Αυτοψία Ρώμα στο Δημοτικό Θέατρο «Απόλλων»: «Μήπως η εγκατάλειψη δεν είναι τυχαία;»

Εκπληξη προκάλεσε στους περαστικούς η παρουσία του Χάρη Ρώμα στο ιστορικό Δημοτικό Θέατρο «Απόλλων», όπου ο γνωστός ηθοποιός πραγματοποίησε το μεσημέρι της Κυριακής αυτοψία, συνοδευόμενος από την «Π». Ενημερωμένος για τους βανδαλισμούς και τη συνεχιζόμενη φθορά του εμβληματικού μνημείου, θέλησε να διαπιστώσει από κοντά την αποκαρδιωτική κατάσταση στην οποία βρίσκεται ένα από τα σημαντικότερα πολιτιστικά τοπόσημα της πόλης.

Ο ίδιος δεν έκρυψε την αγανάκτησή του, αφήνοντας αιχμές προς τη δημοτική αρχή για την απουσία φύλαξης και προστασίας του μνημείου, θέτοντας παράλληλα ένα ερώτημα που προκαλεί προβληματισμό: Μήπως η κωλυσιεργία και η συνεχιζόμενη απαξίωση του εμβληματικού μνημείου δεν είναι τυχαίες εκ μέρους του Δήμου;

Η «Π» συνόδευσε τον γνωστό ηθοποιό και δημιουργό στην επίσκεψη-αυτοψία του στο εμβληματικό θέατρο της Πάτρας, όπου ο ίδιος αντίκρισε από κοντά τις πληγές ενός μνημείου που, αντί να προστατεύεται ως πολύτιμο κομμάτι της πολιτιστικής κληρονομιάς της πόλης, παραμένει εκτεθειμένο στη φθορά και στους βανδαλισμούς.

Ο Χάρης Ρώμας μπροστά από τον “Απόλλωνα”, εκφράζει την ευχή το θέατρο «Απόλλων» να αποκατασταθεί σύντομαι.

Ο Χάρης Ρώμας βρέθηκε στην αχαϊκή πρωτεύουσα, παρουσιάζοντας με μεγάλη επιτυχία την τελευταία του παράσταση στο «Πάνθεον», και, όπως ο ίδιος ανέφερε, οι Πατρινοί τον τίμησαν με τη θερμή παρουσία και τον ενθουσιασμό τους. Θέλησε, λοιπόν, να επισκεφθεί και το σημαντικότερο  σύμβολο της πολιτιστικής ιστορίας της πόλης, το Δημοτικό Θέατρο «Απόλλων». Αυτό που αντίκρισε, ωστόσο, τον απογοήτευσε βαθιά.

«Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙ ΤΟΝ ΧΩΡΟ»

Η κατάσταση του θεάτρου «Απόλλων», έργο του σπουδαίου Γερμανού αρχιτέκτονα Ερνέστου Τσίλλερ, προκαλεί θλίψη και αγανάκτηση. Φθορές στις ιστορικές ξύλινες πόρτες, σπασμένα μάρμαρα, ξηλωμένοι τοίχοι και σημάδια βανδαλισμών συνθέτουν μια αποκαρδιωτική πραγματικότητα, ενώ το θέατρο παραμένει εκτός λειτουργίας εδώ και χρόνια.

«Αυτό που έπρεπε να κάνει η δημοτική αρχή είναι να προφυλάξει αυτόν τον χώρο», επισημαίνει ο Χάρης Ρώμας, εκφράζοντας την αγανάκτησή του για την εικόνα που παρουσιάζει το ιστορικό κτίριο.

Ο ίδιος αναφέρεται στις εργασίες που, όπως έχει πληροφορηθεί, πραγματοποιούνται με τη συμμετοχή του υπουργείου Πολιτισμού, εκφράζοντας παράλληλα την ανησυχία του για τις καθυστερήσεις. Χωρίς να αποδίδει ευθέως συγκεκριμένες ευθύνες για την πορεία των εργασιών, θέτει στο επίκεντρο το αυτονόητο: Ακόμη και όταν ένα μνημείο αναμένει την αποκατάστασή του, η προστασία του δεν μπορεί να αναβάλλεται.

«ΚΑΠΟΙΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΑΠΟΔΟΜΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΑΣΤΙΚΑ ΣΥΜΒΟΛΑ»

Η πιο αιχμηρή στιγμή της παρέμβασής του έρχεται όταν ο Χάρης Ρώμας αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο η παρατεταμένη εγκατάλειψη να μην είναι απλώς αποτέλεσμα αδράνειας.

«Δείχνοντας» τον Δήμο Πατρέων, ο πρωταγωνιστής τόνισε με νόημα: «Εκτός αν αυτή η κωλυσιεργία και αυτή η εγκατάλειψη, αυτή η έλλειψη φύλαξης δεν είναι τυχαία. Γιατί, ξέρετε, κάποια αστικά σύμβολα, ορισμένοι θέλουν να αποδομούνται…»

Την ίδια στιγμή, ο ηθοποιός στέκεται και στο μεγάλο πανό που έχει αναρτηθεί σε γειτονικό κτίριο του Δήμου και φέρει την ιστορική φράση του Γιάννη Ρίτσου: «Δεν φτάνει να αγαπάμε την ειρήνη και τον άνθρωπο. Πρέπει να αγωνιζόμαστε γι’ αυτήν».

«Ο άνθρωπος είναι και η πόλη που ζει. Πρέπει λοιπόν να αγωνιζόμαστε και για τις πόλεις που ζούμε», τόνισε στην «Π», δίνοντας στη δημόσια παρέμβασή του μια ευρύτερη διάσταση. Γιατί, όπως επισημαίνει, οι πολίτες έχουν δικαίωμα να ζουν σε μια πόλη για την οποία μπορούν να αισθάνονται περήφανοι, σε ένα περιβάλλον που σέβεται την ιστορία, την αισθητική και την αξιοπρέπειά τους.

Ο Χάρης Ρώμας με τον υπογράφοντα, καθισμένοι στα σκαλοπάτια του “πληγωμένου” μνημείου.

«Η ΠΑΤΡΑ ΑΞΙΖΕΙ ΕΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΑΝΤΑΞΙΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ»

Ο Χάρης Ρώμας εξέφρασε την ευχή το θέατρο «Απόλλων» να αποκατασταθεί σύντομα και να παραδοθεί και πάλι στους Πατρινούς, όπως ακριβώς του αξίζει. Αναφέρθηκε, μάλιστα, στο Ρωμαϊκό Ωδείο της πόλης ως παράδειγμα ανάδειξης της πολιτιστικής κληρονομιάς, εκφράζοντας την ελπίδα να υπάρξει αντίστοιχη φροντίδα και για το ιστορικό δημοτικό θέατρο.

Τονίζοντας, βεβαίως, ότι δεν είναι μόνο η ολοκλήρωση των εργασιών αποκατάστασης. Είναι και η ουσιαστική προστασία και ο σεβασμός του μνημείου, ώστε να σταματήσει η φθορά του και να μη βρεθεί ξανά εκτεθειμένο σε καταστροφές:

«Πώς είναι δυνατόν ένα τέτοιο αρχιτεκτονικό κόσμημα να παραμένει επί χρόνια σε αυτή την κατάσταση;» διερωτήθηκε και κατέληξε: «Η Πάτρα αξίζει ένα θέατρο ΄΄Απόλλων΄΄ ανοιχτό, ασφαλές και αντάξιο της ιστορίας του. Και η προστασία του δεν μπορεί να περιμένει άλλο».