Διημερίδα για την αναπηρία και την κοινωνικοποίηση: Οι αόρατες μάχες πίσω από ένα πεζοδρόμιο, μια πόρτα, ένα βλέμμα
Η διημερίδα «Αναπηρία 360°: Ο δρόμος προς την κοινωνικοποίηση» στην Πάτρα ανέδειξε όσα συχνά μένουν εκτός δημόσιας συζήτησης: την κόπωση, τα εμπόδια, τα στερεότυπα και την ανάγκη τα άτομα με αναπηρία να αντιμετωπίζονται ισότιμα, χωρίς λύπηση ή υπερβολικό θαυμασμό.
«Υπάρχουν κάποια πρωινά που ξυπνάς ιδρωμένος, πιστεύοντας πως είδες έναν εφιάλτη. Και μετά συνειδητοποιείς πως ο εφιάλτης τώρα αρχίζει γιατί τους «Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας, δεν τους κουβαλείς μες στην ψυχή σου, τους στήνει εμπρός σου» η κοινωνία, οι φόβοι, τα στερεότυπα, η έλλειψη κατανόησης. Καμιά φορά ακόμη και οι φίλοι, οι σύντροφοι, οι συνάδελφοι. Η αναπηρία στην Ελλάδα, δυστυχώς, δεν αντιμετωπίζεται ως μία φυσική ανθρώπινη ποικιλομορφία».
Δεν χρειάστηκαν να πει πολλά περισσότερα η γιατρός και πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων Κλινικής Αποκατάστασης «Δημητρίου και Βέρρας Σφήκα» Ιουλία Συροκώστα για να περιγράψει αυτό που βιώνει ο ανάπηρος στη χώρα μας. Μιλώντας στο πλαίσιο της διημερίδας που διοργάνωσε η Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρία «Rebirth» με θέμα «Αναπηρία 360ο: Ο δρόμος προς την κοινωνικοποίηση» ανέφερε πως: «Οταν οι άνθρωποι ακούν “κινητική αναπηρία”, συνήθως βλέπουν το αμαξίδιο, το μπαστούνι ή τη δυσκολία στην κίνηση. Αυτό που δεν βλέπουν είναι όλα τα υπόλοιπα». Στη συνέχεια, ανέλυσε τα «αόρατα» κομμάτια που είναι: η καθημερινή κόπωση, ο συνεχής προγραμματισμός κάθε μετακίνησης, το άγχος της προσβασιμότητας, η κοινωνική αμηχανία/τα στερεότυπα και η ανάγκη να αποδεικνύεις συνεχώς ότι «μπορείς». Περιγράφοντας τις μικρές καθημερινές μάχες απαρίθμησε τα εξής: ένα πεζοδρόμιο, μία πόρτα, μία τουαλέτα, μία στάση λεωφορείου και ένα βλέμμα λύπησης ή υπερβολικού θαυμασμού.
Διαβάστε επίσης: Αναπηρία 360°: Μήνυμα ισότιμης συμμετοχής και προσβασιμότητας – Στην εκδήλωση ο Χ. Μπονάνος
«Πάσχω από σκλήρυνση κατά πλάκας μία εξελικτική, εκφυλιστική νόσο του κεντρικού νευρικού συστήματος που παίρνει διαφορετικές μορφές και δεν εξελίσσεται σε όλους τους ασθενείς με τον ίδιο τρόπο. Διαγνώστηκα το 2001, λίγο μετά τη γέννηση της μονάκριβης κόρης μου» ανέφερε περιγράφοντας ακολούθως: «Εργάζομαι ως παθολόγος–λοιμωξιολόγος σε ένα απαιτητικό πανεπιστημιακό νοσοκομείο. Και πολλές φορές η δυσκολία δεν είναι μόνο η σωματική κόπωση. Είναι ότι χρειάζεται να καταβάλεις διπλή προσπάθεια για πράγματα που οι άλλοι θεωρούν δεδομένα. Οταν ξεκίνησαν οι κινητικές δυσκολίες, εργαζόμουν ως επιμελήτρια Α’ στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών. Με τη δύναμη και τη στήριξη της οικογένειάς μου, προσπάθησα να συνεχίσω τη ζωή και τη δουλειά μου. Το αμαξίδιό μου δεν χωρούσε στο γραφείο. Τουαλέτα για άτομα με κινητική αναπηρία δεν υπήρχε και χρειάστηκε οι συνάδελφοι της τεχνικής υπηρεσίας να διαμορφώσουν κατάλληλα μία τουαλέτα».
Μαρία Μανουσάκη, Ιουλία Συροκώστα, Ματίνα Κούγελου (αιματολόγος)
Καταλήγοντας η κ. Συροκώστα σημείωσε ότι: «Η κοινωνικοποίηση ξεκινά τη στιγμή που κάθε άνθρωπος νιώθει ότι τον βλέπουν ισότιμα. Οταν η κοινωνία δεν θα εκπλήσσεται που ένας άνθρωπος με αναπηρία μπορεί να είναι επιστήμονας, επαγγελματίας, δυναμικός, επιτυχημένος ή ηγετικός».
Μιλώντας στην ίδια διημερίδα η εκπαιδευτικός, κοινωνική λειτουργός και συντονίστρια Πάτρας του Σωματείου «Καλλιπάτειρα» Μαρία Μανουσάκη-Μαλλιώρη αναφέρθηκε στην απομόνωση που βιώνουν τα άτομα με αναπηρία.
«Οι σχετικές έρευνες έχουν δείξει ότι το 8% των ανθρώπων στο γενικό πληθυσμό ανέφερε επίμονα συναισθήματα αποκλεισμού ή/και απομόνωσης ενώ το 10% ανέφερε επίμονα αισθήματα μοναξιάς» επισήμανε η κ. Μαλλιώρη, εξηγώντας ότι «η τάση της απομόνωσης που συχνά παρατηρείται στα άτομα με αναπηρία δεν πηγάζει από την ίδια την αναπηρία, αλλά από κοινωνικά εμπόδια και τις στάσεις που τα περιβάλλουν. Η παιδεία κάθε ανθρώπου διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται και αποδέχεται την διαφορετικότητα».
Ακολούθως ομιλητές απ’ όλους τους χώρους προσέγγισαν ολιστικά το θέμα μέσα από πρακτικές διαδρομές, οι οποίες ακολουθούνται στην καθημερινότητα.
Χαράλαμπος Μπονάνος, Μαρία Μανουσάκη, Λένα Αλμπάνη, Δημήτρης Κανελλόπουλος (ΗΦΑΙΣΤΟΣ), Αννα Μαστοράκου
Εκ μέρους της περιφέρειας ο αναπληρωτής περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας Χαράλαμπος Μπονάνος και η αντιπεριφερειάρχης Υγείας Αννα Μαστοράκου αναφέρθηκαν στις προσπάθειες που κάνει η περιφέρεια, ώστε τα άτομα με αναπηρία να μην βρίσκονται μπροστά σε κλειστές πόρτες. «Η Περιφερειακή Αρχή βρίσκεται σε διαρκή συνεργασία με τις συλλογικότητες που εκπροσωπούν τους ανθρώπους με αναπηρίες και πασχίζει καθημερινά για να δίνει λύσεις και να ικανοποιεί τα αιτήματά τους» ανέφερε ο κ. Μπονάνος κάνοντας ειδική αναφορά στην προμήθεια ειδικών αυτοκινήτων για τις μετακινήσεις των ατόμων με αναπηρία και στην εξασφάλιση πρόσβασης στη θάλασσα μέσω των ειδικών συστημάτων seatrac.
Από την πλευρά της η αντιπρύτανης Φοιτητικής Μέριμνας Λένα Αλμπάνη αναφέρθηκε στη Μονάδα Ισότιμης Πρόσβασης που λειτουργεί στο ακαδημαϊκό μας ίδρυμα με μοναδική μέριμνα την εξασφάλιση πρόσβασης για κάθε φοιτητή, εκπαιδευτικό, διοικητικό ή άλλο άτομο με αναπηρία που περνάει την πύλη του.
Τη διημερίδα συνδιοργάνωσαν η Μονάδα Ισότιμης πρόσβασης Πανεπιστημίου Πατρών, η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, το Αθλητικό Σωματείο ΑμεΑ «Ηφαιστος», το Αθλητικό Σωματείο «Καλλιπάτειρα», ο Σύλλογος Φίλων Κλινικής Αποκατάστασης ΠΓΝΠ.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
