη και μαχητική, η οποία αρνήθηκε να χωρέσει στα στερεότυπα μιας ανδροκρατούμενης εποχής. Θύμισε τη μακρά καλλιτεχνική της πορεία, τη σχέση της με τη ζωγραφική και την παρουσία της στα κοινά, ως βουλευτή, δημοτική σύμβουλο και πρόεδρο του Κέντρου Βρεφών «Η ΜΗΤΕΡΑ».

Διαβάστε επίσης: Σε κλίμα συγκίνησης το τελευταίο «αντίο» στη Μάρω Κοντού – Στη Μητρόπολη Αθηνών η σορός της

Η πιο βαριά στιγμή ήρθε στο τέλος. Ο πρόεδρος της Βουλής μίλησε για το κενό που αφήνει πίσω της και για τη σιωπή που ακολουθεί μια φωνή τόσο γνώριμη: «Δεν θα ξανακούσει κανείς από εμάς να λες μια λέξη».

Και ύστερα της είπε ο ίδιος την τελευταία: «Σ’ αγαπάμε, καλό ταξίδι».

Ολόκληρος ο επικήδειος του Νικήτα Κακλαμάνη

Μάρω μου που σήμερα γελάς για τελευταία φορά εκεί, στο συννεφάκι του έργου της ζωής σου. Αυτό που με πονάει είναι ότι αντί να σου πω καλημέρα, όπως συνηθίζαμε τόσες δεκαετίες συστηματικά, από κοντά ή από τηλέφωνο, θα πρέπει να σου πω οριστικά καληνύχτα. Μια καληνύχτα στις μικρές καθημερινές στιγμές μας, καληνύχτα στις συναντήσεις και τις ατελείωτες κουβέντες μας, καληνύχτα στις συζητήσεις μας για το θέατρο, τον κινηματογράφο, την τέχνη της πολιτικής και την πολιτική της τέχνης. Καληνύχτα στις κοινές μας διαδρομές στα κοινά της χώρας, καληνύχτα στην ίδια πάντα νεανική συνείδηση κάθε φορά που ανταμώναμε.

Καληνύχτα σε μια σχέση 30 ετών που ξεκίνησε από το δικό μου θαυμασμό και κατέληξε στη δική μας ζεστή αμοιβαιότητα. Λένε μάλλον πως ο Θεός δημιούργησε τον άνδρα, αλλά μετά κατάλαβε πως είναι ικανός για κάτι περισσότερο και δημιούργησε τη γυναίκα. Πάνω σε αυτά τα σχέδιά του έπλασε και εσένα. Ένα πλάσμα αιθέριο, λυγερόκορμο, εντυπωσιακό, μια αρχοντική μορφή με έμφυτη ευγένεια, ένα φιλικό, ανεξάρτητο, ελεύθερο και μαχητικό. Μια γυναίκα με ισχυρή προσωπικότητα, θέληση και πεποιθήσεις, που έζησε με τη δική της ιδιοσυγκρασία και με το πείσμα να καταρρίψει στερεότυπα για να φτιάξει τη ζωή στα δικά της ανθρώπινα μέτρα.

Εσύ, το νεαρό κορίτσι από τα Ψαρά, το νησί του πατέρα σου, με εξαιρετικές σπουδές υποκριτικής και χορού, αλλά και με το πτυχίο της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, θωρακίστηκες με γνώσεις και ικανότητα για να κατακτήσεις έναν ανδροκρατούμενο και συχνά αφιλόξενο κόσμο.

Δεκάδες χρόνια θέατρο και κινηματογράφο, με 90 έργα και 61 ταινίες, από το 1954 έως και σήμερα, αλλά και με μια ακούραστη πορεία στην τηλεόραση, από τη δεκαετία του ’70 έως και μερικούς μήνες νωρίτερα, μέσα στο 2022. Ταξιδιάρα εσύ και αιώνια έφηβη, η Μάρω. Άγγιξες με σεβασμό και τα εικαστικά, ζωγραφίζοντας με πάθος και ξεχωριστή λεπτότητα. Αεικίνητη, ανήσυχη, ασταμάτητη.

Απέδειξες ότι η ηλικία είναι απλώς δύο ψηφία της αριθμητικής και όχι η ουσία της ύπαρξής μας. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η Μάρω έδωσε την καρδιά και τα συναισθήματά της στα κοινά, είτε ως βουλευτής, είτε ως δημοτική σύμβουλος και πρόεδρος του Αθήνα 9.84 και κυρίως του Κέντρου Βρεφών «Η ΜΗΤΕΡΑ».

Η Μάρω που αφιέρωσε όλο της το είναι σε όλους εμάς που την αγαπήσαμε, χωρίς υστεροβουλία, χωρίς απωθημένα, χωρίς κέρδος ή κρυφές ατζέντες. Με μια πορεία ακάθεκτη και δημιουργική, με μια αγάπη για τον καθένα από εμάς και με μια αλήθεια καλλιτεχνική, όπως αυτή που συνόψισε εύστοχα κάποτε ο Ρίτσαρντ Μπάρτον: «Ο άνδρας ηθοποιός», είπε, «είναι κάτι λιγότερο από άνδρας. Η γυναίκα ηθοποιός όμως είναι κάτι περισσότερο». Αυτό το κάτι περισσότερο ήταν η Μάρω μας.

Ήταν αυτό που ο Παλαμάς έγραψε κάποτε σε ένα μονόλογο: «Όταν μιλάς εσύ, ένας λαός ολόκληρος τα λόγια σου τα ψιθυρίζει. Κάθε σου ιστορία, χωρίς να το καταλαβαίνεις, γίνεται συνθήκη. Δεν είσαι η μια, είσαι η φυλή, η διαλαλήτρα. Δεν έχεις τίποτα σερνικό, είσαι ψυχή μονάχα. Τα μάτια σου ποτέ δεν ησυχάζουν, ποτέ δεν σκοτεινιάζουν». Μάρω μας αγαπημένη, μεγάλο το κενό της απουσίας σου, αλλά και αθάνατη η πίκρα της απουσίας σου.

Σήμερα, ένας ακόμη Ιούλιος που μας έδειξε κάποτε η Αλίκη, η Τζένη, η Ρένα, παίρνει σήμερα και εσένα. Είναι βαριά η ψυχή, γιατί από σήμερα και για πάντα δεν θα ξανακούσει κανείς από εμάς να πεις μια λέξη. Αλλά εσύ, αυτή τη λέξη θα στη πω εγώ για τελευταία φορά: Σ’ αγαπάμε, καλό ταξίδι.

Άντζελα Γκερέκου: «Καλό ταξίδι, μαμά»

Η Άντζελα Γκερέκου αποχαιρέτησε τη Μάρω Κοντού όχι μόνο ως συνεργάτιδα στη «Γη της Ελιάς», αλλά ως έναν άνθρωπο που μπήκε ουσιαστικά στη ζωή της.

Μίλησε για όσα έμαθε δίπλα της μπροστά στις κάμερες και, κυρίως, για όσα μοιράστηκαν πίσω από αυτές: τα γέλια, τα δάκρυα, τις προσωπικές στιγμές και τη στήριξη που της πρόσφερε όταν τη χρειαζόταν.

Η Μάρω Κοντού, όπως είπε, της δίδαξε ότι πίσω από έναν σπουδαίο ηθοποιό μπορεί να βρίσκεται ένας ακόμη σπουδαιότερος άνθρωπος. Τη χαρακτήρισε γενναία γυναίκα, πρότυπο καλοσύνης, γενναιοδωρίας, φιλίας και χιούμορ.

Το αντίο της έκλεισε με τις λέξεις που έδωσαν στον επικήδειο τον χαρακτήρα οικογενειακού αποχωρισμού: «Καλό ταξίδι, μαμά».

Το «ευχαριστώ» του Σπύρου Μπιμπίλα

Ο Σπύρος Μπιμπίλας πήρε στη συνέχεια τον λόγο και εξέφρασε το δικό του «ευχαριστώ» προς τη Μάρω Κοντού για τη μεγάλη παρακαταθήκη της στο θέατρο, στο σινεμά και στην ελληνική καλλιτεχνική ζωή.

Ο Ανδρέας Γεωργίου μίλησε για τη μεγάλη απώλεια και για την επιθυμία του να παραμένει δημιουργική, κάνοντας έως το τέλος αυτό που αγαπούσε. «Θα μας λείψει πολύ», ανέφερε έξω από τη Μητρόπολη.

Η Έλενα Ακρίτα την περιέγραψε ως μια αυτόνομη γυναίκα με μπέσα και αρχοντιά ψυχής, συνδέοντας τη ζωή της με την ιστορική κινηματογραφική ηρωίδα που αμφισβήτησε τον «Αντωνάκη» και έγινε σύμβολο γυναικείας χειραφέτησης.

Το τελευταίο χειροκρότημα

Η εξόδιος ακολουθία ολοκληρώθηκε λίγο μετά το μεσημέρι. Καθώς το φέρετρο έβγαινε από τη Μητρόπολη Αθηνών, συγγενείς, φίλοι, συνάδελφοι και πολίτες ξέσπασαν σε θερμό χειροκρότημα, προσφέροντας στη Μάρω Κοντού την τελευταία υπόκλιση που άρμοζε σε μια ζωή επάνω στη σκηνή.

Πάνω στο φέρετρό της δεν τοποθετήθηκε φωτογραφία, σύμφωνα με μία από τις τελευταίες επιθυμίες της, ενώ η ταφή πραγματοποιήθηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Η οικογένεια είχε ζητήσει, αντί στεφάνων, να γίνουν δωρεές στο Κέντρο Βρεφών «Η ΜΗΤΕΡΑ», με το οποίο η ηθοποιός είχε συνδέσει τη δημόσια προσφορά της.

Η Μάρω Κοντού έφυγε με ένα χειροκρότημα. Οι άνθρωποί της, όμως, την αποχαιρέτησαν με τις μικρές λέξεις μιας ολόκληρης ζωής: καλημέρα, καληνύχτα, μαμά, ευχαριστώ, σ’ αγαπάμε.

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News