«Νεκρά» καταστήματα γίνονται κατοικίες: Κλειστοί επαγγελματικοί χώροι στην Πάτρα αποκτούν δεύτερη ευκαιρία
Η προοπτική αποκτά ιδιαίτερη σημασία για τη φοιτητική στέγη, καθώς μικρά διαμερίσματα σε κεντρικές περιοχές εξακολουθούν να συγκεντρώνουν ισχυρό ενδιαφέρον, ενώ η τάση αυτή, έχει αρχίσει να παίρνει μορφή σε κάποιους ισόγειους χώρους της οδού Μαιζώνος, έξω από το ιστορικό κέντρο
Μια σημαντική ευκαιρία αξιοποίησης του γερασμένου κτιριακού αποθέματος και των κλειστών εμπορικών καταστημάτων, ανοίγεται για την Πάτρα, καθώς οι νέες δυνατότητες αλλαγής χρήσης ακινήτων που εισάγει ο νόμος 5322/2026, μπορούν να μεταμορφώσουν την εικόνα ολόκληρων περιοχών της πόλης.
Η τροποποίηση του το άρθρου 199 του Κώδικα Χωροταξίας και Πολεοδομίας επιτρέπει τη λειτουργική ανακατεύθυνση καταστημάτων, γραφειακών χώρων και αποθηκών προς οικιστική χρήση, παρακάμπτοντας σε συγκεκριμένες περιπτώσεις τους περιορισμούς που επέβαλαν μέχρι σήμερα τα τοπικά ρυμοτομικά σχέδια.
Η ρύθμιση στοχεύει στην αποσυμφόρηση της οικιστικής πίεσης σε μεγάλα αστικά κέντρα όπως η Πάτρα, μέσω της επαναχρησιμοποίησης αδρανών τετραγωνικών μέτρων. Για την αγορά ακινήτων, αυτό σημαίνει ότι ένα εμπορικό ακίνητο σε ζώνη αποκλειστικής επαγγελματικής δραστηριότητας δεν απαξιώνεται εάν χαθεί η εμπορική του ζήτηση. Μπορεί να ανασχεδιαστεί, να κατοικηθεί ή να διατεθεί προς πώληση και μακροχρόνια εκμίσθωση ως αυτόνομο διαμέρισμα.
Στο ιστορικό κέντρο της Πάτρας, αλλά και σε συνοικίες που γνώρισαν έντονη εμπορική δραστηριότητα τις προηγούμενες δεκαετίες, δεκάδες ισόγεια καταστήματα, γραφεία και αποθηκευτικοί χώροι παραμένουν αναξιοποίητα ή δυσκολεύονται να προσελκύσουν ενοικιαστές. Η μετατροπή τους σε κατοικίες δημιουργεί μια εναλλακτική διέξοδο για τους ιδιοκτήτες, ενώ μπορεί να ενισχύσει την προσφορά διαμερισμάτων σε μια αγορά που αντιμετωπίζει έντονη στεγαστική πίεση.
ΠΟΥ ΕΝΤΟΠΙΖΕΤΑΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ
Η ανάγκη αξιοποίησης των ανενεργών επαγγελματικών ακινήτων αποτυπώνεται με χαρακτηριστικό τρόπο στην Πάτρα. Σύμφωνα με την τελευταία δημοσιευμένη έρευνα του ΙΝΕΜΥ-ΕΣΕΕ, σε μόλις 26 επιλεγμένα οικοδομικά τετράγωνα καταγράφηκαν 217 κλειστοί επαγγελματικοί χώροι, ποσοστό 26,69% του εξεταζόμενου αποθέματος.
Παράλληλα, ξεχωριστή καταγραφή της «Εμπορικής Ανανέωσης» εντόπισε 85 κλειστά καταστήματα μόνο στις οδούς Κανακάρη, Κορίνθου και Μαιζώνος, στο τμήμα από Γούναρη έως Ζαΐμη. Τα στοιχεία αναδεικνύουν τις δυνατότητες επαναχρησιμοποίησης κτιρίων, εφόσον πληρούνται οι πολεοδομικές και τεχνικές προϋποθέσεις.
Η προοπτική αποκτά ιδιαίτερη σημασία για τη φοιτητική στέγη, καθώς μικρά διαμερίσματα σε κεντρικές περιοχές εξακολουθούν να συγκεντρώνουν ισχυρό ενδιαφέρον, ενώ η τάση αυτή, έχει αρχίσει να παίρνει μορφή σε κάποιους ισόγειους χώρους της οδού Μαιζώνος, έξω από το ιστορικό κέντρο.
Η ΝΕΑ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ
Σύμφωνα με το νομοθετικό πλαίσιο που περιγράφεται στη νέα ρύθμιση, νομίμως υφιστάμενα επαγγελματικά ακίνητα μπορούν, υπό προϋποθέσεις, να μετατρέπονται σε κατοικίες ακόμη και σε περιοχές όπου οι χρήσεις γης δημιουργούσαν μέχρι σήμερα περιορισμούς. Βασικός όρος είναι να μην αυξάνονται η δόμηση, η κάλυψη και το ύψος του κτιρίου.
Η αλλαγή χρήσης δεν είναι, πάντως, αυτόματη. Απαιτούνται πολεοδομικός έλεγχος, κατάλληλες τεχνικές προδιαγραφές και οι προβλεπόμενες εγκρίσεις.
Για τους πατρινούς ιδιοκτήτες, το μεγάλο ερώτημα είναι κατά πόσο συμφέρει οικονομικά μια τέτοια μετατροπή. Ενα παλιό κατάστημα μπορεί να χρειάζεται εκτεταμένες παρεμβάσεις σε ύδρευση, αποχέτευση, ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις, θερμομόνωση και διαρρύθμιση. Παράλληλα, πρέπει να πληροί τις απαιτήσεις φυσικού φωτισμού και αερισμού. Πρόσθετες δυσκολίες ενδέχεται να προκύψουν από τους κανονισμούς πολυκατοικιών και τις απαιτούμενες συναινέσεις συνιδιοκτητών.
Για την Πάτρα, το διακύβευμα ξεπερνά την αξιοποίηση μεμονωμένων ακινήτων. Η επαναχρησιμοποίηση κενών επαγγελματικών χώρων θα μπορούσε να περιορίσει την εικόνα εγκατάλειψης και να ενισχύσει τη εύρεση προσιτής κατοικίας, αρκεί τα ανακαινισμένα ακίνητα να μη γίνουν ακριβότερα επενδυτικά προϊόντα.
Τι αποκαλύπτει νέα έρευνα για τη Δυτική Ελλάδα: Το μεγάλο παράδοξο με τις κενές κατοικίες
Την ώρα που η εξεύρεση προσιτής κατοικίας αποτελεί ολοένα δυσκολότερη υπόθεση, σημαντικό μέρος του οικιστικού αποθέματος παραμένει ακατοίκητο. Αυτό το παράδοξο επιχειρεί να αναλύσει η νέα μελέτη «Nonseasonal vacant dwellings and demographic care pressure in Greece» των Κωνσταντίνου Ζάρκου και Θεόδωρου Ζάρκου, ερευνητών με ειδίκευση στην κοινωνική πολιτική. Στην έρευνα, οι «κενές κατοικίες» διαχωρίζονται σε «συνολικά ακατοίκητες» και «μη εποχικά κενές». Οι πρώτες απαρτίζουν όλες τις κατοικίες στις οποίες δεν μένει κάποιος μόνιμα, ανεξάρτητα από τον λόγο και οι δεύτερες τα σπίτια που καταγράφηκαν ως κενά επειδή ήταν προς ενοικίαση, προς πώληση ή έμειναν κενά για κάποιον άλλο λόγο.
Σύμφωνα με τη μελέτη, η Αχαΐα εμφανίζει ποσοστό συνολικά ακατοίκητων κατοικιών 34,91%, έναντι 39,06% στην Αιτωλοακαρνανία και 41,65% στην Ηλεία.
Η εικόνα, όμως, ανατρέπεται όταν εξεταστούν οι μη εποχικά κενές κατοικίες, δηλαδή εκείνες που καταγράφονται ως κενές προς ενοικίαση, πώληση ή για άλλους λόγους, εξαιρουμένων των εξοχικών και δευτερευουσών κατοικιών.
Εδώ η Αχαΐα καταγράφει 12,90%, έναντι 8,23% στην Αιτωλοακαρνανία και μόλις 6,46% στην Ηλεία. Η διαφορά αποκτά ιδιαίτερη σημασία συγκριτικά με την εθνική διάμεσο, η οποία διαμορφώνεται στο 11,67% για τις 52 γεωγραφικές ενότητες που εξετάστηκαν.
Με άλλα λόγια, η Αχαΐα βρίσκεται 1,23 ποσοστιαίες μονάδες πάνω από την εθνική διάμεσο στη μη εποχική κενότητα, ενώ οι άλλες δύο περιφερειακές ενότητες υπολείπονται αισθητά. Αντίθετα, στη συνολική μη κατοίκηση και οι τρεις περιοχές κινούνται γύρω από την εθνική διάμεσο του 38,53%.
Οι ερευνητές προειδοποιούν ότι η στατιστική κενότητα δεν ταυτίζεται με την πραγματική διαθεσιμότητα. Ενα ακίνητο μπορεί να παραμένει κλειστό λόγω ιδιοκτησιακών εκκρεμοτήτων, κακής τεχνικής κατάστασης, υψηλού κόστους ανακαίνισης ή απουσίας ενδιαφέροντος στην τοπική αγορά.
Η έρευνα διαπιστώνει, μάλιστα, σχεδόν μηδενική συσχέτιση μεταξύ συνολικά ακατοίκητων και μη εποχικά κενών κατοικιών. Συνεπώς, περισσότερα κλειστά σπίτια δεν σημαίνουν αυτομάτως περισσότερες στεγαστικές επιλογές.
Το κρίσιμο ερώτημα, επομένως, δεν είναι απλώς πόσα σπίτια παραμένουν κλειστά, αλλά πόσα μπορούν να επιστρέψουν σε πραγματική χρήση, με ποιους όρους και σε ποιες περιοχές υπάρχει ουσιαστική ζήτηση.
Για τη Δυτική Ελλάδα, η έρευνα αναδεικνύει την ανάγκη στοχευμένων παρεμβάσεων, αντί μιας ενιαίας πολιτικής που αντιμετωπίζει όλες τις κενές κατοικίες ως ισοδύναμες. Η αξιοποίηση του αποθέματος προϋποθέτει τοπική χαρτογράφηση, τεχνικό και νομικό έλεγχο, καθώς και σύνδεση της στεγαστικής πολιτικής με τις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
