Η «Carrie» επιστρέφει στην εποχή του δημόσιου εξευτελισμού

Αλεξάνδρα Παναγοπούλου

Ο εξευτελισμός της Κάρι Γουάιτ αποκτά πλέον κάμερα, διαδικτυακό κοινό και ψηφιακή μνήμη. Πενήντα χρόνια μετά την ταινία του Μπράιαν Ντε Πάλμα, η ηρωίδα του Στίβεν Κινγκ επιστρέφει στην πρώτη τηλεοπτική σειρά που βασίζεται στην ιστορία της, αυτή τη φορά μέσα στο σχολικό και κοινωνικό περιβάλλον του 2026.

Το νέο «Carrie» του Prime Video θα κάνει πρεμιέρα στις 7 Οκτωβρίου, με τα οκτώ επεισόδια να διατίθενται ταυτόχρονα σε περισσότερες από 240 χώρες και περιοχές. Ο Μάικ Φλάναγκαν, δημιουργός των «The Haunting of Hill House» και «Midnight Mass», υπογράφει το σενάριο, έχει τον ρόλο του showrunner και σκηνοθετεί τέσσερα επεισόδια. Ο ίδιος ο Στίβεν Κινγκ συμμετέχει ως εκτελεστικός παραγωγός.

Η επίσημη παρουσίαση της σειράς αποκαλύπτει και τη βασική αλλαγή: η Κάρι βρίσκεται στο επίκεντρο ενός περιστατικού bullying που γίνεται viral και εξαπλώνεται σε ολόκληρη την κοινότητα. Η παλιά ιστορία της σχολικής κακοποίησης περνά στον κόσμο των κινητών τηλεφώνων, των κοινωνικών δικτύων και της δημόσιας διαπόμπευσης που μπορεί να συνεχίζεται αδιάκοπα έξω από το σχολείο.

Η ταπείνωση αποκτά κοινό

Το 1974, όταν εκδόθηκε το μυθιστόρημα του Κινγκ, ο εξευτελισμός ενός μαθητή μπορούσε να περιοριστεί στους διαδρόμους, στα αποδυτήρια και στις αφηγήσεις όσων βρίσκονταν εκεί. Η σημερινή σχολική βία διαθέτει πολύ μεγαλύτερη ακτίνα. Ένα κινητό τηλέφωνο μετατρέπει το περιστατικό σε περιεχόμενο, η κοινοποίησή του διευρύνει τον αριθμό των θεατών και η ψηφιακή καταγραφή το διατηρεί διαθέσιμο πολύ μετά τη στιγμή κατά την οποία συνέβη.

Σε αυτό το περιβάλλον τοποθετεί ο Φλάναγκαν την Κάρι Γουάιτ, μια απομονωμένη μαθήτρια που έχει μεγαλώσει κάτω από τον ασφυκτικό έλεγχο της βαθιά θρησκόληπτης μητέρας της. Η είσοδός της στο δημόσιο σχολείο τη φέρνει αντιμέτωπη με έναν κώδικα συμπεριφοράς τον οποίο αγνοεί, με συμμαθητές που αντιλαμβάνονται αμέσως την ευάλωτη θέση της και με τηλεκινητικές δυνάμεις που αρχίζουν να εμφανίζονται μαζί με την εφηβεία της.

Διαβάστε επίσης: «The Shards»: Το βιβλίο που ακούστηκε πριν τυπωθεί και τώρα γίνεται σειρά

Το διαδίκτυο προσθέτει στην παλιά ιστορία της Κάρι τρία κρίσιμα στοιχεία: απεριόριστο κοινό, μόνιμη καταγραφή και τη δυνατότητα συμμετοχής ανθρώπων που βρίσκονται μακριά από το αρχικό περιστατικό. Ο θύτης δεν περιορίζεται πλέον σε εκείνον που ξεκινά την επίθεση. Περιλαμβάνει και όσους καταγράφουν, αναπαράγουν, σχολιάζουν ή μετατρέπουν την ταπείνωση ενός παιδιού σε θέαμα.

Αυτή είναι και η ουσιαστική αφορμή για μια ακόμη μεταφορά ενός έργου που έχει ήδη περάσει αρκετές φορές από την οθόνη. Η νέα «Carrie» δεν χρειάζεται απλώς διαφορετικά πρόσωπα ή μια σύγχρονη αισθητική. Χρειάζεται να απαντήσει στο πώς αλλάζει η ιστορία όταν ο δημόσιος εξευτελισμός δεν τελειώνει μαζί με τη σχολική ημέρα.

Μαθητές μέσα στο δωμάτιο των σεναριογράφων

Για να αποτυπώσει τη σημερινή μορφή του bullying, ο Φλάναγκαν κάλεσε μαθητές λυκείου να μιλήσουν απευθείας στους σεναριογράφους για τις εμπειρίες τους. Όπως ανέφερε κατά την παρουσίαση της σειράς στο San Diego Comic-Con, οι μαρτυρίες τους αφορούσαν τόσο μεμονωμένα ακραία περιστατικά όσο και καθημερινές συμπεριφορές, μικρές επιθέσεις και επαναλαμβανόμενους αποκλεισμούς που δεν αναγνωρίζονται πάντοτε αμέσως ως στοχευμένη κακοποίηση.

Η συμμετοχή των μαθητών δείχνει ότι η παραγωγή επιχείρησε να ξεφύγει από τη στερεοτυπική εικόνα του σχολικού «νταή». Σύμφωνα με όσα μεταφέρθηκαν από το Comic-Con, η σειρά εξετάζει και τους κύκλους μέσα στους οποίους δημιουργείται και αναπαράγεται η βίαιη συμπεριφορά.

Η επιλογή ταιριάζει στη σκηνοθετική γραφή του Φλάναγκαν, ο οποίος συνήθως αναζητά τον τρόμο στις οικογενειακές σχέσεις, στο πένθος, στην ενοχή και στις αποφάσεις των χαρακτήρων. Στη δική του εκδοχή, η πορεία προς τη βία συγκροτείται από πολλές καθημερινές επιλογές: μια προσβολή, μια σιωπή, μια κοινοποίηση, έναν ενήλικο που δεν παρεμβαίνει και έναν θεατή που θεωρεί ότι δεν συμμετέχει.

Διαβάστε επίσης: Πόση Πάτρα χωρά στην οθόνη; Από τον «Κάιν και Άβελ» στο «Ντέρτι»

Ο ίδιος έχει εξηγήσει ότι η νέα μεταφορά αποκτούσε λόγο ύπαρξης μόνο εφόσον δημιουργούσε κάτι διαφορετικό από τα γνώριμα υλικά της ιστορίας. Η τηλεοπτική διάρκεια των οκτώ επεισοδίων τού επιτρέπει να αναπτύξει το σχολείο, τις οικογένειες και την κοινότητα γύρω από την Κάρι, αντί να επικεντρωθεί αποκλειστικά στις εμβληματικές σκηνές που γνωρίζει ήδη το κοινό.

Πενήντα χρόνια στη σκιά της Σίσι Σπέισεκ

Το «Carrie» κυκλοφόρησε στις 5 Απριλίου 1974 και αποτέλεσε το πρώτο δημοσιευμένο μυθιστόρημα του Στίβεν Κινγκ. Η ιστορία της απομονωμένης μαθήτριας με τις τηλεκινητικές δυνάμεις εγκαινίασε μία από τις σημαντικότερες συγγραφικές διαδρομές στη σύγχρονη λογοτεχνία τρόμου.

Δύο χρόνια αργότερα, ο Μπράιαν Ντε Πάλμα μετέφερε το βιβλίο στον κινηματογράφο με πρωταγωνίστρια τη Σίσι Σπέισεκ. Η ταινία του 1976 καθόρισε την εικόνα της Κάρι στη συλλογική μνήμη και χάρισε δύο υποψηφιότητες για Οσκαρ: Α΄ Γυναικείου Ρόλου στη Σπέισεκ και Β΄ Γυναικείου Ρόλου στην Πάιπερ Λόρι, η οποία υποδύθηκε τη μητέρα της.

Στην πρώτη Carrie η ΣίΣι Σπέισεκ έχει μείνει αξέχαστη με την ανατριχιαστική ερμηνεία της

Η νέα σειρά φτάνει ακριβώς στην 50ή επέτειο εκείνης της ταινίας και αναλαμβάνει να αντιμετωπίσει ένα δύσκολο πρόβλημα: ορισμένες εικόνες του Ντε Πάλμα έχουν ταυτιστεί τόσο έντονα με την ιστορία ώστε κάθε επόμενη μεταφορά συγκρίνεται αναπόφευκτα μαζί τους. Ο Φλάναγκαν έχει ήδη προαναγγείλει ότι ακόμη και η περίφημη σκηνή του σχολικού χορού θα ακολουθήσει διαφορετική κατεύθυνση.

Η νέα Κάρι και το καστ της σειράς

Τον πρωταγωνιστικό ρόλο αναλαμβάνει η Σάμερ Χ. Χάουελ, η οποία επιλέχθηκε ανάμεσα σε περισσότερες από 1.000 ηθοποιούς που εξετάστηκαν για την Κάρι. Τη μητέρα της, Μάργκαρετ Γουάιτ, υποδύεται η Σαμάνθα Σλόιαν, σταθερή συνεργάτιδα του Φλάναγκαν.

Στο καστ συμμετέχουν ακόμη η Σιένα Αγκουντόνγκ ως Σου Σνελ, η Αλισον Θόρντον ως Κρις Χάργκενσεν, ο Τζόελ Ουλέτ ως Τόμι Ρος, η Αμπερ Μίντθαντερ ως καθηγήτρια Ντεζαρντέν και ο Μάθιου Λίλαρντ ως διευθυντής του σχολείου.

Η «Carrie» παραμένει επίκαιρη επειδή ο τρόμος της γεννιέται μέσα σε ένα απολύτως αναγνωρίσιμο περιβάλλον: ένα σχολείο που επιτρέπει στη σκληρότητα να συσσωρεύεται και μια ομάδα ανθρώπων που αντιλαμβάνεται πολύ αργά τη δική της συμμετοχή.

Το 1976, το κοινό του εξευτελισμού χωρούσε σε μια σχολική αίθουσα. Το 2026, παρακολουθεί από μια οθόνη.

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Στείλε μήνυμα στο Viber

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News