«Ασπίδα του Αχιλλέα»: Τι έρχεται τον Σεπτέμβριο – Η Ελλάδα χτίζει πολυεπίπεδη άμυνα με drones, anti-drones και PULS

Σε νέα εποχή εισέρχεται ο σχεδιασμός των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων για την αντιμετώπιση των σύγχρονων απειλών, με τα μη επανδρωμένα αεροχήματα και τα συστήματα anti-drones να αποτελούν πλέον βασικό πυλώνα της αμυντικής στρατηγικής.

Η άφιξη των γαλλικών UAV Patroller, που αναμένεται στα τέλη Σεπτεμβρίου, σηματοδοτεί ένα ακόμη βήμα στην ανάπτυξη της λεγόμενης «Ασπίδας του Αχιλλέα», η οποία σχεδιάζεται ως ένα πολυεπίπεδο πλέγμα επιτήρησης και προστασίας.

Ήδη έχουν δημιουργηθεί οι πρώτες γραμμές παραγωγής drones «Κατηγορίας 1» σε ελληνικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις, ενώ οι Ένοπλες Δυνάμεις έχουν ενισχυθεί και με τα αμερικανικής σχεδίασης V-BAT.

Τα Patroller συμπληρώνουν το πλέγμα επιτήρησης

Σύμφωνα με τον σχεδιασμό, δύο συστήματα Patroller, συνολικά τέσσερα αεροσκάφη, αναμένεται να ενταχθούν στο δυναμικό του Ελληνικού Στρατού.

Πρόκειται για UAV «Κατηγορίας 3», τα οποία μπορούν να πραγματοποιούν αποστολές Πληροφοριών, Επιτήρησης και Αναγνώρισης (ISR), παρέχοντας εικόνα σε μεγάλη έκταση και για πολλές ώρες.

Το Patroller διαθέτει άνοιγμα πτερύγων 18 μέτρα, μέγιστο βάρος απογείωσης 1.050 κιλά και δυνατότητα μεταφοράς ωφέλιμου φορτίου έως 250 κιλά. Η αυτονομία του φτάνει τις 15 ώρες, ενώ μπορεί να επιχειρεί σε ύψος έως και 16.000 πόδια.

Η εμβέλειά του φτάνει περίπου τα 180-200 χιλιόμετρα με σύνδεση οπτικής επαφής, ενώ με δορυφορική ζεύξη μπορεί να φτάσει έως και τα 1.000 χιλιόμετρα.

Το σύστημα μπορεί να αξιοποιηθεί σε αποστολές επιτήρησης χερσαίων και θαλάσσιων περιοχών, συλλογής πληροφοριών και υποστήριξης επιχειρήσεων.

Από τα V-BAT στα Heron

Τα Patroller δεν θα λειτουργήσουν μεμονωμένα. Ο σχεδιασμός προβλέπει τη συνδυασμένη αξιοποίησή τους με τα υπόλοιπα UAV των Ενόπλων Δυνάμεων.

Στο ίδιο πλέγμα εντάσσονται τα V-BAT «Κατηγορίας 2», καθώς και τα Heron «Κατηγορίας 3». Παράλληλα, έχει δοθεί το πράσινο φως για την απόκτηση επιπλέον V-BAT.

Στόχος είναι η δημιουργία μιας συνεχούς εικόνας επιτήρησης, με διαφορετικού τύπου UAV να αναλαμβάνουν αποστολές ανάλογα με την περιοχή, το απαιτούμενο ύψος πτήσης, την αυτονομία και τους αισθητήρες που διαθέτουν.

Ιδιαίτερη σημασία έχουν τα συστήματα αισθητήρων του Patroller. Ανάλογα με τη διαμόρφωση, μπορεί να εξοπλιστεί με ηλεκτροοπτικά συστήματα, αισθητήρες για την υποκλοπή και ανάλυση ραδιοεκπομπών, αλλά και ραντάρ συνθετικού διαφράγματος (SAR), το οποίο μπορεί να παράγει εικόνα εδάφους υψηλής ανάλυσης ανεξάρτητα από τις συνθήκες φωτισμού και, σε μεγάλο βαθμό, από τις καιρικές συνθήκες.

«Τα drones είναι πλέον σαν τις σφαίρες»

Παράλληλα με την απόκτηση μεγαλύτερων UAV, το υπουργείο Εθνικής Άμυνας δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη μαζική παραγωγή μικρών και οικονομικότερων drones.

Κατά την παρουσίαση της νέας παραγωγικής εγκατάστασης στη Μαλακάσα, ο Νίκος Δένδιας είχε χαρακτηρίσει τα drones «Κατηγορίας 1» και ειδικότερα τα FPV ως αναλώσιμο επιχειρησιακό υλικό, αντίστοιχο με τη λογική της σφαίρας.

Η φιλοσοφία αυτή έχει ενισχυθεί από τα διδάγματα των πολέμων στο Ναγκόρνο Καραμπάχ και στην Ουκρανία, όπου η μαζική χρήση μη επανδρωμένων συστημάτων έχει αλλάξει σημαντικά τον τρόπο διεξαγωγής των επιχειρήσεων.

Στους σχεδιασμούς περιλαμβάνεται, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, και η ανάπτυξη ελληνικών οπλισμένων drones.

Οι στόχοι παραγωγής

Το Πεντάγωνο έχει θέσει ιδιαίτερα υψηλούς στόχους για την εγχώρια παραγωγή.

Συγκεκριμένα, επιδιώκεται:

• η ετήσια παραγωγή drones «Κλάσης Ι» να αυξηθεί τουλάχιστον στα 10.000, από περίπου 4.000 σήμερα,
• η παραγωγή τουλάχιστον 300 drones Κλάσης ΙΙ ετησίως,
• η παραγωγή 300 επίγειων οχημάτων,
• καθώς και 300 συστημάτων anti-drone κάθε χρόνο.

Παράλληλα, αναπτύσσονται δυνατότητες έρευνας και ανάπτυξης για μη επανδρωμένα σκάφη επιφανείας και υποβρύχια οχήματα.

Στο κάδρο και τα PULS

Η νέα φιλοσοφία δεν περιορίζεται στην επιτήρηση και την αντιμετώπιση drones. Το Πεντάγωνο επιχειρεί να συνδυάσει τα μη επανδρωμένα συστήματα με ισχυρές δυνατότητες προσβολής στόχων σε μεγάλο βάθος.

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται η απόκτηση των ισραηλινών συστημάτων πολλαπλών εκτοξευτών PULS (Precise & Universal Launching System).

Ο σχεδιασμός προβλέπει 36 οχήματα εκτοξευτών, έξι οχήματα κέντρων διεύθυνσης πυρός πυροβολαρχίας, δύο οχήματα κέντρων διεύθυνσης πυρός μοίρας και 36 οχήματα μεταφοράς πυρομαχικών.

Το πακέτο περιλαμβάνει επίσης:

• 288 πυραύλους Accular με εμβέλεια περίπου 35 χιλιομέτρων,
• 320 πυραύλους EXTRA με εμβέλεια περίπου 150 χιλιομέτρων,
• 120 πυραύλους Predator Hawk με εμβέλεια έως 300 χιλιομέτρων,
• 108 περιφερόμενα πυρομαχικά SkyStriker με εμβέλεια άνω των 100 χιλιομέτρων,
• καθώς και 324 εκπαιδευτικούς πυραύλους.

Η παραλαβή των συστημάτων αναμένεται, σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, σε περίπου 18 μήνες.

Πέντε επίπεδα για την «Ασπίδα του Αχιλλέα»

Ο συνολικός σχεδιασμός φιλοδοξεί να δημιουργήσει μέσα στους επόμενους μήνες ένα πολυεπίπεδο σύστημα άμυνας, στο οποίο θα συνδυάζονται μικρά FPV drones, μεγαλύτερα UAV, anti-drone συστήματα, κλασικά συστήματα αεράμυνας και όπλα μεγάλου βεληνεκούς.

Στο θαλάσσιο σκέλος προστίθενται και τα τέσσερα μη επανδρωμένα ελικόπτερα Schiebel Camcopter S-100 του Πολεμικού Ναυτικού. Το συγκεκριμένο σύστημα μπορεί να επιχειρεί και από πολεμικά πλοία και αναμένεται να αξιοποιηθεί στις φρεγάτες FDI.

Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι αυτή ενός δικτύου στο οποίο τα διαφορετικά μέσα θα λειτουργούν συμπληρωματικά: άλλα θα εντοπίζουν την απειλή, άλλα θα μεταδίδουν την εικόνα στα κέντρα επιχειρήσεων και άλλα θα αναλαμβάνουν την εξουδετέρωσή της.

Στόχος του Πενταγώνου είναι η «Ασπίδα του Αχιλλέα» να έχει αποκτήσει την πλήρη επιχειρησιακή της μορφή μέσα σε περίπου 35 μήνες, δημιουργώντας ένα νέο μοντέλο ελληνικής άμυνας που θα βασίζεται περισσότερο στην εγχώρια παραγωγή, στη μαζικότητα των μη επανδρωμένων συστημάτων και στη διασύνδεσή τους με τα παραδοσιακά μέσα αεράμυνας και πυραυλικής ισχύος.

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News