Δυτική Ελλάδα: Αλλάζει ο χάρτης της στέρησης, επιμένει η φτώχεια

Παρά τη σημαντική μεταβολή στις συνθήκες διαβίωσης, ένας στους τέσσερις βρίσκεται κάτω από το όριο εισοδηματικής φτώχειας

Δυτική Ελλάδα: Αλλάζει ο χάρτης της στέρησης, επιμένει η φτώχεια
Μια σημαντική μεταβολή στις συνθήκες διαβίωσης των κατοίκων της Δυτικής Ελλάδας αποτυπώνουν τα στοιχεία της Eurostat τα τελευταία χρόνια. Η περιφέρεια που το 2021 κατέγραφε το υψηλότερο ποσοστό σοβαρής υλικής και κοινωνικής στέρησης στη χώρα εμφανίζει, τέσσερα χρόνια αργότερα, τη μεγαλύτερη μείωση του συγκεκριμένου δείκτη μεταξύ των 13 ελληνικών περιφερειών.

Η εξέλιξη αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς σημειώνεται σε μια περίοδο κατά την οποία ο αντίστοιχος εθνικός δείκτης όχι μόνο δεν μειώθηκε, αλλά παρουσίασε αύξηση. Ωστόσο, η παράλληλη εξέταση των στοιχείων για τον κίνδυνο εισοδηματικής φτώχειας αποκαλύπτει μια περισσότερο σύνθετη κοινωνική πραγματικότητα. Παρά τη μεγάλη υποχώρηση των σοβαρών στερήσεων, σχεδόν ένας στους τέσσερις κατοίκους της Δυτικής Ελλάδας εξακολουθεί να βρίσκεται κάτω από το σχετικό εισοδηματικό όριο φτώχειας, με μισθούς πολύ χαμηλότερα από τον μέσο όρο της χώρας.

Διαβάστε επίσης: Ακρίβεια: Γιατί η Ελλάδα ακριβαίνει περισσότερο από την Ευρώπη – Τα στοιχεία που ανησυχούν τα νοικοκυριά

Σύμφωνα με τα δημοσιευμένα δεδομένα της ευρωπαϊκής στατιστικής υπηρεσίας, το ποσοστό σοβαρής υλικής και κοινωνικής στέρησης στη Δυτική Ελλάδα περιορίστηκε από 26,8% το 2021 σε 12% το 2025. Πρόκειται για μείωση 14,8 ποσοστιαίων μονάδων ή περίπου 55% σε σχετικούς όρους. Η μεταβολή είναι η μεγαλύτερη που καταγράφεται στη χώρα κατά την εξεταζόμενη πενταετία, με βάση τις δημοσιευμένες περιφερειακές εκτιμήσεις.

Η εξέλιξη του δείκτη στη Δυτική Ελλάδα παρουσιάζει ένα ακόμα χαρακτηριστικό που τη διαφοροποιεί από αρκετές άλλες περιφέρειες, καθώς η μείωση εμφανίζεται συνεχής. Το 2021 το ποσοστό διαμορφωνόταν στο 26,8%, το 2022 υποχώρησε στο 24,1% και το 2023 στο 20,2%. Η πτωτική πορεία συνεχίστηκε το 2024, όταν περιορίστηκε στο 15,8%, για να φτάσει το 12% το 2025.

Μέσα σε τέσσερα χρόνια, επομένως, η Δυτική Ελλάδα πέρασε από μια κατάσταση κατά την οποία περισσότεροι από ένας στους τέσσερις κατοίκους αντιμετώπιζαν σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση, σε μια εικόνα όπου το πρόβλημα αφορά περίπου έναν στους οκτώ.

Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η σύγκριση με το σύνολο της Ελλάδας. Σε εθνικό επίπεδο, ο δείκτης βρισκόταν στο 13,9% το 2021 και διατηρήθηκε στο ίδιο επίπεδο το 2022. Το 2023 υποχώρησε οριακά στο 13,5%, πριν αυξηθεί στο 14% το 2024 και στο 14,9% το 2025.

Ενώ, δηλαδή, η Δυτική Ελλάδα κατέγραψε μείωση 14,8 ποσοστιαίων μονάδων, η Ελλάδα συνολικά παρουσίασε αύξηση μίας μονάδας.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΤΗΝ ΟΓΔΟΗ ΘΕΣΗ

Η μεταβολή αποτυπώνεται και στη σχετική κατάταξη των 13 ελληνικών περιφερειών. Το 2021 η Δυτική Ελλάδα κατείχε την πρώτη θέση ως προς το υψηλότερο ποσοστό σοβαρής υλικής και κοινωνικής στέρησης, με 26,8%. Το 2025 έχει υποχωρήσει στην όγδοη θέση της ίδιας κατάταξης.

Η δεύτερη μεγαλύτερη μείωση της πενταετίας καταγράφεται στην Κρήτη, όπου ο δείκτης περιορίστηκε από 17% σε 9,1%, σημειώνοντας υποχώρηση 7,9 ποσοστιαίων μονάδων. Ακολουθεί η Ηπειρος, με μείωση από 11,7% σε 7,2%.

Στον αντίποδα, σημαντική επιδείνωση καταγράφεται στα Ιόνια Νησιά, όπου ο δείκτης αυξήθηκε από 8,5% το 2021 σε 23,3% το 2025. Πρόκειται για αύξηση 14,8 ποσοστιαίων μονάδων, δηλαδή για μεταβολή ίσου μεγέθους αλλά αντίθετης κατεύθυνσης από εκείνη της Δυτικής Ελλάδας.

Αύξηση εμφανίζουν επίσης το Νότιο Αιγαίο, από 7% σε 15,6%, και η Δυτική Μακεδονία, από 7,5% σε 13,5%.

Η Κεντρική Μακεδονία βρίσκεται επίσης μεταξύ των περιφερειών με υψηλά ποσοστά, καθώς το 2025 καταγράφει 19,3%, έναντι 15,5% το 2021.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η εικόνα της Πελοποννήσου, η οποία εμφανίζει ποσοστό 17,2% το 2025. Παρότι έχει βελτιωθεί σε σχέση με το 19,2% του 2021, εξακολουθεί να βρίσκεται πάνω από τον εθνικό μέσο όρο και σημαντικά υψηλότερα από τη γειτονική Δυτική Ελλάδα.

Δύο δείκτες, διαφορετικές πραγματικότητες

Η σημαντική βελτίωση στον δείκτη σοβαρής υλικής και κοινωνικής στέρησης δεν σημαίνει ότι έχει αντιμετωπιστεί συνολικά το πρόβλημα της φτώχειας στη Δυτική Ελλάδα. Για να γίνει κατανοητή η πραγματική εικόνα, χρειάζεται να διαχωριστούν οι δύο έννοιες που συχνά συγχέονται.

Η σημαντική βελτίωση στον δείκτη σοβαρής υλικής και κοινωνικής στέρησης δεν σημαίνει ότι έχει αντιμετωπιστεί συνολικά το πρόβλημα της φτώχειας στη Δυτική Ελλάδα. Για να γίνει κατανοητή η πραγματική εικόνα, χρειάζεται να διαχωριστούν οι δύο έννοιες που συχνά συγχέονται.

Για παράδειγμα, ένας συνταξιούχος μπορεί να διαθέτει εισόδημα χαμηλότερο από το σχετικό όριο φτώχειας, αλλά να κατοικεί σε ιδιόκτητο σπίτι χωρίς στεγαστικό δάνειο, να μην έχει σημαντικές οικονομικές υποχρεώσεις και να μπορεί να καλύπτει αρκετές από τις βασικές ανάγκες που εξετάζει η Eurostat.

Στην περίπτωση αυτή καταγράφεται στον πληθυσμό που βρίσκεται σε κίνδυνο εισοδηματικής φτώχειας, χωρίς απαραίτητα να περιλαμβάνεται και σε εκείνον που αντιμετωπίζει σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση.

Αντίστοιχα, ένα νοικοκυριό με εισόδημα πάνω από το σχετικό όριο φτώχειας μπορεί να δυσκολεύεται να καλύψει πολλές βασικές ανάγκες, εξαιτίας αυξημένων οικονομικών υποχρεώσεων ή άλλων συνθηκών.

Επομένως, τα δύο ποσοστά δεν αντιφάσκουν. Αποτυπώνουν διαφορετικές πλευρές της οικονομικής κατάστασης των πολιτών.

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Από το Δίκτυο