Αναγκαία η δημιουργία Κέντρου Μαστού στη Δυτική Ελλάδα: Δέκα μήνες αναμονή για μαστογραφία

Αν και ο καρκίνος του μαστού μπορεί πλέον να διαγνωστεί έγκαιρα και να θεραπευτεί, ώστε να μην στερήσει τη ζωή καμιάς γυναίκας, πολλές γυναίκες δεν έχουν πρόσβαση σε δομές υγείας και στερούνται εξειδικευμένης φροντίδας. Οι λίστες αναμονής για μαστογραφία στις δημόσιες δομές της περιοχής φτάνουν τους 10 μήνες. Ενδεικτικό είναι επίσης ότι οι γυναίκες της Δυτικής Ελλάδας στερούνται ενός οργανωμένου Κέντρου Μαστού.

«Η ευρύτερη περιοχή χρειάζεται ένα οργανωμένο Κέντρο Μαστού. Είναι ένα χρόνιο αίτημα του Συλλόγου μας. Η προσπάθειά μας συνεχίζεται. Προς το παρόν έχουμε υποσχέσεις από τους αρμοδίους» δήλωσε στην εφημερίδα «Πελοπόννησος» η πρόεδρος του Συλλόγου Γυναικών με Καρκίνο Μαστού «Αλμα Ζωής» Αχαΐας, Αγγελική Στεφανάκη.

Παράλληλα, περιέγραψε τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες στην προσπάθειά τους να προγραμματίσουν προληπτικές εξετάσεις μέσω των δημόσιων δομών υγείας. Οπως εξήγησε, οι αναμονές μπορεί να φτάσουν ακόμη και τους έξι ή δέκα μήνες, με αποτέλεσμα να υπονομεύεται στην πράξη η πρόληψη.

«Αυτό δεν προάγει την πρόληψη», σημείωσε χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι, όταν υπάρχει κάποιο πρόβλημα που δεν έχει ακόμη διαγνωστεί, η μεγάλη καθυστέρηση μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική για την εξέλιξή του. Την ίδια ώρα, η προσφυγή στον ιδιωτικό τομέα δεν αποτελεί λύση για όλες τις γυναίκες, καθώς το κόστος λειτουργεί αποτρεπτικά.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε η πρόεδρος του «Αλμα Ζωής» Αχαΐας στην αδυναμία έγκαιρης πρόληψης για τις γυναίκες και τους άνδρες -καθώς ο καρκίνος του μαστού αφορά και τον ανδρικό πληθυσμό- της υπαίθρου και των ορεινών περιοχών.
Σύμφωνα με την κ. Στεφανάκη, οι κάτοικοι απομακρυσμένων περιοχών καλούνται συχνά να διανύσουν μεγάλες αποστάσεις για να φτάσουν σε γιατρούς και διαγνωστικές υπηρεσίες, αντιμετωπίζοντας πρόσθετα εμπόδια στην έγκαιρη πραγματοποίηση των εξετάσεών τους.

Οπως επισήμανε, οι καθυστερήσεις στην πρόσβαση στη διάγνωση ενδέχεται να συνδέονται με την εμφάνιση περιστατικών σε πιο προχωρημένα στάδια, γεγονός που προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία, δεδομένων των σημαντικών εξελίξεων στην επιστήμη και στις διαθέσιμες θεραπείες.

Η πρόεδρος του Συλλόγου υπογράμμισε ότι «είναι λυπηρό να μην έχουν όλες οι γυναίκες ισότιμη πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας για μια μορφή καρκίνου που, όταν διαγνωστεί έγκαιρα, μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικότερα.

Η έγκαιρη διάγνωση αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την πορεία της νόσου και την επιλογή της κατάλληλης θεραπείας». Για τον λόγο αυτό, η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση του πληθυσμού παραμένουν βασικοί στόχοι των δράσεων του Συλλόγου «Αλμα Ζωής».

ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Στο μεταξύ, το καθιερωμένο ραντεβού για τον φετινό ροζ περίπατο του Pink the City είναι μεθαύριο Κυριακή.

Σημείο συνάντησης η συμβολή των οδών Αγίου Νικολάου και Μαιζώνος, στις 11 το πρωί.

«Καλούμε τους πάντες να συμμετάσχουν μαζικά και όλοι μαζί να στείλουμε ένα ηχηρό μήνυμα υπέρ της πρόληψης και της έγκαιρης διάγνωσης του καρκίνου του μαστού» καταλήγει η κ. Στεφανάκη.

ΤΟ ΒΙΩΜΑ

Τρεις γυναίκες, η Αναστασία Γκαβού, η Βάσω Τσαπάλου και η Αθανασία Ζήση, οι οποίες κλήθηκαν να αναμετρηθούν με το θηρίο του καρκίνου του μαστού καταθέτουν το προσωπικό τους βίωμα στην «Π» και στέλνουν μηνύματα ζωής.

Αναστασία Γκαβού: Η δεύτερη συνάντηση με το θηρίο

«Αγαπημένε μου εαυτέ,

Οταν έμαθες για τη διάγνωση στενοχωρήθηκες, απογοητεύτηκες, αγχώθηκες, θύμωσες και απόρησες. Απόρησες γιατί ήταν η δεύτερη φορά που άκουγες τέτοια νέα και που συναντιόσουν με τον καρκίνο. Ενα μεγάλο ΓΙΑΤΙ κυριάρχησε στην σκέψη σου,

Γιατί πάλι; Μήπως έκανες κάτι λάθος; Ο γιατρός σου σε αυτή την ερώτηση απάντησε: «σου κλήρωσε», τόσο απλή λέξη αλλά την ένιωσες και τόσο άδικη! Ή μήπως ήταν τυχερή; Γιατί ο γιατρός συνεχίζοντας επισήμανε ότι «δεν θα πεθάνεις από αυτό».

Γιατί όμως ξανά; Τα έβαλες με εσένα. Τόσες πολλές σκέψεις και πόσα συναισθήματα, έχεις χαθεί μέσα τους. Ενιωσες τη θλίψη να σε κυριεύει και να μην μπορείς πια να τη διαχειριστείς, πρώτη φορά στην ζωή σου!

Ευτυχώς, ένα φως ήρθε στην ζωή σου, συναντήθηκες με το ‘’Αλμα Ζωής’’. Μέσα από τον σύλλογο γνώρισες και άλλες γυναίκες που αντιμετώπιζαν το ίδιο και που σε καταλάβαιναν χωρίς να χρειάζεται να εξηγήσεις και σε ένιωσαν όπως κανείς άλλος. Κάτι αρχίζει να αλλάζει μέσα σου και να διώχνει το σκοτάδι και τη θλίψη και σε βοηθάει να παλέψεις ξανά και να νικήσεις. Και προχωράς, διαφορετική, πιο αποφασισμένη να νιώσεις ξανά χαρά, να απολαύσεις, να αγαπήσεις, να ηρεμήσεις, να ζήσεις…

Σε ευχαριστώ, Αλμα Ζωής!».

Βάσω Τσαπάλου: Για λίγο όλα σταμάτησαν

«Αγαπημένε μου εαυτέ,

Υπάρχει μια στιγμή που δεν θα ξεχάσεις ποτέ. Η ώρα της διάγνωσης: καρκίνος. Για λίγο όλα σταμάτησαν. Ο χρόνος, οι σκέψεις, η αναπνοή. Ξαφνικά βρέθηκες μπροστά σε έναν άγνωστο δρόμο, γεμάτο φόβο και αβεβαιότητα.

Δεν θα σου πω ότι ήταν εύκολη διαδρομή, γιατί δεν ήταν. Υπήρχαν χειρουργεία, θεραπείες, πόνος και μέρες που ένιωθες πως δεν έχεις άλλη δύναμη. Ηρθαν στιγμές θυμού, θλίψης και λυγίσματος. Και αυτό ήταν ανθρώπινο. Γιατί δύναμη δεν είναι να μην πέφτεις ποτέ, αλλά να βρίσκεις τον τρόπο να σηκώνεσαι ξανά.

Στη διαδρομή σου κάποιοι χάθηκαν, έμειναν όμως δίπλα σου λίγοι και αληθινοί. Εκεί βρέθηκε και το ‘’Αλμα Ζωής’’, που στηρίζει τις γυναίκες με καρκίνο μαστού, μέσα από ενημέρωση, δράσεις και ψυχολογική υποστήριξη. Το χαμόγελο και η αγκαλιά του παιδιού σου έγιναν η δύναμή σου.

Μέσα από αυτή την πορεία ράγισες. Εμειναν πληγές στο σώμα και στην ψυχή σου. Κουβάλησες σκοτάδια που δεν γνώριζες ότι μπορούσες να αντέξεις. Κι όμως μέσα από όλα αυτά άφησες χώρο για να μπει πολύ φως.

Eμαθες να μη μεταφέρεις τη ζωή σου στο αύριο. Να δίνεις θέση σε όσα αγαπάς, να δοκιμάζεις αυτά που ανέβαλες, να επιλέγεις περισσότερο εσένα. Γιατί η ζωή αλλάζει, δοκιμάζεται, αλλά συνεχίζει και είναι ωραία».

Αθανασία Ζήση: Ηταν παραμονή Πρωτοχρονιάς

«Αγαπημένε μου εαυτέ, όταν έμαθες για τη διάγνωση του καρκίνου, θυμάσαι;

Ηταν παραμονή Πρωτοχρονιάς. Ηταν οι μέρες που όλα γύρω μας μύριζαν το μεθυστικό άρωμα των γλυκών και των τραγουδιών.

Θυμάσαι που η ευτυχία εκείνων των ημερών σκιάστηκε από ένα εκρηκτικό μίγμα συναισθημάτων;

Σοκ, άρνηση, φόβος και σύγχυση, μια μίξη που μέσα σου κυνηγούσε η μια την άλλη.

Το μυαλό είχε άρνηση να επεξεργαστεί τον εφιάλτη που ήρθε και εγκαταστάθηκε στα όνειρά σου.

Ο φόβος του θανάτου και του πόνου των θεραπειών καθώς και η απώλεια μαλλιών μαζί με την αλλαγή της εικόνας σου δεν σε άφηναν να κοιμηθείς.

Ετσι ξεκίνησε η απομόνωση από το φιλικό περιβάλλον, αφού όλο αυτό που περνούσες ήταν μόνο δικό σου βίωμα.

Τότε άρχισες να ακούς το σώμα σου αρχίζοντας τη μάχη. Αυτός ο αγώνας ήταν μονόδρομος. Πάλεψες και βγήκες νικήτρια.

Θυμάσαι την ημέρα που όλα τελείωσαν; Τη γιορτή που κάναμε; Για τη δεύτερη ευκαιρία που μας έδωσε η ζωή;

Ευγνωμοσύνη και αγάπη γι’ αυτό το θείο δώρο. Γνωρίζοντας και άλλες γυναίκες με την ίδια αγωνία για τη ζωή τους.

Εμαθες να εμπιστεύεσαι τον εαυτό σου. Εμαθες πια ότι δεν ήσουν μόνη και ότι δεν ήσουν η μόνη.

Βγήκες από τον κυκεώνα των προβλημάτων, όπου σε εγκλώβιζε η ασθένεια, πιο δυνατή, πιο σοφή, πιο συνειδητοποιημένη.

Ναι! Είμαι και εγώ μια από τις εκατοντάδες survivors που επιβιώνουν μετά από τη σκληρή μάχη».

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News