Ανεβαίνει ο δείκτης μεταμοσχεύσεων στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Πατρών: Εξι ασθενείς έλαβαν δώρο ζωής τον Μάρτιο

Η πορεία αυτή διαγράφεται από το εξαιρετικό επιστημονικό προσωπικό που στελεχώνει την ομάδα μεταμοσχεύσεων του ΠΓΝΠ. Μόνο τον περασμένη Μάρτιο πραγματοποιήθηκαν έξι μεταμοσχεύσεις νεφρού. Από αυτές οι πέντε ήταν από πτωματικό δότη και η μία από ζώσα.

Μάλιστα η ζώσα δότρια ήταν μία μητέρα 70 ετών από την Καλαμάτα, η οποία πρόσφερε νεφρικό μόσχευμα στον γιο της 52 ετών, που έπασχε από χρόνια νεφρική νόσο τελικού σταδίου και υποβαλλόταν σε αιμοκάθαρση τα τελευταία χρόνια.

Η ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ

Το παραπάνω έργο ζωής για έξι συνανθρώπους μας, αποτελεί καρπό μίας καλά συντονισμένης ομάδας στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Πατρών. Επικεφαλής αυτής είναι ο επίκουρος καθηγητής χειρουργικής Νικόλαος Καρύδης, η έλευση του οποίου άλλαξε τον μεταμοσχευτικό χάρτη της περιοχής και άνοιξε νέες πρωτοποριακές διαδρομές. Απομένει η πλήρης στήριξή του, ώστε να εδραιωθεί η παραμονή του και να απομακρυνθούν οι σκιές που τον φέρουν να μετακινείται σε νοσοκομείο των Αθηνών.

Το δεύτερο σημαντικό βήμα που έγινε και ενίσχυσε τη χειρουργική ομάδα μεταμοσχεύσεων ήταν η έλευση στο ΠΓΝΠ του επίσης εξειδικευμένου στις μεταμοσχεύσεις επίκουρου καθηγητή Ιωάννη Κωστάκη.

Τους δύο χειρουργούς πλαισίωσαν στις έξι μεταμοσχεύσεις του Μαρτίου από τον αναισθησιολογικό τομέα, η αναπληρώτρια καθηγήτρια Αδαμαντία Αρέθα, ο επιμελητής Α΄ΕΣΥ Περικλής Νικολόπουλος, η επίκουρη επιμελήτρια Στέλλα Αντωνίου, ο επιμελητής Α΄ Γεώργιος Καρπέτας, η επιμελήτρια ΕΣΥ Χρυσαυγή Παπαμιχαήλ και η διευθύντρια ΕΣΥ Ελευθερία Παντελή.

Την περαιτέρω νοσηλεία και φροντίδα των μεταμοσχευθέντων, η πορεία των οποίων εξελίσσεται ομαλά, ανέλαβε μία δεύτερη ισχυρή ομάδα. Κι αυτή είναι το επιστημονικό προσωπικό της Νεφρολογικής Κλινικής, με επικεφαλής τον καθηγητή Νεφρολογίας-Παθολογίας Ευάγγελο Παπαχρήστου και οι γιατροί της Κλινικής: Μάριος Παπασωτηρίου αναπληρωτής καθηγητής, Αδαμαντία Μπρατσιάκου επίκουρη καθηγήτρια, Παντελίτσα Καλλιακμάνη διευθύντρια ΕΣΥ, Λαμπρινή Φύσσα επιμελήτρια Α’ ΕΣΥ και Θεόδωρος Ντρίνιας επιμελητής Α’ ΕΣΥ.

Καθοριστική σε όλο το εγχείρημα ήταν η βοήθεια των νοσηλευτών-συντονιστών μεταμόσχευσης Ασπασίας Κανελλάκη και Ιφιγένειας Σωτηροπούλου.

«Χαίρομαι που βλέπω λήπτες και δότες να είναι πολύ καλύτερα απ’ όταν τους γνώρισα. Κι αυτό είναι ικανοποίηση για μένα. Οταν ήρθα πριν από τρεισήμισι χρόνια αντιμετώπισα μία δυσπιστία για τις μεταμοσχεύσεις από ζώντες δότες. Σήμερα αυτό το αναστρέψαμε. Η δεύτερη αμφισβήτηση αφορούσε τις μεταμοσχεύσεις παγκρέατος. Σήμερα είμαστε το πρώτο κέντρο μεταμοσχεύσεων παγκρέατος. Κι αυτό το πετύχαμε, διότι λειτουργήσαμε όλοι ως μία μεγάλη ομάδα, ΕΟΜ, ΕΚΑΒ, νοσηλευτές χειρουργείου, χειρουργοί, αναισθησιολόγοι, νεφρολόγοι. Για το μέλλον θέλουμε να αναπτυχθούμε περαιτέρω. Και για να γίνει αυτό χρειαζόμαστε χειρουργούς και νοσηλευτικό προσωπικό» είχε επισημάνει ο κ. Καρύδης, στο πλαίσιο εκδήλωσης για την Πανελλήνια Ημέρα Δωρεάς Οργάνων και Μεταμοσχεύσεων που είχαν διοργανώσει τον περασμένο Νοέμβριο οι Μονάδες Εντατικής Θεραπείας Ενηλίκων και Παίδων και το Μεταμοσχευτικό Κέντρο Νεφρού και Παγκρέατος του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Πατρών, με στόχο να περάσει το μήνυμα της δωρεάς οργάνων.

«Το κέντρο μεταμοσχεύσεων έχει τη ρίζα του στο 1997, με πρωτεργάτες τους Ι. Βλαχογιάννη, Δ. Καραβία και τον Α. Τζάκη, που συμμετείχε στις πρώτες μεταμοσχεύσεις. Τελευταία γίνεται μία μεγάλη προσπάθεια και με τη συνδρομή του υπουργείου Υγείας και του ΕΟΜ έχουν γίνει σημαντικά βήματα. Μεταξύ αυτών είναι η τοποθέτηση τοπικών συντονιστών μεταμοσχεύσεων που είναι πολύ βοηθητικοί» είχε αναφέρει ο κ. Παπαχρήστου.

Η ΛΗΠΤΡΙΑ

Στη διάρκεια της εκδήλωσης είχαν μιλήσει δότες και λήπτες, μεταφέροντας τα δυνατά μηνύματα της δωρεάς οργάνων. Ανάμεσα σε αυτούς ήταν η Κατερίνα Βέρρα, η οποία για 17 χρόνια ζούσε με νεφρική ανεπάρκεια, μέχρις ότου οι γονείς της, πρώτα η μητέρα της Χριστίνα και μετά ο πατέρας της Φώτης, της χάρισαν το νεφρό τους. «Η θυσία των γονιών μου ήταν αυτή που μου έδωσε ξανά ζωή. Αισθάνομαι τυχερή, διότι με το πρόβλημα υγείας μου έλαβα τόση αγάπη από τους γονείς μου. Είναι σαν να με γέννησαν δεύτερη φορά. Ποτέ δεν θα ξεχάσω τη θυσία των γονιών μου και τη χαρά στο βλέμμα τους όταν έβλεπαν ότι η υγεία μου εξελισσόταν καλά. Η μεταμόσχευση δεν μου έδωσε μόνο ζωή, αλλά ήταν ευκαιρία να γνωρίσω τι σημαίνει αγάπη δίχως όρους. Τι σημαίνει θυσία. Τι σημαίνει επιστήμη και θαύμα. Για όλα αυτά ευχαριστώ τους γονείς μου, τους γιατρούς, το νοσηλευτικό προσωπικό. Χάρη σε όλους αυτούς έζησα και μπόρεσα να αποκτήσω έναν γιο».