Επί προσωπικού-Γρηγόρης Αλεξόπουλος: Δεν περνάς μόνο με πράσινο

Κωνσταντίνος Μάγνης

Και έτοιμος από καιρό ήταν και θαρραλέος επίσης, αλλά οι μονομαχίες στο φαρ ουέστ της Αχαΐας δεν κερδίζονται εύκολα στις μέρες μας, όποτε οι σερίφηδες δεν διορίζονται από τα κομματικά στρατηγεία, αλλά επιβάλλονται με αγώνα: Πλέον το άστρο των χρισμάτων δεν μετράει τόσο όσο το ατομικό εκτόπισμα και η μαεστρία στο παιχνίδι των δικτυώσεων.

Ενας από τους αχαιούς εξπέρ στο αγώνισμα αυτό είναι ο Γρηγόρης Αλεξόπουλος, παλιά καραβάνα στο αυτοδιοικητικό τοπίο, και από τις ανθεκτικότερες εκδοχές της θρυλικής -και άλλοτε ακαταμάχητης- πανίδας των περιφερειακών στελεχών.

Τώρα που δεν περνάς με πράσινο με την άνεση του παρελθόντος, χρειάζεται να παίξεις και στα άλλα χρώματα της κοινωνικής και πολιτικής ρουλέτας. Ας είμαστε ρεαλιστές και όχι μόνο σοσιαλιστές.

Ο μίτος της διαδρομής του εκτείνεται από το παλιό νομαρχιακό συμβούλιο, περνά από τον παλιό Δήμο Ωλενίας, όπου στρατοπέδευσε επί τρεις θητείες ως δήμαρχος, και στη συνέχεια η πίστα αναβαθμίζεται: αντιπεριφερειάρχης Αχαΐας και αναπληρωτής περιφερειάρχης Δ. Ελλάδας. Ακολουθεί η αξιοπρεπής αλλά άδοξη σύγκρουση για τον Δήμο Πατρέων με έναν Κώστα Πελετίδη για τον οποίο γεννούσαν και τα κοκόρια του.

Παραλλήλως, ο Γρ. Αλεξόπουλος θητεύει ως πρόεδρος στην ΤΕΔΚ Αχαΐας, την Κεντρική Ενωση των δημάρχων, τον φορέα διαχείρισης απορριμμάτων του Νομού, με προίκα την μεγάλη γνώση που απέκτησε τα προηγούμενα χρόνια στο περίπλοκο, τιτάνιο, άχαρο και αχάριστο αντικείμενο, στο οποίο ωστόσο είναι κοντά να γράψει ιστορία.

Και το 2023 επιστρέφει στη Δ. Αχαΐα, ως αντίπαλος του πολύπειρου και μαχητικού δημάρχου Σπ. Μυλωνά. Θα αγγίξει το 50% στον α’ γύρο, αλλά στον β’ γύρο επικράτησε οριακά, για 181 ψήφους.

Η ισχνή αυτή διαφορά καθρεφτίζει έναν κάμπο όπου αναβλύζουν μετέωρες φιλοδοξίες, γινάτια, τριβές, μικροπαραγοντισμοί και ενεργά ρήγματα που απαιτούν διπλωματία και συμμαχίες. Αν δεν τις κάνεις, τα ακούς. Αν τις κάνεις, πάλι τα ακούς. Αυτή είναι σήμερα η ζωή στην ελληνική αυτοδιοίκηση. Την αχαϊκή, πολύ περισσότερο.

Αλλά ο Γρηγόρης Αλεξόπουλος αυτή τη ζωή έχει διαλέξει. Πολιτικός μηχανικός, απόφοιτος του Πανεπιστημίου Πατρών με μεταπτυχιακές σπουδές στη διοίκηση επιχειρήσεων, θητεία στο ελεύθερο επάγγελμα και στον Τομέα Αποκατάστασης Σεισμοπλήκτων, ανέπτυξε μεν πολιτική σκέψη στο «πανεπιστήμιο» του κοχλάζοντος δημόσιου βίου της νεότητάς του, όμως σαν αυτοδιοικητικός μάνατζερ λειτούργησε και λειτουργεί σαν πρακτικό μυαλό αλλά και με οραματική διάθεση, η οποία κατά κανόνα συναντάει ανηφοριές και νάρκες, όπως δίδαξε η περιπέτεια των απορριμμάτων.

Εμπειρος και ψημένος στη λειτουργία των κεντρικών και των τοπικών μηχανισμών, καταστρώνει προγράμματα και τακτικές. Αλλά ο μεγάλος του αντίπαλος είναι η έκταση και οι εγγενείς παθογένειες του Δήμου της Δ. Αχαΐας, ενός δήμου με υστερήσεις, ανισότητες αλλά και αντίρροπες κατεστημένες νοοτροπίες.

Την ίδια στιγμή, ως πρόεδρος του Συνδέσμου Διαχείρισης Απορριμμάτων έχει μακρά εμπλοκή στη δημιουργία Επεξεργασίας Απορριμμάτων και Βιοαποβλήτων στον Φλόκα —μια υποδομή που δεν αφορά μόνο τη Δυτική Αχαΐα, αλλά μεγάλο μέρος του Νομού.

Η μονάδα θα αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα έργα περιβαλλοντικής υποδομής της Αχαΐας των τελευταίων δεκαετιών, θεραπεύοντας επ’ αόριστον μια ανοικτή πληγή κοινωνικών τριβών και μια ανοικτή πληγή για την ποιότητα ζωής των πολιτών. Ολα αυτά αν ολοκληρωθεί όπως σχεδιάζεται. Αυτό τα «αν» όμως είναι ο μέγας πονοκέφαλος. Αλλά βέβαια η ιστορία γράφεται με αποτελέσματα και όχι με δικαιολογίες και καταγγελίες.

Υπάρχουν και οι μικρότεροι πονοκέφαλοι, που δεν είναι αμελητέοι, όπως η οικονομική δυσπραγία -ο ίδιος δεν λαμβάνει τον μισθό του δημάρχου και δεν χρεώνει τον Δήμο με τα έξοδα παραστάσεώς του-, και η σκληρή αντιπολίτευση που ήταν, αλίμονο, αναμενόμενη.

Εδώ, ο Γρηγόρης Αλεξόπουλος πρέπει να αποφύγει τον πειρασμό της δυσανεξίας απέναντι στην κριτική όπως και την τάση της εξουσίας να διολισθαίνει προς την υπερβάλλουσα αυτοπροστασία και την περιφρόνηση των αντιπάλων και των «πληβείων», παραβλέποντας ακόμα και τις υπερβολές τους. Ο δήμαρχος δεν πρέπει να ξεχνά ότι σχεδόν οι μισοί δημότες του δεν τον προτίμησαν.

Τα τσουνάμια βέβαια είναι μεγάλα και αδιάκοπα, με αιχμή τους τις πυρκαγιές, ευλογιά προβάτων, τις υστερήσεις των άλλων ζωτικών υποδομών. Για τίποτα από αυτά δεν ενέχεται ο Δήμος, αλλά όλοι στον δήμαρχο προσβλέπουν, ως πρώτο πολίτη και ως θεσμικό σύνδεσμό τους με τις εξουσίες και τους μηχανισμούς.

Ο Γρηγόρης Αλεξόπουλος ξέρει ότι δεν του αρκεί το άλλοθι της διεκδίκησης. Ο πολίτης περιμένει ολοκληρωμένα αποτελέσματα. Πολύ περισσότερο από ένα αυτοδιοικητικό στέλεχος που λανσαρίστηκε ως ο άνθρωπος που έχει τα μέσα. Η προμετωπίδα αυτή μπορεί να αποτέλεσε το βασικό του επικοινωνιακό όπλο, αλλά εξίσου καλά μπορεί να γίνει και παγίδα.

Αυτό ίσχυσε, άλλωστε, και με την προσωπική του περγαμηνή ως προβεβλημένο και μπαρουτοκαπνισμένο άνθρωπο της προοδευτικής παράταξης. Αν πριν από μερικά χρόνια οι τίτλοι αυτοί σου άνοιγαν δρόμους, σε εποχές όμως αντισυστημικού κλίματος (και μόδας) είναι κάτι που σου καταλογίζουν, αντί να σου αναγνωρίζουν. Είναι το δέος που λατρεύεις να μισείς. Η αναγνωρισιμότητα είναι ταυτόχρονα και προίκα και βαρίδι.

Οξυδερκής, καταρτισμένος πολιτικά, διαλλακτικός και ποιοτικός στην αισθητική και το ύφος, ο Γρηγόρης Αλεξόπουλος έχει μέλλον μπροστά του, αλλά γνωρίζει ότι γι’ αυτό ο βασικός κριτής είναι ο πολίτης. Γι’ αυτό, ξέρει πως οφείλει να έχει το κεφάλι ψηλά, αλλά το βλέμμα στην κοινωνία. Και στην πλάτη του, βέβαια.

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Στείλε μήνυμα στο Viber

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News