Αμφίκλεια: Η ήρεμη “δύναμη” της Φθιώτιδας

Το όνομά του οικισμού σημαίνει «φημισμένος, ένδοξος τόπος» υπήρχε το διάσημο Μαντείο του Διονύσου που στην ακμή του είχε ξεπεράσει σε φήμη κι αυτό των Δελφών

Αμφίκλεια: Η ήρεμη "δύναμη" της Φθιώτιδας

Η σημερινή μας επιλογή αφορά έναν από τους πανέμορφους ορεινούς προορισμούς της χώρας μας, τους οποίους έχουμε συνδέσει κυρίως με χειμερινές εκδρομές, αναζητώντας εικόνες χιονισμένων τοπίων.
Ο λόγος την Αμφίκλεια, η οποία σε απόσταση δύο ωρών από Αθήνα και Πάτρα, προσφέρεται για μια φθινοπωρινή εξόρμηση, στους καταπράσινους βορειοανατολικούς πρόποδες του Παρνασσού.

Οι επισκέπτες του χιονοδρομικού κέντρου από το οποίο απέχει μόλις 17 χλμ. συχνά παραβλέπουν την χαμηλών τόνων Αμφίκλεια ή Δαδί, όπως πολλοί τη γνωρίζουν, για χάρη της κοσμικής Αράχοβας, προσπερνώντας έναν παραδοσιακό οικισμό αυθεντικής γοητείας. Αλλά και πλούσιας ιστορίας, η οποία κάνει σαφή τη σύνδεσή της με την περιοχή, ενόσω πλησιάζουμε και αντικρίζουμε τον περίφημο «Λέοντα της Χαιρώνειας», το επιβλητικό μνημείο με τη μορφή λιονταριού που τιμά τους Θηβαίους πεσόντες στη γνωστή μάχη ανάμεσα στο βασίλειο της Μακεδονίας και τον συνασπισμό Αθηναίων, Βοιωτών και λοιπών συμμαχικών πόλεων-κρατών. Στην ίδια την Αμφίκλεια, που το όνομά της σημαίνει «φημισμένος, ένδοξος τόπος» υπήρχε το διάσημο Μαντείο του Διονύσου που στην ακμή του είχε ξεπεράσει σε φήμη κι αυτό των Δελφών, ενώ το όνομα Δαδί αποδίδεται στους Φράγκους που προηγήθηκαν των Οθωμανών, στα χρόνια των οποίων η Αμφίκλεια εξελίχθηκε σε κεφαλοχώρι.

Ανήλιο: Ο άγνωστος «παράδεισος» των Ηπείρων

Στοιχεία από την αρχιτεκτονική της εποχής είναι ακόμη εμφανή στο χωριό που, παρότι στην πορεία του άλλαζε ονόματα, διατήρησε έναν υπέροχο αέρα γνησιότητας. Θα τον νιώσετε ιδιαίτερα στη χαρακτηρισμένη ως διατηρητέο οικισμό από το 1977 και παραδοσιακό οικισμό από το 2005 Παλιά Συνοικία, ένα πανέμορφο πλέγμα από πέτρινα σοκάκια και καλοδιατηρημένα παραδοσιακά σπίτια γύρω από την Aνω Πλατεία, που απλώνονται βόρεια και βορειανατολικά του νεότερου οικισμού.

Οι κρήνες εξάλλου είναι χαρακτηριστικό του χωριού. Συχνά θα συναντήσετε κι από μία έξω από κάποια λουλουδιασμένη αυλή, ενώ με τη σειρά τους και οι κατάφυτες αυλές των σπιτιών έχουν το δικό τους γνώρισμα: κοιτάξτε προσεκτικά και θα δείτε ότι σχεδόν καθεμιά έχει το δικό της περήφανο, πανύψηλο έλατο. Εντυπωσιακότερα όλων, τα πετρόκτιστα σπίτια και αρχοντικά που παρατάσσονται στα φιδωτά, ανηφορικά, πλακόστρωτα σοκάκια -τα καλντερίμια αποκαλούνται «στριμούλες» στην ντοπιολαλιά-, αρκετά με καμάρες που μαρτυρούν την τουρκική επιρροή και τη χρήση τους από τους Οθωμανούς αγάδες της περιοχής και τα περισσότερα με βουκαμβίλιες και τριανταφυλλιές που αναρριχώνται δίπλα στις βαριές ξύλινες πόρτες τους.

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Από το Δίκτυο