Επί προσωπικού – Κώστας Πελετίδης: Ατρωτος, αήττητος και αλάνθαστος

Ο Κωνσταντίνος Μάγνης σκιαγραφεί την προσωπογραφία του Κώστα Πελετίδη

Επί προσωπικού - Κώστας Πελετίδης: Ατρωτος, αήττητος και αλάνθαστος

Οταν ο Παναγιώτης Κοσιώνης αποσύρθηκε, οι πάντες προεξοφλούσαν ότι το άστρο της δημοτικής παράταξης «Πάτρα Μπροστά» (Ενωμένοι κ.λπ.) θα πάγωνε κινούμενο σε χαμηλές τροχιές. Ο αντικαταστάτης του, ως επικεφαλής συλλογικού και όχι προσωποπαγούς σχήματος, κοινωνούσε στα ερτζιανά τον προβλέψιμο, μονότονο και μονολιθικό λόγο του κόμματος, κατά τον οποίο κάθε αυτοδιοικητικό ζήτημα συνέκλινε στο αναλλοίωτο κομματικό ευαγγέλιο.

Ποιος θα φανταζόταν ότι μετά από μερικά χρόνια ο συμπαθής, κατά τα λοιπά, νευρώδης και ακατάσχετος αυτός ομιλητής, θα πετύχαινε πανηγυρικά αυτό που οι πατρινοί δημότες είχαν αρνηθεί, έστω και «στο παρά λίγο», στον χαρισματικό προκάτοχό του;

Και όμως. Οχι απλώς συνέβη, αλλά ξανασυνέβη και ματασυνέβη. Και μπορεί και να μην τελειώσαμε. Ναι, το 2028 ο σημερινός δήμαρχος θα είναι 74 ετών, αλλά οι ανθρωποθυσίες στο ΚΚΕ είναι παράδοση αλλά και παράγων επιβίωσης του κόμματος. Εν προκειμένω άλλωστε, είναι μια ημιεθελοντική ανάλωση που αποζημιώνει ηθικά τον ημιεθελοντή. Το «ημι» είναι απαραίτητο γιατί ποτέ (εσύ, ο απέξω) δεν ξέρεις πού αρχίζει η αυτοδιάθεση και πού η διαταγή. Ο Κώστας Πελετίδης το ξέρει, σε ό,τι τον αφορά, αλλά θα το πει; Ούτε στον εαυτό του, ίσως. Οσοι ξέρουν εκείνον, πάντως, επιμένουν: Αν δεν ήθελε, δεν θα πήγαινε για δήμαρχος. «Αμα δε θες, δεν πας», βεβαιώνουν. Ακόμα και στο ΚΚΕ; Ας το πιστέψουμε. Τα ψέματα τα λένε τα αστικά κόμματα.

Στους δημότες -που δεν περίμεναν την εμπλοκή του στην αυτοδιοίκηση για να τον μάθουν, καθώς ήταν αρκετά γνωστός ως καρδιολόγος, όπως όλοι οι καρδιολόγοι- έχει καταξιωθεί ως «καλός άνθρωπος». Οι αντίπαλοί του, στο πλαίσιο της μάταιης μέχρι σήμερα προσπάθειας για τη λεγόμενη αποδόμηση των ατού του εκνευριστικά αήττητου δημάρχου, αμφισβητούν αυτό το προσόν.

Σαν επιχείρημα επισείουν δύο κυρίως δεδομένα: Αφενός τις αρκετά συχνές εκρήξεις επιθετικότητας που εκδηλώνει ο Κ. Πελετίδης όταν πιέζεται ή επικρίνεται, ιδίως από αντιπάλους που περιφρονεί, έχοντας φθάσει ακόμα και σε αγοραίους χαρακτηρισμούς σε συνεδριάσεις. Τους οποίους μάλιστα δεν ανακαλεί, κάτι που υποδηλώνει βαρύ εγωισμό. Ή μια ιδιαίτερη εκδοχή τιμιότητας: Οι συγγνώμες είναι αστική υποκρισία. Το είπα, χρεώστε το.

Αφετέρου, του καταλογίζουν ότι αποδέχεται -αν δεν κατευθύνει κιόλας- τη σκληρή μεταχείριση των επικριτών του ή ομάδων και πυρήνων που ενοχλούν τη δημοτική αρχή, είτε με πεζοδρομιακές μεθόδους είτε μέσω διαδικτυακών φερέφωνων που παριστάνουν τους αυτόνομους (ανερυθρίαστους) ερυθρούς ιεροεξεταστές. Πολύ χειρότερα: Αν οι πυρήνες είναι αυτόφωτοι πράγματι, μήπως το φερέφωνο είναι άλλος;

Γεγονός είναι ότι τον Κώστα Πελετίδη τον συνόδευε η αίσθηση ότι η δημοτική του αρχή και ο ίδιος καθοδηγούνταν από κομματικό διευθυντήριο, στο οποίο ο ίδιος δεν είχε το πάνω χέρι. Αυτό μπορεί να ήταν ανέκαθεν το σύστημα της παράταξης- εκεί το κόμμα και η αυτοδιοικητική ή η συνδικαλιστική εκδοχή είναι μία σαρξ και ένα πνεύμα -όμως άλλο πράγμα να ισχύει αυτό σε μια παράταξη του 10% και άλλο σε έναν εκλεγμένο δήμαρχο. Αλλά αυτά δεν έπαιξαν ρόλο για τους δημότες που τον εξέλεξαν. Αντίθετα, ήταν τεκμήριο υποψηφίου που δεν είχε σχέση με τα αποκηρυγμένα κόμματα εξουσίας. Το κλίμα αυτό ήταν προγενέστερο του Κ. Πελετίδη. Εξαιτίας του λίγο έλειψε να επιβληθεί ο Π. Κοσιώνης των Ευ. Φλωράτου και Α. Καράβολα. Εξ αιτίας του πήρε εκλογές ο Ι. Δημαράς. Εξ αιτίας του γνώρισε τοξική κοινωνική αντιπαλότητα ο Α. Φούρας. Και όταν οι οιωνοί άρχισαν να ευνοούν τον αστερισμό Πελετίδη, οι αντίπαλοί του είχαν σοβαρό έλλειμμα δημοφιλίας. Αρα, ο Κ. Πελετίδης εξελέγη γιατί ήταν αυτός που ήταν και επειδή ήταν αυτοί που ήσαν οι αντίπαλοι.

Και γιατί συνέχισε να εκλέγεται; Πρώτον, δεν αναιρέθηκαν οι πολιτικοί λόγοι για τους οποίους προτιμήθηκε, ή έστω ευνοήθηκε. Δεύτερον- κάτι που η αντίπολίτευσή του περιέργως παραβλέπει και αρνείται να αποδεχθεί- η δημοτική αρχή ξεδίπλωσε μια πολιτική που η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία θεώρησε καθαρή και φιλολαϊκή. Παράλληλα, στο ημίφως το σχήμα πολιτεύεται σαν κανονικός μηχανισμός εξουσίας, με δικτυώσεις και συνεχές πρέσινγκ και μασάζ στο κοινωνικό κύτταρο.

Αντίθετα, η αντιπολίτευση δεν μπορεί να απαλλαγεί από την παγίδα μιας ταυτολογίας: Αφού εμείς είμαστε οι καλύτεροι, πώς γίνεται να είναι καλύτερος ο χειρότερος; Επομένως, κάποια στιγμή ο κόσμος θα του γυρίσει την πλάτη. Αλλά ο κόσμος είναι αγύριστο κεφάλι. Επιπλέον, επιστρατεύονται επιχειρήματα που μάλλον ξύνουν μνήμες -μπούμερανγκ, κατηγορώντας τον Κ. Πελετίδη για αντιαναπτυξιακή φιλοσοφία, τη στιγμή που οι περισσότεροι Πατρινοί, ειδικά στις περιφερειακές, πλην πολυάνθρωπες συνοικίες, θεωρούν ότι η θρυλούμενη ανάπτυξη είναι καημός της ολιγαρχίας και δεν τους αφορά.

Ο Κ. Πελετίδης ως πρόσωπο; Αλλο μειονέκτημα εδώ: Δεν είναι Πατρινός, λένε όσοι τον περιποιούνται με αιχμές και σάτιρα, αν και υπό έννοια αυτό θα μπορούσες να το δεις και σαν πλεονέκτημα. Γεγονός είναι ότι ο δήμαρχος είναι ποντιακής καταγωγής Κοζανίτης. Ηρθε στην Πάτρα για την ειδικότητα και κόλλησε. Φέρεται μάλιστα ότι δεν δυσκολεύθηκε καθόλου να ενσωματωθεί. Οπλο του πιθανότατα η ισχυρή του αυτοπεποίθηση. «Εχει πολύ μεγάλες ικανότητες» μας λέει σύντροφος και φίλος. Οποιος το υποτιμάει αυτό, χτυπάει τον αέρα, για να θυμηθούμε τον Σαββόπουλο. Οι μεγάλες ικανότητες βέβαια, σε συνδυασμό με τη δημοφιλία και την απουσία απειλής καλλιεργούν την αλαζονεία. Εξ ου και οι άνθρωποι της παράταξης περίπου μας προκαλούν: «Πείτε μας ένα στραβό που έχουμε κάνει». Αλλά και ο ίδιος ο Κ. Πελετίδης, δώδεκα χρόνια τώρα, δεν θυμόμαστε να έχει παραδεχθεί ένα σφάλμα. Και γιατί να το παραδεχθεί, θα ρωτήσετε. Και δίκιο θα έχετε.

Υ.Γ.: Μια αποκατάσταση: Στις εκλογές του 2010 για τον Δήμο Πατρέων, βάλαμε ως βασικό αντίπαλο του Δ. Κατσικόπουλου τον Α. Παπαδημάτο, αντί του Κ. Χριστόπουλου. Η ουσία δεν αλλάζει: Τους δύο «βασικούς» κέρδισε ο μη βασικός, ο Γιάννης Δημαράς, ο οποίος στη συνέχεια έχασε από τον εαυτό του. Από την παράταξή του, ακριβέστερα, που έγινε πολλών χωριών χωριά, όπως και ήταν έτσι κι αλλιώς.

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Από το Δίκτυο