Αμερικανικό χρέος 40 τρισ. δολ.: Πώς ακριβαίνει τον δανεισμό στην Ευρώπη – Φόβοι για φόρους και περικοπές

Η εκτίναξη του κόστους δανεισμού στις ΗΠΑ περνά στις ευρωπαϊκές αγορές – Κυβερνήσεις, επιχειρήσεις και νοικοκυριά βρίσκονται αντιμέτωπα με ακριβότερο χρήμα, ενώ η Γαλλία εμφανίζεται ιδιαίτερα ευάλωτη

Αμερικανικό χρέος 40 τρισ. δολ.: Πώς ακριβαίνει τον δανεισμό στην Ευρώπη – Φόβοι για φόρους και περικοπές

Το αμερικανικό δημόσιο χρέος έχει ξεπεράσει τα 40 τρισ. δολάρια, όμως ο λογαριασμός δεν μένει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η ένταση στην αγορά αμερικανικών ομολόγων μεταδίδεται πλέον στην Ευρώπη, ανεβάζοντας το κόστος δανεισμού και δημιουργώντας ένα δύσκολο δίλημμα για τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις: περισσότερα χρήματα για τόκους σημαίνουν λιγότερα περιθώρια για δαπάνες – και ενδεχομένως μεγαλύτερη πίεση για φόρους ή περικοπές.

Ανάλυση του Politico επισημαίνει ότι οι ΗΠΑ, η Ευρώπη, οι τεχνολογικοί κολοσσοί που επενδύουν τεράστια ποσά στην τεχνητή νοημοσύνη και οι κυβερνήσεις που αυξάνουν τις αμυντικές δαπάνες ανταγωνίζονται ουσιαστικά για το ίδιο διεθνές κεφάλαιο. Όσο αυξάνεται η ζήτηση για χρήμα, τόσο οι επενδυτές απαιτούν υψηλότερες αποδόσεις για να το διαθέσουν.

Κάπως έτσι, το πρόβλημα ενός χρέους που ξεκίνησε από την Ουάσιγκτον μπορεί να καταλήξει σε ακριβότερο δανεισμό για ένα ευρωπαϊκό κράτος, μια επιχείρηση ή ακόμη και ένα νοικοκυριό.

Οι αποδόσεις των ομολόγων χτυπούν πολυετή υψηλά

Η αλλαγή έχει ήδη φανεί στις αγορές. Η απόδοση του γερμανικού 10ετούς ομολόγου, που αποτελεί βασικό σημείο αναφοράς για την Ευρωζώνη, έφτασε αυτή την εβδομάδα στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 15 ετών, πάνω από το 3,27%. Παράλληλα, οι αποδόσεις των γαλλικών και ιταλικών 10ετών ξεπέρασαν προσωρινά το 4,1%.

Στις ΗΠΑ, η απόδοση του 30ετούς κρατικού ομολόγου κινείται γύρω από το 5,25%, παρά τις παρεμβάσεις του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών για τη στήριξη της αγοράς. Το αμερικανικό χρέος έχει πλέον υπερβεί τα 40 τρισ. δολάρια, ενώ οι ετήσιες πληρωμές τόκων πλησιάζουν τα 1,2 τρισ. δολάρια.

Οι υψηλότερες αποδόσεις σημαίνουν πρακτικά ότι όταν ένα κράτος εκδίδει νέο ομόλογο ή αντικαθιστά παλιό χρέος που λήγει, πρέπει να πληρώνει περισσότερο για να δανειστεί.

Γιατί η Αμερική παρασύρει και την Ευρώπη

Τα αμερικανικά κρατικά ομόλογα βρίσκονται στον πυρήνα του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος. Όταν οι αποδόσεις τους αυξάνονται σημαντικά, ένας επενδυτής μπορεί να εξασφαλίσει μεγαλύτερη απόδοση αγοράζοντας αμερικανικό χρέος.

Για να παραμείνουν ανταγωνιστικά τα ευρωπαϊκά ομόλογα, οι αποδόσεις τους δέχονται αντίστοιχη ανοδική πίεση.

Στην πράξη δημιουργείται μια διεθνής μάχη για κεφάλαια. Και αυτή γίνεται ακόμη εντονότερη καθώς ταυτόχρονα αυξάνονται οι κρατικές ανάγκες για άμυνα, κοινωνικές δαπάνες, γήρανση του πληθυσμού και υποδομές, ενώ τεράστια ποσά δανείζονται και οι επιχειρήσεις για επενδύσεις στην τεχνητή νοημοσύνη.

Ο λογαριασμός μπορεί να φέρει φόρους ή περικοπές

Το πρόβλημα για τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις είναι απλό στη σύλληψη και δύσκολο στη διαχείριση.

Όσο μεγαλύτερο μέρος του προϋπολογισμού πηγαίνει στην εξυπηρέτηση του χρέους, τόσο λιγότερο απομένει για Υγεία, Παιδεία, επενδύσεις, άμυνα ή φορολογικές ελαφρύνσεις.

Το δημόσιο χρέος της Ευρωζώνης έχει αυξηθεί από περίπου 66% του ΑΕΠ το 2007 σε σχεδόν 88%, σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται η ανάλυση. Για χρόνια, τα πολύ χαμηλά επιτόκια της ΕΚΤ κρατούσαν το κόστος αυτού του χρέους υπό έλεγχο. Αυτή η εποχή έχει πλέον τελειώσει.

Η πίεση γίνεται μεγαλύτερη κάθε φορά που λήγουν παλαιά ομόλογα τα οποία είχαν εκδοθεί με εξαιρετικά χαμηλά επιτόκια και πρέπει να αντικατασταθούν από νέα, πολύ ακριβότερα.

Η Γαλλία στη «ζώνη κινδύνου»

Το πιο χαρακτηριστικό ευρωπαϊκό παράδειγμα είναι αυτή τη στιγμή η Γαλλία.

Η χώρα διαθέτει μεγάλο δημόσιο χρέος και υψηλό έλλειμμα, με αποτέλεσμα κάθε νέα άνοδος του κόστους δανεισμού να επιβαρύνει σημαντικά τον κρατικό προϋπολογισμό.

Το γαλλικό INSEE εκτιμά ότι οι δαπάνες για τόκους του δημόσιου χρέους μπορούν να αυξηθούν από περίπου 30 δισ. ευρώ το 2020 σε 124 δισ. ευρώ το 2030.

Ο πρώην επικεφαλής οικονομολόγος του ΔΝΤ Ολιβιέ Μπλανσάρ προειδοποιεί ότι η Γαλλία πιθανότατα έχει ήδη εισέλθει σε μια περιοχή όπου η αντίδραση των επενδυτών μπορεί να καταστεί καθοριστική για την εξέλιξη της κατάστασης.

Δεν είναι, πάντως, 2010

Η εικόνα δεν σημαίνει ότι η Ευρώπη βρίσκεται αναγκαστικά μπροστά σε μια νέα κρίση κρατικού χρέους όπως εκείνη της προηγούμενης δεκαετίας.

Το συνολικό δημοσιονομικό έλλειμμα της Ευρωζώνης παραμένει περίπου στο μισό του αντίστοιχου αμερικανικού, ενώ μετά την κρίση του 2010 δημιουργήθηκαν ισχυρότερα ευρωπαϊκά εργαλεία για την αντιμετώπιση αναταράξεων στις αγορές.

Η Ισπανία βρίσκεται σε καλύτερη θέση χάρη στην ισχυρότερη ανάπτυξη και την αύξηση του πληθυσμού της, ενώ η Ιταλία, παρά το πολύ υψηλό χρέος της, δεν αντιμετωπίζει σήμερα την ίδια απότομη αύξηση στο κόστος αναχρηματοδότησης.

Παράλληλα, η Ευρώπη εξακολουθεί να προσελκύει επενδυτικά κεφάλαια και οι χρηματιστηριακές αγορές της έχουν επιδείξει σημαντική ανθεκτικότητα παρά τις γεωπολιτικές αναταράξεις.

Η προειδοποίηση, επομένως, δεν είναι ότι μια νέα κρίση βρίσκεται ήδη στην πόρτα. Είναι ότι η εποχή του φθηνού χρήματος έχει τελειώσει και ένα τεράστιο αμερικανικό χρέος μπορεί να κάνει ακόμη ακριβότερη τη μετάβαση για την Ευρώπη.

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Από το Δίκτυο