Δυτική Ελλάδα – Τουρισμός: Πώς θα ξεκλειδώσουμε αυτόν τον θησαυρό;
Ο Γιώργος Τελώνης γράφει: Δεν συνεννοούμαστε, δεν συνεργαζόμαστε, δεν πάμε όλοι μαζί
Υπάρχουν μέρη στον κόσμο που “διαφημίζονται” περισσότερο απ’ όσο αξίζουν. Και υπάρχουν μέρη, όπως η Δυτική Ελλάδα, που αξίζουν πολύ περισσότερο απ’ όσο, μέχρι σήμερα, έχουν προβληθεί.
Ζούμε σε μια περιοχή προικισμένη με μια σχεδόν προκλητική ποικιλία: από το παγκόσμιο σύμβολο της Αρχαίας Ολυμπίας και τα κάστρα της Αχαΐας, μέχρι τις λιμνοθάλασσες της Αιτωλοακαρνανίας, το οικοσύστημα Κοτυχίου-Στροφυλιάς, την απέραντη ακτογραμμή του Πατραϊκού και του Κορινθιακού Κόλπου και τις αλπικές κορυφές των Καλαβρύτων.
Κι όμως, αυτός ο τόπος παραμένει ένας “κοιμώμενος γίγαντας”. Ένας θησαυρός κρυμμένος σε κοινή θέα, που μέχρι πρότινος λειτουργούσε περισσότερο ως πέρασμα, παρά ως προορισμός.
Σήμερα η συζήτηση αλλάζει. Η εποχή που η Δυτική Ελλάδα ήταν το “μυστικό” των λίγων τελειώνει. Τώρα, με τις υποδομές να ολοκληρώνονται και το παγκόσμιο τουριστικό ενδιαφέρον να στρέφεται στην αυθεντικότητα και τη βιωσιμότητα, καλούμαστε να απαντήσουμε σε μια κρίσιμη πρόκληση:
Πώς θα ξεκλειδώσουμε αυτόν τον θησαυρό; Πώς θα μετατρέψουμε την ανεξερεύνητη ομορφιά μας σε έναν σύγχρονο, επώνυμο τουριστικό πόλο;
Υπάρχουν στη Δυτική Ελλάδα μοναδικά μέρη, σπάνια, ελκυστικά. Και εμείς τι κάνουμε; Αξιοποιούμε αυτόν τον θησαυρό όπως πρέπει; Προσπαθούμε να πάρουμε απ’ αυτόν το μεγαλύτερο δυνατό όφελος;
Η απάντηση, η δική μου τουλάχιστον, είναι όχι. Δεν κάνουμε ό,τι πρέπει. Δεν κάνουμε όσα πρέπει.
Και ξέρετε ποιος, πιστεύω, πως είναι ο κυριότερος λόγος; Ότι δεν συνεννοούμαστε. Ότι δεν συνεργαζόμαστε. Δεν πάμε όλοι μαζί.
Θέλω να είμαι απολύτως ειλικρινής και, επίσης, θέλω να νιώθω ήσυχος με τη συνείδησή μου μετά από τόσα χρόνια στο επάγγελμα: έχω άποψη για το τι κάνουμε καλά και τι δεν κάνουμε. Αλλά τα τελευταία χρόνια δεν μ’ έχει καλέσει κανένας να την καταθέσω. Όπως, φυσικά, δεν έχω ακούσει και την άποψη αρκετών απ’ όσους εμπλέκονται. Για ποιο λόγο; Γιατί, δυστυχώς, ποτέ δεν καθίσαμε στο ίδιο τραπέζι όλοι μαζί ν’ ανταλλάξουμε απόψεις, να μοιραστούμε προβληματισμούς, ν’ ακούσουμε νέες ιδέες, να καταθέσουμε τις δικές μας.
Μιλάμε συχνά για “τουριστική επανάσταση” στη Δυτική Ελλάδα. Όμως, καμία επανάσταση στην ιστορία δεν κερδήθηκε από έναν μόνο άνθρωπο ή μια μόνο πόλη. Ο τουρισμός του 2026 δεν είναι ατομικό άθλημα· είναι ένας αγώνας σκυταλοδρομίας όπου η αποτυχία ενός επηρεάζει την εικόνα όλων.
Πρέπει, επιτέλους, να μιλήσουμε την ίδια γλώσσα. Η συνεννόηση σημαίνει ότι συμφωνούμε σε ένα κοινό όραμα.
Είμαι βέβαιος ότι όλοι μας έχουμε ιδέες, όλοι μας κάνουμε σκέψεις, όλοι μας προσπαθούμε να βρούμε κάτι φρέσκο και καινοτόμο για να ανεβάσουμε το τουριστικό προϊόν μας. Αλλά είναι εντελώς διαφορετικό να μοιραζόμαστε όλοι μαζί τις ιδέες, τις προτάσεις, τις αγωνίες μας, από το να τις μοιράζεται είτε καθένας μόνος του είτε λίγοι μεταξύ τους…
Ο τουριστικός θησαυρός μας είναι εδώ. Όμως, η “κλειδαριά” του δεν ανοίγει με ένα κλειδί, αλλά με πολλά, που πρέπει να γυρίσουν ταυτόχρονα. Μόνο με συνεργασία, συνεννόηση και ομαδικότητα θα καταφέρουμε η Δυτική Ελλάδα να μην παραμείνει απλώς ένας προορισμός στον χάρτη, αλλά να καθιερωθεί σε μια κορυφαία εμπειρία στην καρδιά των ταξιδιωτών.
• Πάμε τώρα επί του πρακτέου:
Θησαυρούς έχουμε στη Δυτική Ελλάδα σε τουριστικό επίπεδο. Τα πάντα σχεδόν. Και από την στιγμή που αποκτήσαμε ως περιοχή δύο μεγάλες οδικές πύλες διέλευσης, την Ολυμπία Οδό και την Ιόνια Οδό, οι οποίες προστέθηκαν στη θαλάσσια πύλη μας, το λιμάνι της Πάτρας και τη σύνδεσή μας με την Ιταλία, το τουριστικό επίπεδο και αποτύπωμά μας θα έπρεπε να έχει ανέβει κατακόρυφα. Κι όμως, δεν έχει ανέβει. Αυτό δείχνουν οι αριθμοί, αυτό δείχνει και η πραγματικότητα όπως τη ζούμε εμείς στον χώρο.
Ας πούμε αλήθειες: το «Δυτική Ελλάδα» δεν δημιουργεί συγκεκριμένο γεωγραφικό συνειρμό. Το «Δυτική Ελλάδα» μπερδεύει. Δεν παραπέμπει σε ευρέως αναγνωρίσιμο τοπόσημο. Είναι τόσο πλατιά η ονομασία, που χάνεται…
Με πολύ μεγάλη μου χαρά, είδα πριν μερικά χρόνια να υιοθετεί η Περιφέρεια την ιδέα μου να αποκτήσει η περιοχή μας, η ακτίνα δράσης μας, ένα πανίσχυρο όνομα-τοπόσημο, το Olympia Land. Ημουν πεπεισμένος πως η ορθή και συστηματική διάχυση του νέου ονόματος – τοπόσημου θα έφερνε θεαματικά αποτελέσματα. Θα μας έκανε, τουλάχιστον, απολύτως αναγνωρίσιμους. Θα έδινε ένα σαφέστατο και ηχηρότατο στίγμα μας.
Εγινε προσπάθεια, αλλά φοβάμαι ότι δεν έγινε όπως θα έπρεπε. Δεν έγινε, πιθανόν, τόσο οργανωμένα και με διάρκεια. Ενδεχομένως με άλλα, πιο κατάλληλα μεθοδολογικά εργαλεία, τα οποία φυσικά δεν θα τα υποδείξω εγώ, αλλά ειδικοί επί του θέματος, να καταφέρουμε να εμπεδώσουμε εντός κι εκτός Ελλάδας το Olympia Land. Να το καθιερώσουμε ως τουριστική σημαία μας παντού.
Ας το επιχειρήσουμε, όμως. Ας μη μείνουμε στα λόγια…
Κυρίες και κύριοι, θα το επαναλάβω για μια ακόμα φορά: το σοβαρό πρόβλημα της περιοχής μας σε τουριστικό επίπεδο, όσον αφορά κυρίως τον εξωτερικό τουρισμό, αλλά πολύ φοβάμαι και τον εσωτερικό, είναι ότι δεν μας ξέρουν. Δεν μας αναγνωρίζουν. Μας συγχέουν με άλλες τοποθεσίες. Υπάρχει κόσμος, και στην Ελλάδα, που ακούει για Δυτική Ελλάδα και το μυαλό του πάει στην Ηπειρο. Υπάρχει κόσμος που ακούει για Περιφέρεια Πελοποννήσου και θεωρεί άτυπη πρωτεύουσα την Πάτρα. Εντάξει, μπορούμε να τους ψέξουμε ότι δεν έμαθαν καλή Γεωγραφία ή ότι δεν παρακολουθούν συχνά ειδήσεις, αλλά μ’ αυτό τον τρόπο δεν λύνουμε το πρόβλημά μας, το οποίο είναι πως αρκετός κόσμος δεν μας γνωρίζει ως σημείο, ως συγκεκριμένη περιοχή. Και αυτό αποσυντονίζει και αποπροσανατολίζει τις όποιες προσπάθειες για την προβολή της Δυτικής Ελλάδας.
Δεν υπάρχει λόγος να απογοητευθούμε. Απεναντίας. Πρέπει να σηκώσουμε τα μανίκια ακόμα πιο ψηλά. Μπορούμε, και πρέπει, να προσπαθήσουμε ξανά. Πιο οργανωμένα, όμως. Με καλύτερο και μεγαλύτερο συντονισμό. Και αυτό θα γίνει μέσω μιας πιο ευρείας συνεννόησης.
Θα ήθελα να σταθώ και σε μία ακόμα παράμετρο, την οποία θεωρώ καίρια και πολύ σημαντική.
Οφείλουμε, οργανωμένα όμως, και όχι ατομικά, να στοχεύσουμε σε συγκεκριμένα target group. Και σε συγκεκριμένες χώρες. Την Τουρκία, κατά πρώτο λόγο. Ολοένα και περισσότερες χιλιάδες Τούρκοι πολίτες επιλέγουν την Ελλάδα για τις διακοπές τους. Πρόκειται για μια τεράστια τουριστική δεξαμενή, όλων των κατηγοριών. Εννοώ και τουριστών με πολύ ακριβά γούστα και επιλογές, και μεσαίων και πιο χαμηλών εισοδημάτων.
Εκτιμώ ότι στην αγορά της Τουρκίας πρέπει να ρίξουμε πολύ μεγάλο βάρος. Είναι μια αγορά που ταιριάζει και «κουμπώνει» με τα πλεονεκτήματα της περιοχής μας σε τουριστικό επίπεδο. Αλλά για να συμβεί αυτό, να καταφέρουμε δηλαδή να μπούμε στις βασικές επιλογές των Τούρκων ως τουριστικός προορισμός, θα χρειαστεί μια πραγματικά συντονισμένη εκστρατεία ενημέρωσης, εστιασμένη σε συγκεκριμένα πεδία.
Δεν αρκεί να πούμε στους Τούρκους «ελάτε στη Δυτική Ελλάδα, έχουμε πολύ όμορφα μέρη». Πρέπει να τους δελεάσουμε, να τους σαγηνεύσουμε ότι μια τέτοια επιλογή θα είναι η καλύτερη γι’ αυτούς.
Τι προϋποθέτει αυτό στην πράξη; Οργανωμένες επαφές με τουριστικούς πράκτορες στην Τουρκία. Να τους δείξουμε τι έχουμε να πουλήσουμε και να τους πείσουμε να αγοράσουν.
Και υπάρχουν, βεβαίως, κι άλλες αγορές που θα μπορούσαμε να κεντράρουμε και να χτυπήσουμε: αρκεί να το κάνουμε με τον τρόπο που πρέπει. Δεν αρκεί να πλησιάσεις κάποιον. Εχει σημασία πώς θα τον πλησιάσεις και τι θα του πεις.
Εμείς, καθένας από το μετερίζι του, το πόστο του, είμαστε υποχρεωμένοι, παρά τα όποια προβλήματα προκύπτουν, να κοιτάζουμε μπροστά και ψηλά. Να ατενίζουμε την επόμενη μέρα κι όχι να μοιρολογούμε για την προηγούμενη.
Ας το κάνουμε και, προσωπικά, είμαι απολύτως σίγουρος πως όλα θα γίνουν καλύτερα.
Με ορίζοντα το 2030, ο στόχος μας πρέπει να είναι σαφής: Να καταστήσουμε την Περιφέρειά μας έναν από τους κορυφαίους, αυθεντικούς προορισμούς της Μεσογείου».
Η Δυτική Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από άλλες υποσχέσεις, αλλά από αποφασιστικότητα.
Ο θησαυρός είναι μπροστά μας – τον βλέπουμε στα μάτια των ανθρώπων μας, στα γαλαζοπράσινα νερά μας, στις κορυφές των βουνών μας και στην ιερή γη της Ολυμπίας. Όμως, η ιστορία δεν θα μας κρίνει από τον πλούτο που κληρονομήσαμε, αλλά από τον τρόπο που επιλέξαμε να τον αξιοποιήσουμε.
Η “τουριστική επανάσταση” που οραματιζόμαστε για το 2026 και μετά, δεν θα έρθει από σύμπτωση. Θα έρθει επειδή εμείς –όλοι εμείς σε αυτή την αίθουσα και πέρα από αυτήν– αποφασίσαμε να παραμερίσουμε το “εγώ” για το “εμείς”.
Επειδή επιλέξαμε τη συνεργασία αντί για τον ανταγωνισμό, τη συνεννόηση αντί για την εσωστρέφεια και την ομαδικότητα ως τη μόνη οδό για την επιτυχία.
Ας μην επιτρέψουμε στη Δυτική Ελλάδα να παραμείνει η “μεγάλη ανεκμετάλλευτη ευκαιρία” της χώρας. Ας την κάνουμε τον προορισμό που όλοι θα θέλουν να επισκεφθούν και που εμείς θα είμαστε περήφανοι να αποκαλούμε πατρίδα μας.
* Ο Γιώργος Τελώνης είναι Συμπαραστάτης του Πολίτη και της Επιχείρησης και τουριστικός – ναυτιλιακός πράκτορας.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
