Ευθύμης Λέκκας για τις φονικές πλημμύρες στην Αττική: Αυτό είναι το μεγάλο λάθος…

Το πρόβλημα, σύμφωνα με τον κ. Λέκκα, εστιάζεται στον πολεοδομικό σχεδιασμό του Λεκανοπεδίου που δεν προέβλεψε τα ρέματα και τη γεωμορφολογική ιστορία κάθε περιοχής. Τα αποτελέσματα τα είδαμε με τον πιο τραγικό τρόπο στις πλημμύρες στη Γλυφάδα, στη Βούλα, στον Κάλαμο και σε άλλες περιοχές.

Μιλώντας στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο κ. Λέκκας αναφέρθηκε εξήγησε τι πάει λάθος: «Οι επιπτώσεις από την καταιγίδα φάνηκαν εντονότερες στην Αττική, γιατί αναφερόμαστε σε ένα εξαιρετικά πυκνά δομημένο ιστό, κάτι που συνεπάγεται υψηλό βαθμό έκθεσης του ανθρώπου και των υποδομών του στα φυσικά φαινόμενα» σημειώνει.

Και προσθέτει: «Πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις πυκνοκατοικημένων περιοχών, το λάθος είναι εξ αρχής ο πολεοδομικός σχεδιασμός, ο οποίος σπανιότατα έχει προβλέψει τη φυσική ροή των ρεμάτων και γενικότερα τη γεωμορφολογική ιστορία της περιοχής».

Ακόμα και στις περιπτώσεις όπου έχει γίνει μεταγενέστερα κάποιου είδους πρόβλεψη, συνεχίζει ο κ. Λέκκας, «για παράδειγμα κάποια αντιπλημμυρικά έργα, πολλές φορές αυτή δεν είναι αρκετή να καλύψει όλο το εύρος των εντάσεων των φαινομένων. Σίγουρα μπορεί να μειώσει τις επιπτώσεις, αλλά όχι να τις εκμηδενίσει».

Ερωτηθείς για ποιο λόγο οι λεγόμενες «ακριβές» περιοχές όπως η Άνω Γλυφάδα και η Βούλα αποδείχτηκαν και αυτές ευάλωτες, ο κ. Λέκκας απαντά ότι «δεν υπάρχει αντιστοίχιση της κατανομής των επιπτώσεων με την εμπορική αξία των ακινήτων ή την αξία των οικοπέδων.

Παράδειγμα, οι τεράστιες καταστροφές από τις πυρκαγιές στο Λος Άντζελες, περιοχή που αποτελεί μια εκ των ακριβότερων περιοχών στο κόσμο».

Για τον Κηφισό και τα υπόλοιπα ρέματα, ο κ. Λέκκας σημειώνει: «Οι αντοχές των υποδομών που οριοθετούν τον ποταμό Κηφισό, όπως και τον Ιλισό, αλλά και τα μικρότερα ρέματα, χρειάζονται συνεχή επιτήρηση, ελέγχους, εργασίες συντήρησης και αποκατάστασης, και όπου χρειάζεται επανεξέταση αντοχής και επανασχεδιασμό».

Και συνεχίζει: «Υπάρχει πλούσιο πλημμυρικό ιστορικό στην Αττική και πρέπει όχι απλά να βασιστούμε σε αυτό, αλλά να φροντίσουμε να διασφαλίσουμετις υποδομές και για ένα σκαλί παραπάνω, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η υψηλότερη δυνατή αντοχή και ανοχή σε ακραία σενάρια».

Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα «η μοναδική λύση είναι η αναδιάταξη του πολεοδομικού ιστού και η αλλαγή των χρήσεων γης».

Στην ερώτηση αν η πρόσφατη ραγδαιότητα στις βροχοπτώσεις ήταν αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής, ο κ. Λέκκας επιβεβαιώνει ότι «πλέον βρισκόμαστε σε μια εποχή όπου τα έντονα φυσικά φαινόμενα δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με τον ίδιο τρόπο που γινόταν κάποτε. Τα φαινόμενα εκδηλώνονται με μεγαλύτερη συχνότητα, έχουν μεγαλύτερη ένταση, η τρωτότητα των συστημάτων έχει αυξηθεί, η έκθεση στον κίνδυνο επίσης».

Ωστόσο, καταλήγει ο πρόεδρος του ΟΑΣΠ, «για όλους τους παραπάνω λόγους, οι επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης είναι πιο έντονες απ’ ό,τι έχουμε βιώσει τις τελευταίες δεκαετίες.

Μεγάλο ρόλο πρέπει να αναλάβει η Πολιτεία με έργα και καίριες πρωτοβουλίες, καθώς εξίσου σημαντικό είναι να μεριμνήσει για την εκπαίδευση και ενημέρωση κάθε πολίτη, ώστε να αλλάξει η νοοτροπία που έχουμε απέναντι στις φυσικές καταστροφές».