Η ανεργία πέφτει, αλλά δεν λέει όλη την ιστορία

Η είδηση στην πρώτη ανάγνωση είναι καλή: η ανεργία στην Ελλάδα υποχώρησε τον Αύγουστο του 2026 στο 7,4%, από 8,8% έναν χρόνο νωρίτερα και 7,9% τον Ιούλιο. Οι απασχολούμενοι έφτασαν τους 4.410.105, αυξημένοι κατά 85.042 μέσα σε έναν χρόνο, ενώ οι άνεργοι μειώθηκαν στους 350.800, κατά 67.181 λιγότερους σε σχέση με τον Αύγουστο του 2025.

Αν όμως αφήσει κανείς για λίγο τον βασικό δείκτη και κοιτάξει ποιοι βρίσκονται πίσω από αυτόν, η εικόνα γίνεται πιο σύνθετη. Η ανεργία δεν υποχωρεί με τον ίδιο ρυθμό για όλους, ούτε αποτυπώνει από μόνη της την ποιότητα της εργασίας που δημιουργείται.

Οι αναλυτικότερες μετρήσεις της ΕΛΣΤΑΤ δείχνουν μια αγορά εργασίας με έντονες διαφορές ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες, πολύ υψηλότερη ανεργία στους νέους, μεγάλες περιφερειακές αποκλίσεις, επίμονη μακροχρόνια ανεργία και σημαντική παρουσία προσωρινών θέσεων εργασίας.

Και εκεί βρίσκεται τελικά η πιο ενδιαφέρουσα πλευρά των νέων στοιχείων: όχι μόνο πόσο έπεσε η ανεργία, αλλά τι συμβαίνει όταν το 7,4% σπάσει στους επιμέρους αριθμούς που το συνθέτουν.

Τι μετρά πραγματικά το 7,4%

Το 7,4% δεν υπολογίζεται πάνω σε όλους όσοι δεν έχουν δουλειά. Η ΕΛΣΤΑΤ θεωρεί άνεργο κάποιον ηλικίας 15-74 ετών που δεν εργάζεται, είναι διαθέσιμος να εργαστεί και αναζητά ενεργά δουλειά, ή έχει ήδη βρει θέση που πρόκειται να ξεκινήσει σύντομα. Ο δείκτης υπολογίζεται πάνω στο εργατικό δυναμικό, δηλαδή σε όσους εργάζονται και σε όσους αναζητούν ενεργά εργασία.

Και εδώ βρίσκεται μια κρίσιμη λεπτομέρεια: τον Αύγουστο υπήρχαν ακόμη 2.943.171 άτομα κάτω των 75 ετών εκτός εργατικού δυναμικού. Πρόκειται για ανθρώπους που δεν εργάζονταν, αλλά δεν προσμετρώνταν στους ανέργους επειδή δεν αναζητούσαν ενεργά δουλειά.

Άρα, το 7,4% αποτυπώνει σωστά την επίσημη ανεργία, όχι όμως το σύνολο των ανθρώπων που βρίσκονται χωρίς εργασία.

Γυναίκες και νέοι απέχουν πολύ από τον μέσο όρο

Ο εθνικός μέσος όρος αλλάζει αισθητά όταν «σπάσει» ανά φύλο και ηλικία.

Τον Αύγουστο, η ανεργία στους άνδρες ήταν 4,9%, ενώ στις γυναίκες έφτανε το 10,3% — περισσότερο από διπλάσια.

Ακόμη μεγαλύτερη είναι η απόσταση στους νέους. Στις ηλικίες 15-24 ετών, η ανεργία διαμορφώθηκε στο 15,6%. Είναι σαφώς χαμηλότερη από το 21,8% που καταγραφόταν έναν χρόνο νωρίτερα, αλλά παραμένει πολύ πάνω από το 6,9% των ηλικιών 25-74.

Το 7,4%, λοιπόν, δεν αποτυπώνει την ίδια πραγματικότητα για όλους: πίσω από τον μέσο όρο παραμένουν μεγάλες διαφορές ανάλογα με το φύλο και την ηλικία.

Δυτική Ελλάδα: Μια πολύ διαφορετική εικόνα

Η γεωγραφία της ανεργίας ανοίγει ακόμη περισσότερο την ψαλίδα. Στο Β΄ τρίμηνο του 2026, η ανεργία στη Δυτική Ελλάδα έφτανε το 12,4%, με περίπου 35.600 ανέργους και 250.400 απασχολουμένους, όταν το αντίστοιχο ποσοστό για το σύνολο της χώρας ήταν 7,9%.

Υψηλότερα ποσοστά κατέγραφαν μόνο τα Ιόνια Νησιά, με 13,4%, και η Δυτική Μακεδονία, με 12,7%.

Μια διευκρίνιση είναι απαραίτητη για να μη συγκρίνουμε ανόμοια στοιχεία: το 12,4% της Δυτικής Ελλάδας δεν μπαίνει στην ίδια ζυγαριά με το 7,4% του Αυγούστου. Το πρώτο αφορά ολόκληρο το Β΄ τρίμηνο και είναι μη εποχικά διορθωμένο, ενώ το δεύτερο αφορά μόνο τον Αύγουστο και αποτελεί εποχικά διορθωμένη μηνιαία εκτίμηση.

Παρόλα αυτά, το μήνυμα της περιφερειακής εικόνας είναι σαφές: η βελτίωση που καταγράφεται σε εθνικό επίπεδο δεν έχει την ίδια ένταση σε όλη τη χώρα και η Δυτική Ελλάδα παραμένει αισθητά πιο πιεσμένη.

Πάνω από τους μισούς ανέργους ψάχνουν δουλειά τουλάχιστον έναν χρόνο

Εδώ βρίσκεται ίσως το πιο δύσκολο κομμάτι της εικόνας: πόσο καιρό μένει κάποιος χωρίς δουλειά.

Στο Β΄ τρίμηνο, το 53,1% των ανέργων ήταν μακροχρόνια άνεργοι, δηλαδή αναζητούσαν εργασία για τουλάχιστον έναν χρόνο. Ακόμη πιο έντονο είναι το στοιχείο ότι το 24,4% του συνόλου, περίπου 92.600 άνθρωποι, έψαχνε δουλειά για τέσσερα χρόνια ή και περισσότερο.

Η συνολική πτώση της ανεργίας, λοιπόν, δεν αλλάζει μια σκληρή πραγματικότητα: δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι παραμένουν εγκλωβισμένοι στην αναζήτηση εργασίας για χρόνια.

Μόλις το 12,1% λάμβανε επίδομα ή βοήθημα

Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η εικόνα της επιδότησης ανεργίας.

Στο Β΄ τρίμηνο, μόλις το 12,1% των ανέργων δήλωνε ότι ήταν εγγεγραμμένο στη ΔΥΠΑ και λάμβανε επίδομα ή βοήθημα. Το 61,7% ήταν εγγεγραμμένο χωρίς καμία οικονομική παροχή, ενώ το 25,1% δεν ήταν καν εγγεγραμμένο στη ΔΥΠΑ.

Με άλλα λόγια, μόνο ένα μικρό μέρος των ανέργων λαμβάνει οικονομική στήριξη μέσω επιδόματος, παρότι στη δημόσια συζήτηση οι δύο έννοιες συχνά συγχέονται.

Για έναν στους τρεις, η δουλειά απλώς τελείωσε

Από όσους ανέργους είχαν εργαστεί στο παρελθόν, η συχνότερη αιτία ήταν απλή: η δουλειά τους είχε ημερομηνία λήξης.

Στο Β΄ τρίμηνο, το 35% των ανέργων, περίπου 132.800 άνθρωποι, δήλωσε ότι η προηγούμενη εργασία του ήταν περιορισμένης διάρκειας και ολοκληρώθηκε.

Το στοιχείο δείχνει μια ακόμη αδυναμία της αγοράς εργασίας: η απασχόληση μπορεί να αυξάνεται, χωρίς αυτό να σημαίνει πάντα και σταθερότητα στη δουλειά.

Το να έχεις δουλειά δεν λέει και τι δουλειά έχεις

Η ουσία δεν είναι μόνο αν υπάρχει δουλειά, αλλά τι δουλειά είναι αυτή.

Στο Β΄ τρίμηνο, το 11,2% των μισθωτών εργαζόταν με προσωρινή σχέση εργασίας. Οι προσωρινά απασχολούμενοι αυξήθηκαν από περίπου 225.200 το πρώτο τρίμηνο σε 358.900 το δεύτερο, δηλαδή κατά 59,4% μέσα σε ένα τρίμηνο. Σε ετήσια βάση, πάντως, η αύξηση ήταν πολύ μικρότερη, στο 3,2%.

Την ίδια περίοδο, το 17,4% των εργαζομένων δούλεψε 48 ώρες ή περισσότερο μέσα στην εβδομάδα αναφοράς. Παράλληλα, το 5,7% θα ήθελε περισσότερες ώρες εργασίας, το 1,8% ήταν υποαπασχολούμενοι μερικής απασχόλησης, ενώ το 1,3% είχε περισσότερες από μία δουλειές.

Τα στοιχεία δεν αναιρούν την αύξηση της απασχόλησης. Δείχνουν όμως κάτι εξίσου σημαντικό: περισσότερες θέσεις εργασίας δεν σημαίνουν αυτόματα και πιο σταθερή ή ποιοτικότερη εργασία.

67.181 λιγότεροι άνεργοι δεν σημαίνει 67.181 νέες προσλήψεις

Οι 67.181 λιγότεροι άνεργοι δεν σημαίνουν ότι ακριβώς τόσοι άνθρωποι βρήκαν δουλειά μέσα σε έναν χρόνο. Αντίστοιχα, οι 85.042 περισσότεροι απασχολούμενοι δεν είναι απαραίτητα οι ίδιοι άνθρωποι που έφυγαν από την ανεργία.

Η Έρευνα Εργατικού Δυναμικού καταγράφει πόσοι βρίσκονται κάθε στιγμή στην απασχόληση, την ανεργία ή εκτός εργατικού δυναμικού, ενώ μετακινήσεις γίνονται συνεχώς από τη μία κατηγορία στην άλλη.

Η ανεργία πέφτει, αλλά δεν λέει όλη την ιστορία

Το 7,4% του Αυγούστου αποτελεί ουσιαστική πρόοδο σε σχέση με το 14,1% του ίδιου μήνα το 2021. Η πτώση της ανεργίας είναι δεδομένη. Το κρίσιμο ερώτημα πλέον είναι άλλο: τι είδους θέσεις δημιουργούνται και ποιοι μένουν ακόμη έξω από αυτή την αλλαγή;

Η απάντηση βρίσκεται στη διάρκεια της ανεργίας, στη σταθερότητα των θέσεων εργασίας και στις μεγάλες διαφορές ανά φύλο, ηλικία και περιοχή.

Εκεί θα φανεί αν η βελτίωση των δεικτών σημαίνει και πιο σταθερή πρόσβαση στην εργασία για περισσότερους ανθρώπους.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

• Η ακτινογραφία όσων ανακοίνωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης: Τα μέτρα δίνουν ανάσες, αλλά η καθημερινότητα ζητά περισσότερα
• Ρωσία: Παρατείνεται η απαγόρευση εξαγωγών ντίζελ – Προειδοποίηση για «μαύρο χειμώνα» στην Ευρώπη
• Πάτρα: Εισιτήριο ή μηνιαία κάρτα στο αστικό; Από πόσες διαδρομές συμφέρει η BUSCARD
• Ψάχνεις δουλειά στην Πάτρα; Οι θέσεις που ανοίγουν την πόρτα χωρίς μεγάλη προϋπηρεσία
• «Εξοικονομώ ΟΡΕΙΝΑ»: Παράταση έως 31 Οκτωβρίου – Τι πρέπει να προλάβουν οι δικαιούχοι

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News