Ανάλυση Guardian: Το «ναυάγιο» της εξωτερικής πολιτικής Τραμπ στις διεθνείς κρίσεις

Σφοδρή κριτική στην εξωτερική πολιτική και τη διπλωματική στρατηγική του Αμερικανού προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, ασκεί ο Guardian, μέσα από ανάλυση του διακεκριμένου αρθρογράφου Σίμον Τίσνταλ. Το δημοσίευμα υποστηρίζει ότι οι επανειλημμένες αποτυχίες του Λευκού Οίκου στη διαμεσολάβηση και τη διατήρηση σταθερών εκεχειριών στα μεγάλα μέτωπα του πλανήτη –την Ουκρανία, το Ιράν και τη Μέση Ανατολή– αποκαλύπτουν μια βαθύτερη κατάρρευση της αποτελεσματικής διπλωματίας σε παγκόσμιο επίπεδο, με άμεση συνέπεια τη συνεχιζόμενη αιματοχυσία αμάχων.

Σύμφωνα με την ανάλυση, ο Ντόναλντ Τραμπ, παρά τις επανειλημμένες διακηρύξεις του ότι είναι ο μόνος ικανός να επιτύχει ιστορικές συμφωνίες, καταγράφει ένα εξαιρετικά φτωχό ιστορικό. Χρησιμοποιώντας όρους του μπέιζμπολ, ο Guardian αναφέρει ότι ο Αμερικανός πρόεδρος βρίσκεται στο «0 στα 3» αναφορικά με τη διαχείριση των κρίσεων, επισημαίνοντας ότι οι ερασιτεχνικοί χειρισμοί των απεσταλμένων του, όπως του Στιβ Γουίτκοφ και του Τζάρεντ Κούσνερ, απέχουν παρασάγγας από τη συγκροτημένη στρατηγική που επεδείκνυαν στο παρελθόν κορυφαίοι διπλωμάτες καριέρας.

Τα τρία μεγάλα διπλωματικά αδιέξοδα

• Ουκρανία: Παρά την προεκλογική υπόσχεση του Τραμπ για τερματισμό των εχθροπραξιών μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο, ο πόλεμος έχει εισέλθει ήδη στον πέμπτο χρόνο του. Η απόφαση της Ουάσιγκτον να περιορίσει την παροχή εξοπλισμών και να ασκήσει πιέσεις στο Κίεβο, υποτιμώντας τη στρατηγική του Κρεμλίνου, οδήγησε σε διπλωματικό τέλμα, με τον πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι να αναζητά πλέον διεξόδους που η Μόσχα εμφανίζεται έτοιμη να απορρίψει.

• Ιράν: Η εκεχειρία που ανακοινώθηκε τον περασμένο Απρίλιο, μετά τις στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ τον Φεβρουάριο, παραβιάζεται σε καθημερινή βάση. Οι βασικοί στόχοι της Ουάσιγκτον δεν επιτεύχθηκαν, τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν ουσιαστικά αποκλεισμένα για τη διεθνή ναυσιπλοΐα και η παγκόσμια οικονομία δέχεται ισχυρούς κραδασμούς, την ώρα που ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, παραμένει στο περιθώριο των εξελίξεων.

• Γάζα και Λίβανος: Οι θριαμβολογίες του περασμένου Οκτωβρίου για τη συμφωνία εκεχειρίας στη Γάζα αποδείχθηκαν βραχύβιες. Το σχέδιο 20 σημείων κατέρρευσε, η ισραηλινή στρατιωτική κατοχή διευρύνεται, ενώ στον νότιο Λίβανο η κατάσταση κλιμακώνεται εκ νέου μετά την απόρριψη της πρόσφατης εκεχειρίας από τη Χεζμπολάχ, η οποία είχε αποκλειστεί από τις συνομιλίες. Οι χειρισμοί αυτοί προκάλεσαν μάλιστα έντονη φραστική αντιπαράθεση μεταξύ του Τραμπ και του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου.

Μια παγκόσμια τάξη χωρίς κανόνες

Ο Guardian υπογραμμίζει ότι το πρόβλημα ξεπερνά το πρόσωπο του Αμερικανού προέδρου και αντανακλά μια ευρύτερη κρίση στη διεθνή σκηνή. Οι ανακωχές καταρρέουν με ζοφερή συχνότητα και σε άλλα μέτωπα, όπως στην Υεμένη, τη Μιανμάρ και το Κονγκό, ενώ στο Σουδάν ο εμφύλιος μαίνεται για τέταρτο έτος χωρίς ούτε μια ανθρωπιστική παύση. Η εποχή των σεβαστών, αμερόληπτων μεσολαβητών και των οργανωμένων διαδικασιών υπό την αιγίδα του ΟΗΕ φαίνεται να έχει παρέλθει, δίνοντας τη θέση της σε ένα χαοτικό περιβάλλον όπου ισχυρά κράτη και μη κρατικοί δρώντες περιφρονούν συστηματικά το διεθνές δίκαιο.

Το βαρύ τίμημα των αμάχων

Η ανάλυση καταλήγει εστιάζοντας στις τραγικές συνέπειες αυτής της διπλωματικής ανικανότητας για τους απλούς πολίτες. Μόνο στον πόλεμο με το Ιράν καταγράφονται τουλάχιστον 3.468 νεκροί και εκατομμύρια εκτοπισμένοι, με τη διεθνή προσοχή να απομακρύνεται από φρικαλεότητες όπως ο πολύνεκρος βομβαρδισμός σχολείου στη Μιναμπ. Παράλληλα, στον Λίβανο, η UNICEF κατέγραψε 77 απώλειες παιδιών μέσα σε μία μόλις εβδομάδα στα τέλη Μαΐου. Όπως τονίζεται χαρακτηριστικά, οι ανθρώπινες αυτές τραγωδίες αποδεικνύουν ότι οι διαπραγματεύσεις δεν αποτελούν πεδίο επικοινωνιακής αυτοπροβολής στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά ζήτημα ζωής και θανάτου που απαιτεί επαγγελματική και υπεύθυνη διπλωματία.