Απόρρητη Γραμμή: Το πιο ακριβό ρουσφέτι με τις αποσπάσεις και οι «ανεξάρτητοι» με τον καθρέφτη τους
Ο Γιώργος Αναστασόπουλος σχολιάζει στην «Απόρρητη Γραμμή» τη θεατή και αθέατη επικαιρότητα. Σχόλια, παραπολιτικά και ειδήσεις μέσα από την έμπειρη ματιά του
Η μέχρι πρότινος τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη της Νέας Δημοκρατίας, Ιωάννα Γκελεστάθη, έδειξε να κατέχει το θέμα που θα μπορούσε να τιτλοφορείται «Το πιο ακριβό ρουσφέτι των τελευταίων χρόνων».
Αρκετές φορές, πιο πρόσφατη αυτή του περασμένου Σαββάτου, η «Π» ανέδειξε την υποστελέχωση των Αστυνομικών Διευθύνσεων της Αχαΐας και της Δυτικής Ελλάδας, επειδή πολλές δεκάδες ένστολοι αποσπώνται στην Αθήνα ή σε τουριστικά νησιά, αεροδρόμια και λιμάνια της χώρας.
Ως εκ τούτου, εξαιτίας της έλλειψης προσωπικού, αδυνατεί το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη να στελεχώσει κρίσιμες και νευραλγικές υπηρεσίες για να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά το σύγχρονο και πολυπλόκαμο έγκλημα.
Εξαίρεση αποτέλεσε την περασμένη εβδομάδα η Κρήτη, όπου ιδρύθηκε και εγκαινιάστηκε από τον υπουργό Μιχάλη Χρυσοχοΐδη παράρτημα του ελληνικού FBI για ευνόητους λόγους.
Η κυρία Γκελεστάθη, έχοντας γνώση εκ των έσω, ήταν ιδιαίτερα αποκαλυπτική σε δημόσια παρέμβασή της. Ανέφερε χαρακτηριστικά ότι μόνο στην Αθήνα έχουν αποσπαστεί 800 ένστολοι από άλλες Αστυνομικές Διευθύνσεις της χώρας, που ο καθένας κοστίζει 4.000 ευρώ κάθε μήνα πέραν του μισθού του.
Και όντως, πρόκειται για ένα ποσό που περιλαμβάνει την εκτός έδρας αμοιβή, τη διαμονή, τη διατροφή, τα έξοδα μετακίνησης κ.ο.κ.
Με βάση τα ανωτέρω, η κυρία Γκελεστάθη έκανε τον εξής συλλογισμό: Οι εν λόγω 800 ένστολοι επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό με 3,2 εκατομμύρια ευρώ τον μήνα ή 40 εκατομμύρια τον χρόνο.
Είναι πράγματι ορθός ο υπολογισμός της πρώην τομεάρχη της Νέας Δημοκρατίας.
Και υπ’ όψιν, αφορά μόνο την Αθήνα. Το κόστος σίγουρα είναι υπερδιπλάσιο ετησίως, διότι εκατοντάδες αποσπάσεις αφορούν και όλες τις άλλες αστυνομικές διευθύνσεις της χώρας. Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι μόνο η Αχαΐα έχει δανείσει φέτος 160 ένστολους σε τουριστικά νησιά, αεροδρόμια και λιμάνια (Κρήτη, Ρόδος, Κως, Ζάκυνθος και αλλού).
Το ίδιο συμβαίνει σε όλη τη χώρα. Πρόκειται δηλαδή για μια καλοστημένη φάμπρικα που σαν κύριο χαρακτηριστικό της έχει τη σπατάλη δημοσίου χρήματος. Ομως σωπαίνουν οι πάντες μπροστά σε αυτό το νοσηρό φαινόμενο.
Οι ανώτεροι αξιωματικοί διότι σκέφτονται τις προαγωγές τους, οι βουλευτές διότι έχουν ένα διαθέσιμο ρουσφέτι στη φαρέτρα τους, και οι ενώσεις των αστυνομικών υπαλλήλων επειδή υπερδιπλασιάζεται ο μισθός χιλιάδων μελών τους με τη «χρυσοφόρο» μέθοδο των αποσπάσεων.
Οσο για τα κόμματα της αντιπολίτευσης, αυτά μάλλον δεν έχουν αντιληφθεί το όργιο της κατασπατάλησης των δημοσίων πόρων που παρατηρείται κάτω από τη μύτη τους.
Και όμως, αφού λεφτά υπάρχουν, θα μπορούσαν κάλλιστα να αξιοποιηθούν με ορθολογικό τρόπο, από τη στιγμή που είναι αντικειμενικά υπαρκτές οι εμφανείς ελλείψεις της ΕΛΑΣ.
Αντί κάθε χρόνο να δαπανώνται εκατό και πλέον εκατομμύρια ευρώ για ρουσφετολογικές αποσπάσεις -οι οποίες συν τοις άλλοις διασαλεύουν τη λειτουργία των κατά τόπους αστυνομικών υπηρεσιών, διότι οι αποσπασμένοι ένστολοι δεν γνωρίζουν την ανθρωπογεωγραφία της παραβατικότητας και της εγκληματικότητας- θα ήταν προτιμότερο να προχωρήσει η Πολιτεία σε προσλήψεις.
Με 100 εκατομμύρια διαθέσιμα ετησίως μπορούν να γίνουν 5.000 προσλήψεις. Πρόκειται για σημαντικό αριθμό ενστόλων, οι οποίοι θα καλύψουν πολλές ανάγκες της ΕΛΑΣ και θα συμβάλουν και στην ίδρυση νευραλγικών υπηρεσιών, όπως π.χ. παραρτήματα του ελληνικού FBI, που τόσο αναγκαίες είναι πλέον και στις τοπικές κοινωνίες, όπου η έντονη εγκληματικότητα προκαλεί διάχυτη ανασφάλεια.
Μπορεί όμως ο τόπος να απαλλαγεί από το καταραμένο ρουσφέτι;
Οι «ανεξάρτητοι» και ο καθρέφτης τους
Γνώριζα τι σημαίνει το επίθετο «ανεξάρτητος». Επειδή όμως στην κοινωνία και την εποχή που ζούμε έρχονται τα πάνω κάτω, υπέθεσα μήπως έχει αλλάξει η έννοια του επιθέτου και ζήτησα τη βοήθεια του κοινού, αλλά και του Μπαμπινιώτη.
Και όχι, τίποτα δεν έχει αλλάξει. Την ίδια ερμηνεία έχει από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι τις μέρες μας.
Το επίθετο λοιπόν «ανεξάρτητος» σημαίνει κάποιος ή κάτι που δεν εξαρτάται από κάποιον ή κάτι άλλο. Επιπροσθέτως, είναι αυτός ο οποίος κατά γενική έννοια δρα ή υπάρχει μόνος του, χωρίς να ελέγχεται ή να καθοδηγείται από άλλους. Μάλιστα, ως παράδειγμα φέρεται ο οικονομικά ανεξάρτητος, αυτός ας πούμε που δεν παίρνει χρήματα από τους γονείς του, από φίλους, από κουμπάρους, από δημόσιους, κυβερνητικούς, κομματικούς και συνδικαλιστικούς παράγοντες.
Στην Πάτρα και την Αχαΐα υπάρχουν φορείς των οποίων οι διοικήσεις στελεχώνονται από ανεξάρτητους συμβούλους. Σε έναν μάλιστα ισχυρίζονται ότι συντρέχουν προϋποθέσεις να καταστούν πλειοψηφία.
Εχουν μιμηθεί τους 50 και πλέον βουλευτές, οι οποίοι αντί να δώσουν τις έδρες στα κόμματα με τα οποία εξελέγησαν, τις κρατάνε για πάρτη τους, λέγοντας ότι θέλουν να σώσουν τον λαό.
Οπως και οι «ανεξάρτητοι» της ιστορίας μας, με τη διαφορά ότι αυτοί επιδιώκουν τη δική τους σωτηρία.
Με άλλα λόγια, πρόκειται για τον φορέα του οποίου τα ανεξάρτητα μέλη, πέραν πάσης υποψίας, είναι υπεράνω χρημάτων ή διευκολύνσεων, γι’ αυτό και έχουν επιλέξει τον δρόμο της ανεξαρτησίας.
Και μετά, αυτοί που ονειρεύονται, αυτοί που στον ύπνο τους νιώθουν υπερήφανοι για την ανεξαρτησία τους, ξυπνάνε, νίβονται και κοιτάζονται στον καθρέφτη. Ομως αυτό που βλέπουν, αν γίνουν ειλικρινείς με τον εαυτό τους έστω και για λίγα δευτερόλεπτα, δεν θα μας το πουν ποτέ.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
