Γιώργος Τσαπόγας για τη «Σκυλίσια Ζωή»: Το γέλιο, οι φόβοι και τα δύσκολα ερωτήματα της ζωής
Η μαύρη κωμωδία «Σκυλίσια Ζωή» της Μάρτα Μπουτσάκα επιστρέφει στην Πάτρα με διπλή παράσταση, φέρνοντας στη σκηνή ένα σύγχρονο έργο που ακροβατεί ανάμεσα στο χιούμορ και τη σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης εμπειρίας. Με θέμα τις σχέσεις, την οικογένεια, την ασθένεια, τον έρωτα και τα μεγάλα υπαρξιακά διλήμματα, η παράσταση επιχειρεί να μιλήσει για τη ζωή και τον θάνατο χωρίς εύκολες απαντήσεις, αλλά με έντονη θεατρική ενέργεια.
Με αφορμή την παρουσίαση της παράστασης στην Πάτρα, ο ηθοποιός Γιώργος Τσαπόγας μιλά για τη «Σκυλίσια Ζωή», το ιδιαίτερο χιούμορ της Μάρτα Μπουτσάκα, τα ηθικά διλήμματα που θέτει το έργο και τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στο γέλιο και τη συγκίνηση. Μια συζήτηση για το θέατρο που προβληματίζει, για τη μοναξιά, την αγάπη και τα όρια που συχνά δοκιμάζονται στη σύγχρονη ζωή.
– Η Σκυλίσια Ζωή είναι ένα έργο που ακροβατεί ανάμεσα στο χιούμορ και στην απόλυτη σκοτεινιά. Ποιο ήταν το πρώτο πράγμα που σας ταρακούνησε όταν διαβάσατε το κείμενο;
Το έργο «Σκυλίσια Ζωή» αναφέρεται σε πολλά από τα προβλήματα και τις καταστάσεις που μπορεί να συναντήσουμε στη ζωή μας: στις σχέσεις μας, στην οικογένεια, στη μητέρα, στα αδέρφια, στον έρωτα ή την απιστία, στις αρρώστιες, στις φοβίες μας και ακόμη και στον θάνατο και την αποδοχή του ή όχι.
Δεν ήταν κάτι συγκεκριμένο που με ταρακούνησε, αλλά περισσότερο με ιντρίγκαρε το ιδιαίτερο χιούμορ της συγγραφέα, της Μάρτα Μπουτσάκα. Ένα χιούμορ συχνά μαύρο, με το οποίο καταφέρνει να πραγματεύεται αυτά τα δύσκολα θέματα.
– Οι χαρακτήρες του έργου κινούνται σε ηθικά εδάφη χωρίς ξεκάθαρες απαντήσεις.Υπήρξε στιγμή στις πρόβες που σκεφτήκατε ότι, αν σας συνέβαινε κάτι αντίστοιχο στη ζωή, δεν θα ξέρατε πώς να αντιδράσετε;
Σε κάποια στιγμή του έργου οι χαρακτήρες καλούνται να αποφασίσουν αν θα κάνουν ευθανασία στο σκυλί τους, που είναι πολύ άρρωστο, και αν αυτό θα μπορούσε ποτέ να συζητηθεί και για έναν αγαπημένο άνθρωπο.
Πρόκειται για ηθικά διλήμματα στα οποία δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις. Φυσικά δεν ξέρω πώς θα αντιδρούσα αν μου συνέβαινε κάτι αντίστοιχο στη ζωή, αλλά έχει μεγάλο ενδιαφέρον το ότι το έργο θέτει αυτά τα ερωτήματα και σε βάζει σε σκέψη.
– Το έργο μιλά για την αγάπη όχι ως λύτρωση, αλλά ως πεδίο σύγκρουσης. Σήμερα, πιστεύετε ότι η αγάπη μπορεί να δικαιολογήσει τα πάντα ή υπάρχουν όρια που δεν πρέπει να ξεπερνιούνται;
Θεωρώ ότι το έργο μιλά για την αγάπη ακόμη και μέσα από τις συγκρούσεις. Πιστεύω πως η αγάπη, όταν δίνεται απλόχερα, δεν έχει όρια και δεν χρειάζεται να μετριέται.
Το μόνο πραγματικό όριο υπάρχει όταν κάποιος εκμεταλλεύεται την αγάπη και στο όνομα της ξεπερνά το μέτρο και τα όρια.
– Στη Σκυλίσια Ζωή ο θεατής συχνά γελά και σχεδόν αμέσως μετά παγώνει. Σας ενοχλεί αυτό το «γέλιο στο λάθος σημείο» ή θεωρείτε ότι εκεί ακριβώς αποκαλύπτεται η αλήθεια του έργου;
Δεν υπάρχει «λάθος» στο γέλιο του θεατή. Ο καθένας μπορεί να γελάσει όπου νιώσει. Το έργο είναι γραμμένο με χιούμορ ακριβώς για να μπορεί ο θεατής, πιο ανάλαφρα, να έρθει αντιμέτωπος με σοβαρά θέματα. Φυσικά υπάρχει και συγκίνηση, αλλά το χιούμορ ανοίγει τον δρόμο για την αλήθεια του έργου
– Ως ηθοποιός καλείστε να μπείτε στη σκέψη ανθρώπων που σκέφτονται το αδιανόητο. Πώς διαχειρίζεστε ψυχικά έναν ρόλο που σας φέρνει τόσο κοντά σε σκοτεινά συναισθήματα;
Σε αυτό το έργο ο ρόλος μου διαχειρίζεται τη στεναχώρια που φέρνει η αρρώστια και ο θάνατος, όχι με τρόπο που σε βυθίζει στο σκοτάδι, αλλά με έναν ρεαλισμό που υπάρχει γύρω μας. Αν καλούμουν να ερμηνεύσω έναν πολύ πιο σκοτεινό ρόλο, όπως ενός δολοφόνου, τότε θα χρειαζόταν διαφορετική και βαθύτερη ψυχική μελέτη, για να καταλάβω τα συναισθήματα και τους λόγους που οδηγούν εκεί, σε αυτό το σκοτάδι.
– Η Σκυλίσια Ζωή μιλά έμμεσα για την ανθρώπινη μοναξιά και την ανάγκη για αποδοχή. Πιστεύετε ότι σήμερα οι άνθρωποι αντέχουν λιγότερο τη μοναξιά ή απλώς τη φοβούνται περισσότερο;
Δεν νομίζω ότι η μοναξιά είναι ευπρόσδεκτη για κανέναν. Στη σημερινή εποχή όμως είναι πιο συνηθισμένη και, σε έναν βαθμό, πιο αποδεκτή, καθότι η επικοινωνία γίνεται κυρίως μέσω κινητού και διαδικτύου και λιγότερο με φυσική παρουσία. Έτσι η μοναξιά έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας, ιδιαίτερα για τη νεότερη γενιά.
– Υπήρξε στιγμή στις πρόβες ή στις παραστάσεις που κάτι σας αιφνιδίασε – είτε από τον εαυτό σας είτε από το κοινό; Κάτι που δεν είχατε υπολογίσει;
Με αιφνιδίασε το πόσα πολλά μπορούμε να αφηγηθούμε με ελάχιστα αντικείμενα και μόνο με τον λόγο και την έκφραση. Παρουσιάζουμε μια ολόκληρη ζωή, με αλλαγές χώρων και χρόνων, χωρίς ιδιαίτερο σκηνικό, και ο θεατής μπαίνει αμέσως στο νόημα.
Στην ουσία, δεν χρειάζονται πολλά για να συγκινηθεί, να ταυτιστεί ή να γελάσει.
– Αν έπρεπε να περιγράψετε τον ρόλο σας με μία λέξη που δεν ακούγεται συχνά στο θέατρο, ποια θα ήταν και γιατί;
«Ελεγκτικός». Θέλει να έχει τον έλεγχο των καταστάσεων και πιστεύει πως έχει δίκιο. Παρ’ όλα αυτά είναι και συναισθηματικός, απλώς παίρνει γρήγορα αποφάσεις, γιατί έχει ανάγκη να κλείνει τα ζητήματα και να προχωρά.
– Το έργο δεν χαϊδεύει τον θεατή και δεν του προσφέρει εύκολη κάθαρση. Πιστεύετε ότι το σύγχρονο κοινό είναι έτοιμο να δεχτεί ιστορίες που δεν του λένε τι να νιώσει;
Πιστεύω πως ναι. Τα σύγχρονα έργα, όπως η «Σκυλίσια Ζωή», δεν προσφέρουν έτοιμες απαντήσεις αλλά χώρο για σκέψη. Είναι έργα που συζητιούνται μετά την παράσταση.
Οι περισσότεροι θεατές έχουν ζήσει καταστάσεις παρόμοιες με αυτές των ηρώων και συχνά ταυτίζονται μαζί τους. Η λύση δεν είναι πάντα ξεκάθαρη, και αυτό ακριβώς κάνει το έργο ενδιαφέρον.
– Αν η Σκυλίσια Ζωή δεν ήταν θεατρικό έργο αλλά μια προσωπική εξομολόγηση, ποιο κομμάτι της ιστορίας θα φοβόσασταν περισσότερο να πείτε δυνατά εκτός σκηνής;
Ως άνθρωπος δεν μπορώ εύκολα να μιλήσω για προσωπικά θέματα, πόσο μάλλον να κάνω μια προσωπική εξομολόγηση. Γι’ αυτό και εκτός σκηνής δεν εξωτερικεύομαι. Το θέατρο, είτε ως ηθοποιός είτε ως θεατής, λειτουργεί λυτρωτικά για μένα, λέει δυνατά πράγματα που εγώ, στην καθημερινότητά μου, δεν θα τολμούσα να πω.
ΙΝΦΟ
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Συγγραφέας: Μάρτα Μπουτσάκα
Μετάφραση: Μαρία Χατζηεμμανουήλ
Σκηνοθεσία: Αννέτα Παπαθανασίου
Ηθοποιοί: Γιώργος Τσαπόγας, Εύη Γιαννακοπούλου
Σκηνικά – Κοστούμια: Ματίνα Μέγκλα
Κίνηση: Βρισηίδα Σολωμού
Μουσική – Μουσική επιμέλεια: Μαρία Χριστίνα Κριθαρά
Δημιουργία Βίντεο προβολών: Βικτώρια Βελλοπούλου
Φωτισμοί: Θανάσης Ρουμελιώτης
Φωτογραφίες: Λεωνίδας Παπαδόπουλος – Γιώργος Κρίκος
Επικοινωνία: Μαρίκα Αρβανιτοπούλου | Art Ensemble
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ:
Σάββατο 7 Φεβρουαρίου ώρες: 7μ.μ. & 9.15μ.μ.
ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ
15 ευρώ γενική είσοδος / 12 ευρώ για φοιτητές
Προπώληση:more.com
Link: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/skylisia-zoi-stin-patra
Πληροφορίες στο 2610 4601050
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
