Δανάη Πανταζή: «Εχω εμπιστοσύνη στις ”κεραίες” μου και στο παιδί μέσα μου»

-Τι θυμάστε εντονότερα από τα παιδικά σας χρόνια; Τι έδινε χαρά στη μικρή Δανάη;

Στα παιδικά μου χρόνια η πιο έντονη ευχάριστη ανάμνηση που μου έρχεται στο μυαλό είναι το να είμαι σκαρφαλωμένη με τον παππού μου στα κεραμίδια του σπιτιού του και να μαζεύουμε και να τρώμε μούρες από τη μουριά του κήπου τους. Η γιαγιά φοβόταν, οπότε ήταν η σκανταλιά μας!

-Επιλέξατε να σπουδάσετε Επιστήμη της Διαιτολογίας και Διατροφής επειδή…

…επειδή στην τρίτη Λυκείου, κοιτώντας το πρόγραμμα σπουδών του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου, διαπίστωσα πως με ενδιέφεραν πολύ όλα τα μαθήματα που περιέχονταν σε αυτό. Ηξερα ότι με ενδιέφεραν ιδιαίτερα οι κλάδοι που είχαν σχέση με τις επιστήμες της υγείας και οι κλάδοι που σχετίζονταν με τον άνθρωπο. Ηταν λοιπόν μια κατεύθυνση που συνδύαζε εξαιρετικά και τα δύο.

–Απ’ όταν αρχίσατε να ασκείτε το επάγγελμά σας ως κλινική διαιτολόγος-διατροφολόγος έως σήμερα, πώς θα περιγράφατε την πορεία;

Στην αρχή είχα μια αίσθηση για το πώς λειτουργούν οι διαιτολόγοι. Ηταν μια αίσθηση που δεν ήταν ευχάριστη, αλλά το κυριότερο ήταν πως δεν μου ταίριαζε. Ετσι σιγά-σιγά βρήκα το δικό μου τρόπο να υπάρχω και να προσφέρω τη βοήθειά μου. Η επαγγελματική πορεία λόγω εγχώριων άλλα και παγκόσμιων συγκυριών θα έλεγα ότι προέκυψε μάλλον ανάποδη σε σχέση με αυτό που θα είχα εξ αρχής εκτιμήσει. Η αρχή ήταν δηλαδή πιο εύκολη σε σχέση με τη συνέχεια.

-Τι αγαπάτε στη δουλειά σας και τι, ενδεχομένως, σας δυσκολεύει; Υπάρχουν, για παράδειγμα, περιπτώσεις… ανυπακοής στις συμβουλές σας;

Το να είσαι βοηθητικός και υποστηρικτικός στην αλλαγή κάποιου για μένα είναι μεγάλης σημασίας ειδικά αν αναλογιστούμε την αλλαγή σαν κάτι πιο βαθύ και όχι σαν κάτι επιφανειακό. Δεν είναι απλά δηλαδή μια απώλεια βάρους. Στη δουλειά μου τίθεται θέμα καλής και παραγωγικής συνεργασίας. Δεν τίθεται θέμα ανυπακοής με λίγα λόγια. Είναι σημαντικό και τα δύο μέρη στη συνεργασία να έχουν έρθει ανοιχτά να μιλήσουν και να ακούσουν και με την πάροδο του χρόνου να εδραιωθεί και η εμπιστοσύνη.

-Από τη μια οι επαγγελματικές σας υποχρεώσεις, από την άλλη το μεγάλωμα του παιδιού σας. Πώς τα πάτε με τον συνδυασμό των ρόλων σας;

Μπορεί κανείς να το δει σαν ισορροπία σε σχοινί, αλλά μπορεί και να το δει σαν μια εκδρομή. Σε μια εκδρομή μπορεί να προκύψουν πολλά εκτός προγράμματος, ευχάριστα ή και όχι. Εκεί είναι σημαντικό το να είναι κανείς ευέλικτος και ανοιχτός στο καινούργιο. Νομίζω αυτό είναι κάτι που θα είναι μόνιμα σε επεξεργασία και σε ροή όπως συμβαίνει με ό,τι είναι ζωντανό εξάλλου. Δύσκολο από τη μία, καθώς ο χρόνος είναι ένα πεπερασμένο μέγεθος, από την άλλη νομίζω ότι όταν παίρνεις ευχαρίστηση από τους ρόλους αυτούς, τελικά ο ένας εμπλουτίζει τον άλλον και προσφέρει μια ευχάριστη και αναγκαία ποικιλία.

-Ποιο το «μυστικό» που μπορεί να κάνει τον άνθρωπο να χαμογελά με την εικόνα του σώματός του στον καθρέφτη -χωρίς να παρασύρεται από ό,τι πλασάρεται ως πρότυπο τελειότητας;

Σίγουρα δεν είναι μυστικό. Αυτό δεν σημαίνει πως είναι απλό, βέβαια. Το να είμαστε σε επαφή με τον εαυτό μας, να τον αγαπάμε άνευ όρων, να μην εστιάζουμε στα αρνητικά μας και να μπορούμε να μας δούμε σαν ένα σύνολο ιδιοτήτων. Να καταλαβαίνουμε ότι ο κάθε ένας μας είναι διαφορετικός από τον διπλανό και να θυμόμαστε όσο πιο συχνά μπορούμε ο καθένας τη «μουριά» του. Αυτό που του έδινε χαρά ως παιδί δηλαδή. Να ερχόμαστε σε επαφή με το παιδί μέσα μας. Εκεί είναι όλη η δημιουργικότητα μέσα μας.

-Σε δυσκολίες/εμπόδια, γενικά, ποια όπλα διαθέτει η φαρέτρα σας;

Εχω εμπιστοσύνη στις «κεραίες»  μου, στον αυθορμητισμό μου και στο παιδί μέσα μου. Πολύ συχνά ξέρω ότι αυτό μου δίνει τις λύσεις και μου δείχνει έναν δρόμο εκεί που πριν έβλεπα μόνο έναν τοίχο.

-Στόχοι/όνειρά σας;

Να είμαι υγιής, να χαίρομαι την κόρη μου κάθε μέρα, να έρχομαι με κάθε ευκαιρία σε επαφή με τη φύση και τους αγαπημένους μου, να αισθάνομαι παραγωγική στη δουλειά μου και να συνεχίσω να εξελίσσομαι σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο.