Persona Grata – Γιώργος Ασπιώτης: Ο άγνωστος, άφαντος και άφωνος βουλευτής Αχαΐας

Ζώης Μαρίνος

Κατά κανόνα, οι υποψήφιοι των λογής-λογής ακροδεξιών μορφωμάτων, στις προεκλογικές περιόδους δεν σηκώνουν πολλή σκόνη. Από τακτική μάλλον. Δεν προκαλούν, δεν θορυβούν, δεν πρωταγωνιστούν σε καβγάδες. Μετεκλογικά, όμως, ανεβαίνουν στα κεραμίδια.

Ο βουλευτής Αχαΐας Γιώργος Ασπιώτης εξελέγη αθόρυβα τον Ιούνιο του 2023 -στις επαναληπτικές εκλογές εκείνης της χρονιάς- με το κόμμα των «Σπαρτιατών». Εκτοτε, οι 6.388 Αχαιοί που τον ψήφισαν, στη συντριπτική πλειονότητά τους τουλάχιστον, κατά πάσα βεβαιότητα δεν έχουν ακούσει νέα του. Ούτε κι εκείνος έδειξε κάποιο ενδιαφέρον να τους προσεγγίσει. Για την ακρίβεια, ούτε καν να τους συστηθεί.

Παραμένει άφωνος, άφαντος, άγνωστος και απών. Τόσο απών που είναι βέβαιο ότι στην πολιτική ιστορία αυτής της περιοχής δεν έχει υπάρξει ανάλογη περίπτωση βουλευτή ο οποίος, στις περισσότερες από 1.200 τόσες μέρες που βρίσκεται στη Βουλή, έχει μιλήσει μόνο μια φορά στην Ολομέλεια και έχει καταθέσει μόλις 9 κοινοβουλευτικές ερωτήσεις.

Στην Πάτρα από τότε που εξελέγη δεν καταγράφηκε κάποια δημόσια εμφάνισή του. Δεν έχει παρέμβει για κανένα μεγάλο ζήτημα, δεν δείχνει να έχει διάθεση συμμετοχής σε καμία απ’ τις διεκδικήσεις της εκλογικής του περιφέρειας (για παράδειγμα, υπογειοποίηση τρένου, Οδοντωτός κ.λπ.) και γενικώς η αίσθηση που δίνει είναι ότι ναι μεν υπάρχει η βουλευτική έδρα, όχι όμως παρών και ο βουλευτής.

Για τον ίδιο ελάχιστα πράγματα γνωρίζουμε. Στην επίσημη ιστοσελίδα της Βουλής δεν υπάρχει καταχωρισμένο βιογραφικό του, ούτε στοιχεία επικοινωνίας. Ξέρουμε ότι είναι 63 ετών, κατάγεται απ’ την Κέρκυρα, υπήρξε κάποια εποχή ιδιοκτήτης ζαχαροπλαστείου στην Πάτρα, ενώ έχει εργαστεί και ως μάγειρας σε μεγάλα ξενοδοχεία.

Από το 2023 απασχόλησε όλες κι όλες δυο φορές την πολιτική ειδησεογραφία. Η πρώτη τον Ιούνιο του 2024, όταν με μια τυπική επιστολή δήλωνε προς τον τότε πρόεδρο της Βουλής Κ. Τασούλα ότι αποχωρεί απ’ τους «Σπαρτιάτες» και ανεξαρτητοποιείται. Ηταν η περίοδος που μια θύελλα εσωτερικών συγκρούσεων, καταγγελιών και άσκησης διώξεων οδηγούσε την κοινοβουλευτική ομάδα των «Σπαρτιατών» σε φαστ τρακ διάλυση.

Η δεύτερη φορά που το όνομα του Ασπιώτη έμπαινε με κάποιο τρόπο στις στήλες του κοινοβουλευτικού ρεπορτάζ ήταν μερικούς μήνες αργότερα. Τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς, όταν ψήφιζε τον κρατικό προϋπολογισμό του 2025. Απόφαση την οποία αμέσως αιτιολόγησε με μια απ’ τις σπάνιες δημόσιες δηλώσεις του. Συνδέοντας την υπερψήφιση του προϋπολογισμού με «την ανάγκη για ακόμα περαιτέρω ενίσχυση της αμυντικής θωράκισης της χώρας», με τη στήριξη του κράτους κοινωνικής πρόνοιας, «την εισοδηματική ενίσχυση των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων και τη στήριξη του δημόσιου συστήματος Υγείας».

Ωστόσο, η ακροτελεύτια φράση της γραπτής δήλωσης -«στηρίζω σταθερή, βιώσιμη και ισχυρή εθνική κυβέρνηση»- στάθηκε αφορμή να πυροδοτήσει συζητήσεις και να δώσει τροφή σε σενάρια που πολύ γρήγορα απεδείχθησαν ευφάνταστα και καφενειακού τύπου.

Στο μεταξύ, ο Ασπιώτης είχε ήδη κατασταλάξει στην επόμενη κίνησή του. Απ’ τον Ιούλιο του 2024 είχε βρει πολιτική στέγη στην Εθνική Συσπείρωση – Πατριωτική Ριζοσπαστική Ορμή Νίκης (Εθνική Συσπείρωση – ΠΑΡΟΝ), αναλαμβάνοντας τη θέση του αντιπροέδρου, με πρόεδρο τον επίσης ανεξάρτητο βουλευτή, επίσης πρώην των «Σπαρτιατών», Μιχάλη Γαυγιωτάκη.

Ο Γαυγιωτάκης, βουλευτής Ηρακλείου, ο οποίος αναφέρεται ως ο ιδρυτής της Εθνικής Συσπείρωσης – ΠΑΡΟΝ, κατέθεσε στις 17 Ιουλίου 2024 στον Αρειο Πάγο την ιδρυτική διακήρυξη της, υπογεγραμμένη από 218 πολίτες. Και μαζί κατέθεσε και το καταστατικό του κόμματος. Ως έδρα του δε εμφανίζεται ο Δήμος Μαλεβιζίου της Περιφερειακής Ενότητας Ηρακλείου Κρήτης.
Ασπιώτης και Γαυγιωτάκης κινούνται στο ίδιο μήκος κύματος. Μαζί αποχώρησαν απ’ τους «Σπαρτιάτες», μαζί ψήφισαν τον κρατικό προϋπολογισμό τις παραμονές των Χριστουγέννων του 2024, μαζί ίδρυσαν νέο κόμμα. Με τη διαφορά ότι ο Γαυγιωτάκης παρεμβαίνει στα δημόσια πράγματα, δίνει συνεντεύξεις, κάνει δηλώσεις, έχει πυκνότερη κοινοβουλευτική παρέμβαση, καταθέτει ερωτήσεις, μιλά συχνά για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι παραγωγοί της Κρήτης, για τον ΒΟΑΚ και ούτω καθεξής. Ενώ ο Ασπιώτης παραμένει για την εκλογική του περιφέρεια ένα όνομα χωρίς παρουσία και παρέμβαση.

Ετσι, μια κοινοβουλευτική έδρα που με την ψήφο των πολιτών εκχωρήθηκε σ’ ένα κόμμα διαμαρτυρίας παραμένει επί της ουσίας μια έδρα αν όχι ανενεργή, τουλάχιστον απόμακρη απ’ τα μεγάλα ζητήματα της Αχαΐας.

Πολλώ μάλλον, εξελίσσεται σε ιστορία μιας έδρας που σε μεγάλο βαθμό προέκυψε μέσα από ένα κλίμα και κύμα πολιτικής διαμαρτυρίας. Ενα κύμα που συνηθίζουμε να αποκαλούμε «αντισυστημικό», επειδή κάπως πρέπει να περιγράψουμε την ψήφο εκείνων που θέλουν να στείλουν ένα μήνυμα χωρίς απαραίτητα να επενδύουν σε ένα συγκεκριμένο πρόσωπο ή στόχο.

Και εδώ βρίσκεται ίσως το ουσιαστικότερο ερώτημα. Οχι τόσο ποια είναι ή θα έπρεπε να είναι η πολιτική διαδρομή του Ασπιώτη, όσο το τι σημαίνει το φαινόμενο -διότι περί φαινομένου πρόκειται- ένας βουλευτής να μπορεί να παραμένει επί μακρόν άγνωστος σε ένα μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος που εκπροσωπεί. Η απάντηση δεν αφορά μόνο τον ίδιο. Αφορά κατά μείζονα λόγο τον τρόπο με τον οποίο ψηφίζουμε.

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Στείλε μήνυμα στο Viber

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News