Απόρρητη Γραμμή: Οι δικηγόροι και το «κλωτσοσκούφι» τους. Ποιος θα ελέγξει τις αναθέσεις της 6ης ΥΠΕ;

Ο Γιώργος Αναστασόπουλος σχολιάζει στην «Απόρρητη Γραμμή» τη θεατή και αθέατη επικαιρότητα. Σχόλια, παραπολιτικά και ειδήσεις μέσα από την έμπειρη ματιά του

Απόρρητη Γραμμή: Οι δικηγόροι και το «κλωτσοσκούφι» τους. Ποιος θα ελέγξει τις αναθέσεις της 6ης ΥΠΕ;

Με χθεσινή διευκρινιστική ανακοίνωσή του, ο Δικηγορικός Σύλλογος της Πάτρας επιχειρεί να ανασκευάσει τις εντυπώσεις που προκάλεσε η προηγούμενη τοποθέτησή του σχετικά με το πολύκροτο θέμα των απευθείας αναθέσεων νομικών υποθέσεων από την 6η ΥΠΕ και άλλους δημόσιους φορείς σε συγκεκριμένους δικηγόρους.

Μια υπόθεση που έχει προκαλέσει εύλογα ερωτήματα για τα κριτήρια επιλογής των δικηγόρων, τη συχνότητα των αναθέσεων και το ύψος των αμοιβών τους.

Με τη χθεσινή ανακοίνωση-ανακυβίστηση, τονίζεται ότι το ΔΣ αποφάσισε στις 13 Νοεμβρίου να διαβιβασθεί από τον πρόεδρό του στον πρόεδρο του Πειθαρχικού Συμβουλίου αίτηση συναδέλφων, χωρίς η απόφαση να κατονομάζει κανέναν δικηγόρο και να του αποδίδει συγκεκριμένη πράξη.

Ακολούθως υποστηρίζεται ότι «η διαβίβαση δεν αποτελεί παραπομπή δικηγόρων στο Πειθαρχικό Συμβούλιο, δεν συνιστά άσκηση πειθαρχικής δίωξης και δεν παρέχει κρίση ότι τελέσθηκε πειθαρχικό παράπτωμα. Αν η αίτηση τεθεί στο αρχείο ή αν παραγγελθεί προκαταρκτική εξέταση, το αποφασίζει ο πρόεδρος του Πειθαρχικού Συμβουλίου».

Το νεότερο, εν τέλει, της διευκρίνισης είναι ότι η πλειοψηφία του ΔΣ εμφανίζεται να επιδιώκει να νίψει τας χείρας της, σπεύδοντας να ξεκαθαρίσει πως δεν καθιστά εγκαλούμενα συγκεκριμένα μέλη του Συλλόγου.

Γιατί χρειάστηκε, όμως, αυτή η δεύτερη ανακοίνωση; Τι ακριβώς μεσολάβησε και κρίθηκε αναγκαίο να αποσαφηνιστεί εκ των υστέρων το περιεχόμενο μιας απόφασης που είχε ήδη δημοσιοποιηθεί;

Απόρρητη Γραμμή: Οι δικηγόροι και το «κλωτσοσκούφι» τους. Ποιος θα ελέγξει τις αναθέσεις της 6ης ΥΠΕ;

Ουδείς φυσικά υποστήριξε ότι έχει απολεσθεί το τεκμήριο της αθωότητας από τους δικηγόρους που έχουν αναλάβει υποθέσεις της 6ης ΥΠΕ και άλλων φορέων του Δημοσίου.

Ουδείς, ωστόσο, μπορεί να παραβλέπει την ουσία της υπόθεσης, εγκλωβίζοντας τη δημόσια συζήτηση σε μια αντιπαράθεση περί διατυπώσεων.

Δηλαδή, αυτός ο πρόεδρος του Πειθαρχικού ποιον θα καλέσει, εφόσον αποφασίσει τη διερεύνηση της υπόθεσης, για να διακριβώσει την αλήθεια ή μη των δημοσιευμάτων για τις υψηλές αμοιβές και τις επαναλαμβανόμενες αναθέσεις, αν όχι τους αρμόδιους εκπροσώπους των δημόσιων φορέων και τα μέλη του Δικηγορικού Συλλόγου που χειρίστηκαν τις συγκεκριμένες υποθέσεις;

Υπ’ αυτή την έννοια, είναι προφανές ότι η διαβίβαση της υπόθεσης στο αρμόδιο πειθαρχικό όργανο μπορεί να οδηγήσει, εφόσον κριθεί αναγκαίο, και στην εξέταση του ρόλου των προσώπων που εμπλέκονται στις επίμαχες αναθέσεις.

Αυτό, βεβαίως, δεν ισοδυναμεί με άσκηση πειθαρχικής δίωξης ούτε προδικάζει την ύπαρξη παραπτώματος.
Συνεπώς, η δεύτερη ανακοίνωση του Συλλόγου, ανεξαρτήτως της νομικής ακρίβειας των διευκρινίσεών της, δημιουργεί την εντύπωση μιας προσπάθειας να περιοριστεί ο αντίκτυπος της πρώτης.

Το πιο σοβαρό, βέβαια, στη στάση του ΔΣ δεν αφορά την αμφιλεγόμενη πρωτοβουλία του να διαβιβάσει την υπόθεση στο Πειθαρχικό, αλλά μια τρανταχτή παράλειψή του.

Μια παράλειψη που, εάν αποκατασταθεί, θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για ουσιαστική και ανεξάρτητη διερεύνηση του συνόλου των επίμαχων αναθέσεων και των συνθηκών υπό τις οποίες πραγματοποιήθηκαν.

ΠΗΡΕ ΤΟΝ ΛΑΘΟΣ ΔΡΟΜΟ

Η παράλειψη επισημαίνεται από τον έγκριτο δικηγόρο Θόδωρο Χρονόπουλο: «Αυτό που γνωρίζω εγώ είναι ότι αλλεπάλληλα δημοσιεύματα δεν έχουν διαψευστεί, άρα βρισκόμαστε μπροστά σε πραγματικά περιστατικά.

Απόρρητη Γραμμή: Οι δικηγόροι και το «κλωτσοσκούφι» τους. Ποιος θα ελέγξει τις αναθέσεις της 6ης ΥΠΕ;

Ατυχώς ο σύλλογός μας ακολουθεί έναν λάθος δρόμο από την ώρα που έλαβε μια προπετή απόφαση.

Βρισκόμαστε μπροστά σ’ ένα “σύστημα” το οποίο προκύπτει ότι δεν έχει τηρήσει τις αρχές της νομιμότητας, της φανερής δράσης της διοίκησης και της χρηστής διαχείρισης, που προστατεύονται από το Σύνταγμα.

Η παραπομπή, λοιπόν, στο Πειθαρχικό έχει παρελκυστική και ανούσια σημασία. Αντιθέτως, πρέπει ο φορέας μας να υποβάλει άμεσα αίτημα στην Εθνική Αρχή Διαφάνειας. Οι ελεγκτές της Δημόσιας Διοίκησης έχουν την εμπειρία να ερευνήσουν και να συντάξουν ένα ασφαλές πόρισμα για το αν έχει τελεστεί ή όχι το αδίκημα της απιστίας. Πρέπει, δηλαδή, πρώτα η Εθνική Επιτροπή Διαφάνειας να κάνει τις διαπιστώσεις της και ακολούθως να πράξει αναλόγως το Εφετείο, αφού θα έχει ενημερωθεί αν έχουν βεβαιωθεί ή όχι πειθαρχικά παραπτώματα».

Παράλληλα, ο κ. Χρονόπουλος αναφέρεται και στην ποινική διάσταση που θα μπορούσε να αποκτήσει η υπόθεση, εφόσον προκύψουν σχετικά στοιχεία.

«Κοιτάξτε, οι εισαγγελικές αρχές συνήθως παρεμβαίνουν όταν έχουν μια βεβαιότητα ότι διαπράχθηκαν αδικήματα. Αν είχαν μια έκθεση στη διάθεσή τους π.χ. από την Εθνική Αρχή Διαφάνειας, όπως προανέφερα, θα ήταν εύκολο να αναλάβουν σχετικές πρωτοβουλίες. Βέβαια, δεν είμαι αντίθετος και τώρα να προχωρήσουν σε διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης, διότι στη συγκεκριμένη υπόθεση είναι βέβαιο ότι έχει “ερεθιστεί” το περί δικαίου αίσθημα».

ΑΜΕΤΟΧΟΣ Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ

Η δημόσια συζήτηση για τις αναθέσεις νομικών υποθέσεων έχει φέρει στο επίκεντρο της κριτικής και τον διοικητή της 6ης ΥΠΕ, Ηλία Θεοδωρόπουλο.

Απόρρητη Γραμμή: Οι δικηγόροι και το «κλωτσοσκούφι» τους. Ποιος θα ελέγξει τις αναθέσεις της 6ης ΥΠΕ;

Το ζητούμενο δεν είναι να δημιουργούνται εντυπώσεις, αλλά να δίνονται συγκεκριμένες απαντήσεις για τη διαχείριση δημόσιου χρήματος.

Στις δημόσιες τοποθετήσεις του, ο κ. Θεοδωρόπουλος έχει εστιάσει, μεταξύ άλλων, στην αμοιβή των 18.600 ευρώ με ΦΠΑ γνωστού καθηγητή και καταξιωμένου ποινικολόγου, ο οποίος χειρίζεται μια πράγματι σοβαρή υπόθεση της 6ης ΥΠΕ.

Ωστόσο, το ζήτημα δεν εξαντλείται στη συγκεκριμένη ανάθεση. Η ουσία βρίσκεται στο συνολικό πλαίσιο επιλογής εξωτερικών δικηγόρων, στη συχνότητα με την οποία ανατίθενται υποθέσεις στα ίδια πρόσωπα, στο κόστος των υπηρεσιών και στην αιτιολόγηση των σχετικών αποφάσεων.

Σχολιάσαμε και πράγματι και θέσαμε ερωτηματικά για το ύψος της συγκεκριμένης αμοιβής. Ομως, όχι διότι ένας έγκριτος δικηγόρος δεν αξίζει να αμείβεται με μεγάλα ποσά.

Υπάρχουν και αμοιβές που υπερβαίνουν κατά πολύ το ανωτέρω ποσό. Οπως υπάρχουν και αμοιβές με ποσοστά, ύψους εκατοντάδων χιλιάδων ή και εκατομμυρίων ευρώ.

Συνεπώς, ο ψόγος δεν αφορά έναν ιδιώτη επιστήμονα ή οποιονδήποτε επαγγελματία, ο οποίος μπορεί να αμείβεται νόμιμα με μεγάλα χρηματικά ποσά.

Αντιθέτως, τα ερωτήματα αφορούν τον εντολέα όταν αυτός εκπροσωπεί το Δημόσιο.

Και στην προκειμένη περίπτωση αφορά τη διοίκηση της 6ης ΥΠΕ και τον κ. Θεοδωρόπουλο, από τους οποίους αναμένονται σαφείς και τεκμηριωμένες απαντήσεις για τα κριτήρια των αναθέσεων και τον προσδιορισμό των σχετικών αμοιβών.

Διότι άλλο πράγμα είναι η ελεύθερη συμφωνία μιας αμοιβής μεταξύ ιδιωτών και άλλο η διάθεση δημόσιων πόρων, για την οποία απαιτείται τήρηση του εφαρμοστέου θεσμικού πλαισίου και επαρκής αιτιολόγηση των αποφάσεων.

Το κρίσιμο ερώτημα, επομένως, δεν είναι αν ένας καταξιωμένος ποινικολόγος δικαιούται να αμείβεται με 18.600 ευρώ.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι με ποια κριτήρια επιλέγονται οι δικηγόροι, πώς καθορίζονται οι αμοιβές τους και κατά πόσον οι σχετικές αποφάσεις τεκμηριώνονται επαρκώς.

Σε αυτά τα ερωτήματα οφείλει να επικεντρωθεί η δημόσια συζήτηση.

Και σε αυτά πρέπει να δοθούν απαντήσεις. Οχι με γενικόλογες διαβεβαιώσεις, αλλά με στοιχεία, αποφάσεις και συγκεκριμένες αιτιολογήσεις.

Διότι όταν πρόκειται για δημόσιο χρήμα, η διαφάνεια δεν είναι παραχώρηση της διοίκησης. Είναι υποχρέωσή της.

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Από το Δίκτυο