Το horror franchise με 45 χρόνια ιστορίας που δεν υπήρξε ποτέ

Το Camp Miasma έχει όλα όσα χρειάζεται ένα παλιό horror franchise. Μια πρώτη ταινία που υποτίθεται ότι κυκλοφόρησε το 1980, αρκετά sequels, χρόνια παρακμής, VHS, παιχνίδια, lunch boxes, συλλεκτικές κάρτες, Halloween στολές και –όπως επιβάλλουν οι καιροί– ένα reboot.

Μόνο μία μικρή λεπτομέρεια χαλάει την ιστορία: καμία από τις παλιές ταινίες δεν γυρίστηκε ποτέ.

Όλα δημιουργήθηκαν για το Teenage Sex and Death at Camp Miasma, τη νέα ταινία της Jane Schoenbrun με τις Hannah Einbinder και Gillian Anderson. Και αντί η παραγωγή να αρκεστεί σε δυο αφίσες και ένα παλιωμένο VHS στο φόντο, αποφάσισε να κάνει κάτι πολύ πιο υπερβολικό – και πολύ πιο διασκεδαστικό: να κατασκευάσει περίπου 45 χρόνια ιστορίας ενός ανύπαρκτου horror franchise.

Από το 1980 μέχρι το αναπόφευκτο reboot

Στην πραγματική ταινία, η Kris, την οποία υποδύεται η Hannah Einbinder, είναι μια νέα σκηνοθέτις που αναλαμβάνει να αναστήσει το ξεχασμένο Camp Miasma. Για να το πετύχει, αναζητά την Billy Presley της Gillian Anderson, την «final girl» της πρώτης ταινίας, η οποία έχει αποσυρθεί εδώ και χρόνια στο μέρος όπου υποτίθεται ότι γυρίστηκε το πρωτότυπο slasher.

Αυτό είναι το κανονικό στόρι. Το πιο παράξενο, όμως, είχε ήδη συμβεί πριν αρχίσουν τα γυρίσματα.

Οι production designers Brandon Tonner-Connolly και Matt Hyland έπρεπε να απαντήσουν σε ερωτήσεις που κανονικά αφορούν υπαρκτές κινηματογραφικές σειρές: Πότε βγήκε κάθε sequel; Ποιος το σκηνοθέτησε; Πώς πήγε στα ταμεία; Πότε άρχισε η κατρακύλα; Ποια παιχνίδια κυκλοφόρησαν; Πώς θα έμοιαζε ένα lunch box του 1983 και πώς ένα αντίστοιχο προϊόν του 1997;

Για να τα βρουν, μελέτησαν πραγματικά franchises όπως τα Friday the 13th, Halloween, A Nightmare on Elm Street και Sleepaway Camp. Στη συνέχεια έφτιαξαν ένα εσωτερικό «ιστορικό αρχείο» για το Camp Miasma, με χρονολογία κυκλοφορίας κάθε ταινίας, σκηνοθέτες, υποδοχή από το κοινό και το αντίστοιχο merchandising.

Διαβάστε επίσης: Οι ταινίες που δεν υπάρχουν, κι όμως όλοι τις έχουμε δει

Το επιτραπέζιο που μπορούσες πράγματι να παίξεις

Εδώ είναι που η λεπτομέρεια αρχίζει να γίνεται απολαυστική.

Στους τίτλους αρχής της ταινίας εμφανίζονται για λίγα δευτερόλεπτα αντικείμενα από τη δήθεν ιστορία του franchise: αφίσες, VHS, παιχνίδια, δημοσιεύματα, συλλεκτικά προϊόντα και αναμνηστικά.

Θα μπορούσαν απλώς να έχουν φτιάξει την μπροστινή όψη ενός κουτιού.

Δεν το έκαναν. Το επιτραπέζιο παιχνίδι του Camp Miasma, για παράδειγμα, παίζεται κανονικά. Διαθέτει ταμπλό και πλήρες εγχειρίδιο οδηγιών, παρότι στην ταινία μπορεί να περάσει από την οθόνη σχεδόν πριν προλάβει κάποιος να το προσέξει. Τα κουτιά των VHS απέκτησαν εταιρείες παραγωγής, διανομείς και taglines. Τα lunch boxes σχεδιάστηκαν διαφορετικά ανάλογα με την εποχή στην οποία υποτίθεται ότι είχαν κυκλοφορήσει.

Οι δημιουργοί έφτιαξαν επίσης trading cards, arcade παιχνίδι, action figures, ακόμη και φτηνές απομιμήσεις Halloween στολών – γιατί, φυσικά, κανένα επιτυχημένο horror franchise δεν είναι πραγματικά επιτυχημένο αν κάποια στιγμή δεν αποκτήσει και κακό πλαστικό κοστούμι.

Ο Tonner-Connolly περιέγραψε τη διαδικασία ως την επινόηση 45 χρόνων ιστορίας ενός franchise που δεν υπάρχει. Λίγο πριν από τα γυρίσματα, η ομάδα κλείστηκε σε ένα δωμάτιο χωρίς κινητά και σχεδίασε τους τίτλους αρχής αντικείμενο προς αντικείμενο. Κάθε νέο πλάνο σήμαινε ακόμη ένα πράγμα που έπρεπε να κατασκευαστεί.

Διαβάστε επίσης: «Crystal Lake»: Η «Παρασκευή και 13» επιστρέφει πριν από τον Jason – Στο κέντρο η Pamela Voorhees

Ένα παρελθόν αρκετά αληθινό για να το θυμάσαι

Το Camp Miasma δεν είναι βέβαια η πρώτη ψεύτικη ταινία που αποκτά ζωή μέσα σε μια πραγματική. Από το Stab του Scream μέχρι το Angels with Filthy Souls του Home Alone, το σινεμά αγαπά εδώ και χρόνια να εφευρίσκει ταινίες μέσα στις ταινίες.

Εδώ όμως η κλίμακα είναι διαφορετική.

Η Schoenbrun και οι συνεργάτες της δεν ήθελαν μόνο να πιστέψουμε ότι κάποτε υπήρξε ένα slasher με έναν δολοφόνο ονόματι Little Death. Ήθελαν να πιστέψουμε ότι κάποιοι το είδαν μικροί, άλλοι αγόρασαν το παιχνίδι του, κάποιος κράτησε ένα VHS στο ράφι του και αρκετοί απογοητεύτηκαν όταν τα sequels άρχισαν να γίνονται όλο και χειρότερα.

Ο Hyland το έθεσε πρακτικά: είναι δύσκολο να πείσεις το κοινό ότι κάτι βρισκόταν επί δεκαετίες μέσα στην ποπ κουλτούρα. Οι θεατές καταλαβαίνουν γρήγορα το ψεύτικο.

Η λύση ήταν να μην το αντιμετωπίσουν σαν ψεύτικο.

Και μετά το ψεύτικο merchandise έγινε πραγματικό

Υπάρχει, μάλιστα, μια τελευταία ανατροπή που ταιριάζει ιδανικά σε όλη την ιστορία.

Αντικείμενα που σχεδιάστηκαν για να παριστάνουν συλλεκτικά προϊόντα μιας ανύπαρκτης ταινίας έχουν αρχίσει πλέον να αντιμετωπίζονται ως πραγματικά συλλεκτικά αντικείμενα από το κοινό. Ο Tonner-Connolly είπε σε συνέντευξή του ότι του φαίνεται σχεδόν σουρεαλιστικό να βλέπει κόσμο να θέλει τις κάρτες που κατασκεύασαν ως φόρο τιμής στα αληθινά horror franchises των ’80s.

Και κάπου εκεί ο κύκλος κλείνει με τρόπο σχεδόν τέλειο.

Το Camp Miasma ξεκίνησε ως ψεύτικη παλιά ταινία. Απέκτησε ψεύτικες συνέχειες, ψεύτικο fandom, ψεύτικα VHS και ψεύτικα αναμνηστικά.

Τώρα έχει αληθινούς fans που θέλουν να τα συλλέξουν.

Για ένα horror franchise που δεν υπήρξε ποτέ, δεν τα πήγε κι άσχημα.

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News