Ενα ζευγάρι γάντια κι ένας σπασμένος καθρέφτης

Τεύκρος Σακελλαρόπουλος

Πάνε πάρα πολλά χρόνια —πρέπει να ήμουν 23 έως 25 ετών— όταν ο αδελφός μου με κάλεσε στο σπίτι του για μεσημεριανό. Πώς αλλάζουν οι καιροί… Τότε ζούσε και αυτός και η γυναίκα του, ενώ τώρα δεν ζει κανείς. Αυτή είναι η ζωή. Κι ίσως γι’ αυτό δεν πρέπει να πολυμιλάμε: αυτά είναι τα ουσιαστικά προβλήματα.

Τότε οδηγούσα μηχανή. Πάντα μου άρεσαν τα δίκυκλα, αλλά το τελευταίο διάστημα δεν οδηγώ. Οι στενοχώριες άρχισαν να μου αποσπούν την προσοχή, και μηχανή χωρίς όλες σου τις αισθήσεις σε εγρήγορση ΔΕΝ οδηγείς. Εάν επανέλθω, έστω και στα 80 μου, μια enduro μεγάλου κυβισμού την έχω αγορασμένη. Στα 90, φυσικά, θα σκεφτώ σοβαρά το μέλλον μου. Λέμε τώρα…

Η μέρα ήταν κρύα και, ως τυπικός αναβάτης, φορούσα κράνος, τζάκετ και γάντια, αγορασμένα από την τότε κομμουνιστική Βουλγαρία. Ηταν πάμφθηνα και εξαιρετικά στο βαρύ ψύχος.
Από τη χαρά μου για το γεύμα και τη διαδικασία του «βάλε-βγάλε», κάτι μου διέφυγε. Περάσαμε ώρες από εκείνες που δεν επαναλαμβάνονται ποτέ —γι’ αυτό να χαίρεστε τις σημερινές. Οταν κατέβηκα, διαπίστωσα έντρομος πως τα γάντια έλειπαν. Τα είχα αφήσει στη σέλα.

Στενοχωρημένος, έβαλα το χέρι κάτω από το ρεζερβουάρ για να στρίψω τον διακόπτη της βενζίνης και… έπιασα τα γάντια μου. Κάποιος άγνωστος κατάλαβε ότι τα ξέχασα και τα είχε κρύψει μεταξύ σκελετού και ρεζερβουάρ για να μην τα κλέψει κανείς. Πώς είναι δυνατόν να το ξεχάσω;

Προχθές, έξω από το σπίτι μου, ένας νεαρός άφησε το αυτοκίνητό του για να φύγει διακοπές. Το πρωί άκουσα έναν κρότο. Αργότερα πρόσεξα πως κάποιο όχημα είχε χτυπήσει τον καθρέφτη του.

Το κέλυφος και η βάση ήταν πεταμένα στον δρόμο. Μάζεψα τα εξαρτήματα και τα έβαλα στο παρμπρίζ.

Την άλλη μέρα δεν υπήρχε τίποτα στο τζάμι. Αρχισα να οικτίρω τον εαυτό μου που δεν τα είχα φυλάξει μέσα. Οταν όμως πήγα να μετακινήσω το αυτοκίνητό μου, τι να δω; Κάποιος άλλος περαστικός είχε πάρει τα κομμάτια, είχε επανασυναρμολογήσει τον καθρέφτη και τον είχε διπλώσει, ώστε να μην κλαπεί και να μη φαίνεται η ζημιά.

Σκέφτομαι… Σε αυτή την κατηφόρα που μοιάζει να έχει πάρει η κοινωνία μας, υπάρχει ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ένας άνθρωπος που έκανε κάτι για έναν συνάνθρωπό του χωρίς ανταμοιβή και χωρίς να μάθει ποτέ κανείς ποιος ήταν. Οπως ακριβώς τότε με τα γάντια μου.

Ε, λοιπόν, αφού υπάρχει έστω ένας —που σίγουρα ΔΕΝ είναι μόνο ένας—, αξίζει να μένεις σταθερός στις αξίες σου και να προσπαθείς για το καλύτερο. Δεν χάθηκαν όλα.

* Ο Τεύκρος Επ. Σακελλαρόπουλος (Teucris) είναι πολιτικός μηχανικός – κινηματογραφικός παραγωγός.

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Στείλε μήνυμα στο Viber

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News