Από «δραπέτης»… «Αυτοκράτορας»: Η διαδρομή από την αποθέωση στην αποκαθήλωση και πάλι πίσω

Κωνσταντίνος Λαμπρόπουλος

Οταν ο Μέγας Ναπολέων δραπέτευσε το βράδυ της 26ης Φεβρουαρίου 1815 από τη νήσο Ελβα, όπου τον είχαν εξορίσει, μια εφημερίδα των Παρισίων έγραφε στο πρωτοσελιδό της: «Ο σχιζοφρενής δραπέτευσε από την Ελβα!».
Λίγες ημέρες αργότερα, καθώς ο Ναπολέων αποβιβάσθηκε στη Μασσαλία, η ίδια ακριβώς εφημερίδα κυκλοφόρησε με πρωτοσέλιδο: «Ο Ναπολέων έφτασε στη Μασσαλία!».
Κι όταν ο Ναπολέων, μια εβδομάδα αργότερα, έφτασε με τον στρατό που είχε συγκροτήσει στο προάστιο του Σεν Ντενί, η ίδια πάλι εφημερίδα κυκλοφόρησε με πρωτοσέλιδο: «Ο Αυτοκράτωρ έφτασε στο Παρίσι!».
Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι (όχι οι κινηματογραφικοί του Κρίστοφερν Νόλαν, αλλά οι αυθεντικοί…) είχαν μια φράση για τέτοιου είδους ιστορίες: «Τα πάντα ρει». Από την πλευρά τους, οι σύγχρονοι Ελληνες θα χρησιμοποιούσαν -πάντοτε με όρους πολιτικής ορθότητας- το ουσιαστικό «κυβίστηση». Επί της ουσίας «ο χθεσινός ήρωας γίνεται ο σημερινός απόβλητος, ενδεχομένως, όμως, και ο αυριανός παράκλητος». Ισως επειδή σεβάστηκε το ρητό «καλοχαιρέτα τον πεζό όταν καβαλικέψεις» και προφανώς ο πεζός κάποια στιγμή τον λυπήθηκε (ή ξετυφλώθηκε ο ίδιος από τη στραβομάρα του) και… τον ξανανέβασε στο άσπρο άτι του!
Κάθε ομοιότητα όλων των παραπάνω με πρόσωπα και καταστάσεις στο σήμερα, σε αυτά τα μέρη του ευρωπαϊκού χάρτη, είναι τυχαία ή συμπτωματική. Ή μήπως όχι; Μην ξεχνάτε ότι και ο Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής κατέκτησε την Κωνσταντινούπολη με το ξίφος του Ισλάμ, όμως ο θρύλος τον θέλει να «αναπαύεται» στην αιωνιότητα δίπλα στους Βυζαντινούς αυτοκράτορες, ακριβώς κάτω από την εκκλησία των Αγίων Αποστόλων, εκεί όπου σήμερα οι Τούρκοι έχουν χτίσει το Φατίχ τζαμί.
Το μεσογειακό κλίμα προφανώς ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό γι΄ αυτές τις εναλλαγές και μεταπτώσεις. Δεν το είχε γράψει, άλλωστε και ο βασιλιάς Γεώργιος Α΄ στη διαθήκη του προς τον γιο του, Κωνσταντίνο; «Μη λησμονήσης ποτέ ότι βασιλεύεις επί λαού μεσημβρινού, του οποίου η οργή και το ευέξαπτον ακαριαίως αναφλέγονται και ο οποίος εις τοιαύτην στιγμήν δύναται να είπη και να πράξη πολλά, τα οποία την επομένην λησμονεί πάλιν».
Η οργή και το ευέξαπτον. Αλλά και τα φράγκα, οι λιρέτες και οι πεσέτες για να θυμηθούμε και τις εποχές προ ευρώ -και για να μην αποκλείσουμε από την παρέα και τους Ιταλούς και τους Ισπανούς (σ.σ. ξεχνιόνται οι τελευταίοι; Πρωταθλητές κόσμου είναι πλέον!).
Ως υστερόγραφο… ο Καζαντζάκης. Ο οποίος μας αποκάλυψε την πιο ασταθή προσωπικότητα στην Ελλάδα του 20ου αιώνα: «Ανθρωπος που μ΄ επανάσταση κατάλαβε την αρχή και δικτατορικώς εκυβέρνησε τόσα χρόνια, Πώς; και Γιατί; θυμήθηκε το σύνταγμα και ενήργησε εκλογές αφού τόξερε πώς θα χάσει». Σε ποιον αναφέρεται; Δεν είναι δα και ο γρίφος του… φύλακα στη Γέφυρα του Θανάτου της σκαδιναβικής μυθολογίας. «Ελευθέριος Βενιζέλος» είναι η απάντηση.
* Ο Κώστας Λαμπρόπουλος είναι αρχισυντάκτης της εφημερίδας Πελοπόννησος», συντονιστής του Peloponnisos FM 103,9, καθηγητής δημοσιογραφίας και συγγραφέας.

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Στείλε μήνυμα στο Viber

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News