ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Δύο παιδιά, μία αγκαλιά – Μια συγκλονιστική ιστορία υιοθεσίας
Δύο γονείς άνοιξαν την καρδιά και το σπίτι τους σε δύο παιδιά που στερήθηκαν τα πάντα, αποδεικνύοντας πως η αναδοχή είναι ένα μικρό καθημερινό θαύμα ζωής, μια σιωπηλή νίκη της ανθρωπιάς απέναντι στην αναμονή και τη μοναξιά.
Απόγευμα Τρίτης και τα γραφεία της εφημερίδας μας γέμισαν με χαρούμενα πρόσωπα. Επισκέπτες μας, μία οικογένεια. Μία οικογένεια που μας δίδαξε. Μία οικογένεια που έδειξε ότι όταν στην καρδιά σου φωλιάζει η αγάπη μπορείς να προσφέρεις μία ζεστή αγκαλιά σε κάποιον που τη στερείται. Πολύ περισσότερο δε σε ένα παιδί, το οποίο στερήθηκε τη μητρική και πατρική αγκαλιά από τη στιγμή που γεννήθηκε.
Οι φιλοξενούμενοί μας είναι μία ανάδοχη οικογένεια, η οποία πέρασε το κατώφλι της εφημερίδας μας, με αφορμή την αυριανή Παγκόσμια Ημέρα Αναδοχής.
Η συγκλονιστική ιστορία της οικογένειας που φιλοξενούμε σήμερα έχει τη ρίζα της στο 2018, όταν ο Βασίλης Μουλιανίτης, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, και η Ιωάννα Σαμψώνη, υπάλληλος, αποφάσισαν να ξεκινήσουν τη διαδικασία υιοθεσίας ενός παιδιού.
«Δυστυχώς η πρώτη μας αυτή προσπάθεια στο Ιδρυμα ‘’Μητέρα’’ δεν είχε αποτέλεσμα, διότι δεν είχε αλλάξει ακόμα ο νόμος και η διαδικασία ήταν απελπιστικά χρονοβόρα, με έναν αναρίθμητο όγκο χαρτιών. Κι ενώ είχαμε απελπιστεί, βγήκαν τα πρώτα δημοσιεύματα ότι το σύστημα άλλαξε. Και πράγματι, τον Απρίλιο του 2019 εφαρμόστηκε η νέα απλουστευμένη διαδικασία» μας περιγράφει ο κ. Μουλιανίτης, προσθέτοντας:
«Εγώ το αντιλήφθηκα 15 ημέρες μετά, διαβάζοντας ένα ρεπορτάζ ότι μόλις άνοιξε το σύστημα οι αιτήσεις είχαν ξεπεράσει τις 300. Ετσι ξεκινήσαμε κι εμείς. Πήραμε αριθμό πρωτοκόλλου και μαζέψαμε τα χαρτιά. Τότε κάναμε αίτηση μόνο για υιοθεσία, διότι δεν γνωρίζαμε για την αναδοχή. Τον Φεβρουάριο του 2020 έγινε το πρώτο ραντεβού και μπήκαμε στη διαδικασία των σεμιναρίων. Δυστυχώς ξέσπασε ο κορονοϊός και χάσαμε έναν χρόνο. Τον Απρίλιο του 2021 ολοκληρώσαμε τα σεμινάρια κι έτσι γραφτήκαμε στο Εθνικό Μητρώο υποψηφίων αναδόχων και θετών γονέων και περιμέναμε».
Ο χρόνος που περνούσε ήταν μαρτυρικός για τους υποψήφιους γονείς. «Πέρασαν 40 μέρες χωρίς να έχουμε μήνυμα κι αυτό μας στενοχωρούσε. Σε επικοινωνία που είχαμε με άλλους υποψήφιους γονείς πληροφορηθήκαμε για την αναδοχή, την οποία αρχίσαμε να σκεφτόμαστε. Η Ιωάννα από την πρώτη στιγμή είπε πάμε κι εμείς. Εγώ ήμουν σκεπτικός, διότι φοβόμουν μήπως όταν ολοκληρωθεί ο κύκλος της αναδοχής χάναμε τα παιδιά. Διαβάζω όμως την πρόταση κλειδί που λέει ότι υπάρχει και η μακροχρόνια αναδοχή, με σκοπό την υιοθεσία. Ετσι είπα στην Ιωάννα ξεκινάμε».
Τον Ιούλιο του 2021 το ζευγάρι έκανε την αίτηση αναδοχής, τον Νοέμβριο ολοκλήρωσε τα προβλεπόμενα σεμινάρια και μπήκε στη λίστα αναμονής. «Τον Δεκέμβριο ξεκινήσαμε τις συνδέσεις. Τη διαδικασία δηλαδή που μας προτείνουν κάποιο παιδί. Στην τρίτη σύνδεση που έγινε, ημέρα Τετάρτη πρωί, βρήκαμε το παιδί μας. Μετά ακολούθησαν δύο ραντεβού με το επιστημονικό προσωπικό του ιδρύματος και αρχές Μαΐου του 2022 γνωρίσαμε την Κατερίνα».
Στο ερώτημά μας πώς αισθάνθηκαν μόλις την αντίκρισαν, ο Βασίλης βουρκώνει και σηκώνεται από την καρέκλα του. Η Ιωάννα κι αυτή με γεμάτα μάτια με δάκρυα, μας περιγράφει: «Ο Βασίλης με την πρώτη ματιά δέθηκε με αυτό το παιδί. Εγώ ήμουν λίγο πιο συγκρατημένη. Την είδαμε από το παράθυρο. Την έφερε η βρεφοκόμος κοντά στο τζάμι. Ηταν εννέα μηνών, δεν αντιδρούσε, ήταν αρρωστούλα την περίοδο εκείνη. Ξεκινήσαμε την προσαρμογή, η οποία διαρκεί δύο εβδομάδες. Πηγαίναμε κάθε μέρα από τις 10π.μ. έως τις 2μ.μ. Οταν πέρασαν οι εβδομάδες αυτές υπογράψαμε το συμβόλαιο αναδοχής και την πήραμε στο σπίτι μας».
Φαίνεται όμως ότι η αγκαλιά του Βασίλη και της Ιωάννας είχε ένα κενό. Χωρούσε ένα ακόμα παιδί. Αυτή ήταν η βαθιά τους επιθυμία, αλλά δεν πίστευαν ότι θα είναι τόσο τυχεροί.
Το θαύμα όμως έγινε ένα πρωινό του Δεκεμβρίου και έξι μήνες μετά την αναδοχή της Κατερίνας. «Μας τηλεφώνησε η κοινωνική λειτουργός από το ‘’Μητέρα’’ και μου είπε ‘’έχουμε μία εξέλιξη’’. Δεν σας κρύβω ότι εκείνη τη στιγμή πάγωσα, διότι φοβήθηκα κάτι αρνητικό. Αμέσως όμως μου είπε ‘’έχουμε μωρό και είναι αδελφάκι της Κατερίνας. Δεν χρειάστηκε να το σκεφτούμε κι έτσι στις 2 Ιανουαρίου είδαμε το μωρό που ήταν 3,5 μηνών. Εχουν 13 μήνες διαφορά τα δύο παιδιά μεταξύ τους».
Την εξιστόρηση μας τη διακόπτουν τα χαρούμενα ξεφωνητά της 5χρονης σήμερα Κατερίνας και της 4χρονης Ελένης για να προσέξουμε τις χαρούμενες ζωγραφιές τους με καράβια, λαμπερούς ήλιους, σπιτάκια, τη μαμά και τον μπαμπά.
«Εχουν φοβερό δέσιμο μεταξύ τους. Εκεί που παίζουν, σταματούν και αγκαλιάζονται» μας λέει η Ιωάννα, η οποία προσθέτει «όλοι μας λένε ότι είναι τυχερά τα δύο αυτά παιδιά που έχουν εμάς. Εγώ τους απαντώ ότι εμείς είμαστε οι τυχεροί που τα έχουμε. Ολοι τα αγάπησαν αυτά τα παιδιά, συγγενείς, φίλοι και γνωστοί».
Και οι δύο συνιστούν την αναδοχή, υπογραμμίζοντας ότι είναι μία πολύ απλή διαδικασία. Παράλληλα υπάρχει μεγάλη στήριξη από το κράτος. Κατά προτεραιότητα τα ανάδοχα παιδιά εγγράφονται στους δημοτικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς. Το επίδομα της αναδοχής είναι 525 ευρώ ανά παιδί μηνιαίως και επίσης προβλέπονται όλες οι άδειες μητρότητας.
Οταν τους ρωτήσαμε πώς αισθάνονται σήμερα μετά από πέντε χρόνια που έχουν εντάξει στη ζωή τους τα παιδιά αυτά, σχεδόν με μια φωνή μάς απάντησαν: «Ευτυχία. Γι’ αυτό το συνιστούμε σε νέα ζευγάρια και έχουμε βοηθήσει πολλά, εξηγώντας τα διαδικαστικά κ.ά., να γίνουν ανάδοχοι γονείς. Το Ιδρυμα ‘’Μητέρα’’ δε είναι για εμάς ένας χώρος που μας γεμίζει με όμορφες αναμνήσεις. Ολοι οι άνθρωποι του ιδρύματος, η κοινωνική λειτουργός, η ψυχολόγος είναι εκπληκτικοί και δίνουν μάχη καθημερινά, διότι ο αριθμός τους είναι μικρός μπροστά στις ανάγκες που υπάρχουν. Οταν πηγαίνουμε στην Αθήνα πάντα περνάμε από εκεί. Τους ευχαριστούμε».
Στόχος να μη μεγαλώσει κανένα παιδί σε ίδρυμα
Καθοριστικό ρόλο στο να δημιουργηθεί αυτή η οικογένεια έπαιξε το Παράρτημα Προστασίας Παιδιού και Νέων Αχαΐας Σκαγιοπούλειο, καθώς ήταν ο χώρος στον οποίο έκανε τη σχετική αίτηση το ζευγάρι. Η κοινωνική λειτουργός του ιδρύματος, Κλαίρη Τζιομάκη, εποπτεύει τη διαδικασία της αναδοχής και συνεργάζεται με το ίδρυμα «Μητέρα».
«Η ένταξη των παιδιών σε ένα νέο οικογενειακό περιβάλλον ή η επιστροφή τους στη φυσική οικογένεια, αποτελεί τον μόνο ασφαλή δρόμο για την ολιστική υποστήριξη και την ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους, γεγονός που υλοποιείται μέσα από την ενίσχυση του θεσμού της υιοθεσίας, αναδοχής ή της ενίσχυσης της επιστροφής στη φυσική οικογένεια. Στο πλαίσιο αυτό, υπαρχει συνεργασία μεταξύ του παραρτήματος και της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, η οποία είναι αρμόδια για τις υιοθεσίες και αναδοχές και κάνει εξαιρετική εργασία, προκειμένου μέσω του πληροφοριακού συστήματος www.anynet.gr να φέρουν νέες διαφανείς και ισότιμες διαδικασίες για τα παιδιά που διαβιούν σε καθεστώς προστασίας, καθώς και για όλους τους πολίτες που επιθυμούν να γίνουν θετοί ή ανάδοχοι γονείς. Ολα είναι ξεκάθαρα μέσω του Εθνικού Μητρώου που διατηρείται» μας εξηγεί η κ. Τζιομάκη.
Η ίδια, περιγράφοντας τη διαδικασία, σημειώνει: «Ολα τα ζευγάρια μπαίνουν στο Εθνικό Μητρώο και σε μία ηλεκτρονική πλατφόρμα και αντίστοιχα τα παιδιά που είναι προς αναδοχή και υιοθεσία. Κανείς δεν γνωρίζει ποιοι είναι οι υποψήφιοι γονείς και ποιο το υποψήφιο παιδί προς αναδοχή και υιοθεσία. Οι συνδέσεις γίνονται ανάλογα με τον χρόνο αίτησης που έχει κάνει ο καθένας. Ο δικός μας ρόλος ξεκινάει πριν την αναδοχή ή υιοθεσία και συνεχίζεται και με το να παρακολουθούμε την προσαρμογή και τη λειτουργία της οικογένειας, πάντα προς όφελος του παιδιού».
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
